Wersety biblijne o Faith

Aby wyrwał od śmierci duszę ich,a pożywił ich w głodzie.

Dusza nasza oczekuje Pana; on ratunek nasz i tarcza nasza.

W nim zaprawdę rozweseli się serce nasze; bo w imieniu jego świętem ufamy.

Niechże będzie miłosierdzie twoje, Panie! nad nami, jakośmy nadzieję w tobie mieli.

Psalm Dawidowy, gdy sobie odmienił postawę przed Abimelechem, od którego będąc wygnany, odszedł.

Będę błogosławił Pana na każdy czas; zawżdy będzie chwała jego w ustach moich.

W Panu się chlubić będzie dusza moja, co usłyszawszy pokorni rozweselą się.

Wielbijcie Pana ze mną, a wywyższajmy imię jego społecznie.

Bom szukał Pana, i wysłuchał mię, a ze wszystkich strachów moich wyrwał mię.

Którzy nań spoglądają, a zbiegają się do niego, oblicza ich nie będą zawstydzone.

Ten chudzina wołał, a Pan wysłuchał, i ze wszystkich ucisków jego wybawił go.

Zatacza obóz Anioł Pański około tych, którzy się go boją, i wyrywa ich.

Wszakże zbawienie sprawiedliwych jest od Pana, który jest mocą ich czasu uciśnienia.

Wspomaga ich Pan, i wyrywa ich; wyrywa ich od niepobożnych, i zachowuje ich; bo w nim nadzieję mają.

I wyciągnął miecz z dołu szumiącego i z błota lgnącego, a postawił na skale nogi moje, i utwierdził kroki moje;

A włożył w usta moje pieśń nową, chwałę należącą Bogu naszemu, co gdy wiele ich ogląda, ulękną się, a będą mieć nadzieję w Panu.

Na to wspominając wylewam sam sobie duszę moję, żem bywał w poczcie innych, i chadzałem z nimi do domu Bożego, z wesołym głosem, i z chwałą, w mnóstwie weselących się.

Przeczże się smucisz, duszo moja! a przecz sobą trwożysz we mnie? Czekaj na Boga; albowiem go jeszcze będę wysławiał za wielkie wybawienie twarzy jego.

Przedniejszemu śpiewakowi z synów Korego, na Alamot pieśń.

Bóg jest ucieczką i siłą naszą, ratunkiem we wszelkim ucisku najpewniejszym.

Przetoż się bać nie będziemy, choćby się poruszyła ziemia, choćby się przeniosły góry w pośród morza;

Albowiem Pan najwyższy, straszny, jest królem wielkim nad wszystką ziemią.

Podbija ludzi pod moc naszę, a narody pod nogi nasze.

Oby ich śmierć z prędka załapiła, tak aby żywo zstąpili do piekła! albowiem złość jest w mieszkaniu ich, i w pośrodku ich.

Ale ja do Boga zawołam, a Pan mię wybawi.