Przejdź do treści

Wersety biblijne o The Christ Jesus

607 wersetów · 25 aspektów

Kluczowe wersety biblijne

Filtruj według księgi
  1. Ale nie zrozumieli, że im o Ojcu mówił.

  2. Przetoż im rzekł Jezus: Gdy wywyższycie Syna człowieczego, tedy poznacie, żem ja jest, a sam od siebie nic nie uczynię, ale jako mię nauczył Ojciec mój, tak mówię.

  3. A ten, który mię posłał, ze mną jest; nie zostawił mię samego Ojciec; bo co mu się podoba, to ja zawsze czynię.

  4. To gdy on mówił, wiele ich weń uwierzyło.

  5. A ja, że prawdę mówię, nie wierzycie mi.

  6. Któż mię z was obwini z grzechu? Jeźliż prawdę mówię, przeczże wy mi nie wierzycie?

  7. Ktoć z Boga jest, słów Bożych słucha; dlatego wy nie słuchacie, że z Boga nie jesteście.

  8. Tedy niektóry z Faryzeuszów rzekł: Człowiek ten nie jest z Boga; bo nie strzeże sabatu. Drudzy zasię mówili: Jakoż może człowiek grzeszny takowe cuda czynić? I było rozerwanie między nimi.

  9. Rzekli tedy ślepemu po wtóre: Ty co mówisz o nim, ponieważ otworzył oczy twoje? A on rzekł: Prorok jest.

  10. Jamci jest drzwiami; jeźli kto przez mię wnijdzie, zbawiony będzie, a wnijdzie i wynijdzie, a pastwisko znajdzie.

  11. Złodziej nie przychodzi, jedno żeby kradł, a zabijał i tracił; jam przyszedł, aby żywot miały, i obficie miały.

  12. Jam jest on dobry pasterz; dobry pasterz duszę swoję kładzie za owce.

  13. Dlatego mię miłuje Ojciec, iż ja kładę duszę moję, abym ją zasię wziął.

  14. Żaden jej nie bierze ode mnie, ale ja kładę ją sam od siebie; mam moc położyć ją i mam moc zasię wziąć ją. Toć rozkazanie wziąłem od Ojca mego.

  15. I mówiło ich wiele z nich: Dyjabelstwo ma i szaleje; czemuż go słuchacie?

  16. Drudzy mówili: Te słowa nie są dyjabelstwo mającego; izali dyjabeł może ślepych oczy otwierać?

  17. Niektórzy też z nich odeszli do Faryzeuszów i powiedzieli im, co uczynił Jezus.

  18. Tedy się zebrali przedniejsi kapłani i Faryzeuszowie w radę, i mówili: Cóż uczynimy? Albowiem ten człowiek wiele cudów czyni.

  19. A jeźli go tak zaniechamy, wszyscy weń uwierzą, i przyjdą Rzymianie, a wezmą nam to miejsce nasze i lud.

  20. Kto miłuje duszę swoję, utraci ją, a kto nienawidzi duszy swojej na tym świecie, ku wiecznemu żywotowi strzeże jej.

  21. Jeźli mnie kto służy, niechże mię naśladuje, a gdziem ja jest, tam i sługa mój będzie; a jeźli mnie kto służyć będzie, uczci go Ojciec mój.

  22. A ja jeźli będę podwyższony od ziemi, pociągnę wszystkich do siebie.

  23. (A mówił to, oznajmując, jaką śmiercią miał umrzeć.)

  24. Odpowiedział mu on lud: Myśmy słyszeli z zakonu, iż Chrystus trwa na wieki; a jakoż ty mówisz, że musi być podwyższony Syn człowieczy? i któryż to jest Syn człowieczy?

  25. Ja światłość przyszedłem na świat, aby żaden, kto wierzy w mię, w ciemnościach nie został.