- English
- King James KJV
- Complete Jewish CJB
- World English WEBM
- Berean Standard BSB
- American Standard ASV
- Geneva GNV
- Young's Literal YLT
- Douay-Rheims DRC
- International
- Shqip ALB
- العربية SVD
- বাংলা BN-IRV
- မြန်မာ Judson
- 简体文 CUV-S
- 繁體中文 CUV-T
- Čeština BKR
- Nederlands STVE
- Français LSG
- Deutsch SCH
- Ελληνικά Vamvas
- ગુજરાતી GU-IRV
- Hausa HCB
- עברית Hebrew
- हिन्दी HCV
- Magyar KAROLI
- Bahasa Indonesia INDO-TB
- Italiano Diodati
- 日本語 Kougo
- 한국어 Korean
- മലയാളം MAL
- मराठी MRCV
- Norsk DNB
- فارسی OPV
- Polski BG
- Português Almeida
- Română Cornilescu
- Русский Synodal
- Español RVG
- Kiswahili Neno
- Svenska SV1917
- Tagalog TAG-ADB
- தமிழ் TCV
- తెలుగు TSA
- ภาษาไทย THAI-KJV
- Українська Ohienko
- Tiếng Việt CADMAN
- Yorùbá YCB
مراثی ارمیا۵
Listen to this chapter
0:00
0:00
تضرع به خداوند
۱
ای یهوه آنچه بر ما واقع شد به یاد آور و ملاحظه فرموده، عار ما را ببین.
۲
میراث ما از آن غریبان و خانههای ما از آنِ اجنبیان گردیده است.
۳
ما یتیم و بی پدر شدهایم و مادران ما مثل بیوهها گردیدهاند.
ویرانی اجتماعی و جسمانی
۴
آب خود را به نقره مینوشیم و هیزم ما به ما فروخته میشود.
۵
تعاقب كنندگان ما به گردن ما رسیدهاند و خسته شده، راحت نداریم.
۶
با اهل مصر و آشور دست دادیم تا از نان سیر شویم.
۷
پدران ما گناه ورزیده، نابود شدهاند و ما متحمّل عصیان ایشان گردیدهایم.
۸
غلامان بر ما حكمرانی میكنند و كسی نیست كه از دست ایشان رهایی دهد.
۹
از ترس شمشیر اهل بیابان، نان خود را بخطر جان خویش مییابیم.
۱۰
پوست ما به سبب سمومِ قحط مثل تنور سوخته شده است.
تحقیر و از دست رفتن عزت
۱۱
زنان را در صهیون بیعصمت كردند و دوشیزگان را در شهرهای یهودا.
۱۲
سروران از دست ایشان به دار كشیده شده و به مشایخ اعتنا ننمودند.
۱۳
جوانان سنگهای آسیا را برمیدارند و كودكان زیر بار هیزم میافتند.
۱۴
مشایخ از دروازهها نابود شدند و جوانان از نغمهسرایی خویش.
۱۵
شادی دل ما نیست شد و رقص ما به ماتم مبدّل گردید.
۱۶
تاج از سر ما افتاد، وای بر ما زیرا كه گناه كردیم.
۱۷
از این جهت دل ما بیتاب شده است و به سبب این چیزها چشمان ما تار گردیده است.
۱۸
یعنی به خاطر كوه صهیون كه ویران شد و روباهان در آن گردش میكنند.
توسل به سلطنت جاودانی خدا
۱۹
امّا تو ای یهوه تا ابدالا´باد جلوس میفرمایی و كرسی تو تا جمیع دهرها خواهد بود.
۲۰
پس برای چه ما را تا به ابد فراموش كرده و ما را مدّت مدیدی ترك نمودهای.
۲۱
ای یهُوَه ما را بسوی خود برگردان و بازگشت خواهیم كرد و ایام ما را مثل زمان سلف تازه كن.
۲۲
و الاّ ما را بالّكل ردّ نمودهای و بر ما بینهایت غضبناك شدهای.
Use ← → arrow keys to navigate
Settings
Reading Style
Typeface
Font Size px
Reading Width chars
Options
Study Note