circa 6 BC – AD 30
The Life of Jesus
The eternal Son of God enters history: born in Bethlehem, baptized in the Jordan, crucified at Golgotha, raised on the third day.
Wersety z tego okresu
- Marka 11:30ok. 33 n.e.
Chrzest Jana z niebaż był, czyli z ludzi? Odpowiedzcie mi.
- Marka 11:31ok. 33 n.e.
I rozbierali to sami między sobą, mówiąc: Jeźli powiemy, z nieba, rzecze: Przeczżeście mu tedy nie wierzyli?
- Marka 11:32ok. 33 n.e.
A jeźli powiemy, z ludzi, bojemy się ludu; albowiem wszyscy Jana mieli za prawdziwego proroka.
- Marka 11:33ok. 33 n.e.
Tedy odpowiadając rzekli Jezusowi: Nie wiemy. Jezus też odpowiadając rzekł im: I ja wam nie powiem, którą mocą to czynię.
- Marka 12:1ok. 33 n.e.
Tedy począł do nich mówić w podobieństwach: Człowiek jeden nasadził winnicę, i ogrodził ją płotem, i wykopał prasę, i zbudował wieżę, i najął ją winiarzom, i odjechał precz.
- Marka 12:2ok. 33 n.e.
I posłał, gdy tego był czas, sługę do winiarzy, aby od winiarzy odebrał pożytki onej winnicy.
- Marka 12:3ok. 33 n.e.
Lecz oni pojmawszy go, ubili, i odesłali próżnego.
- Marka 12:4ok. 33 n.e.
I zasię posłał do nich sługę drugiego, którego też oni ukamionowawszy, głowę mu zranili, i odesłali obelżonego.
- Marka 12:5ok. 33 n.e.
I zasię posłał inszego sługę; ale i tego zabili, i wiele innych, z których jedne ubili, a drugie pozabijali.
- Marka 12:6ok. 33 n.e.
A mając jeszcze jednegoż swego miłego syna, posłał na ostatek do nich i tego, mówiąc: Wżdyć się będą wstydzili syna mego.
- Marka 12:7ok. 33 n.e.
Ale oni winiarze rzekli między sobą: Tenci jest dziedzic; pójdźcie, zabijmy go, a będzie nasze dziedzictwo.
- Marka 12:8ok. 33 n.e.
I wziąwszy go zabili, a wyrzucili precz z winnicy.
- Marka 12:9ok. 33 n.e.
Cóż tedy uczyni pan onej winnicy? Przyjdzie, a potraci one winiarze, i da winnicę innym.
- Marka 12:10ok. 33 n.e.
Izaliście nie czytali tego pisma: Kamień, który odrzucili budujący, ten się stał głową węgielną?
- Marka 12:11ok. 33 n.e.
Od Panać się to stało, i jest dziwne w oczach naszych.
- Marka 12:12ok. 33 n.e.
Starali się tedy, jakoby go pojmać, ale się ludu bali; bo poznali, iż przeciwko nim ono podobieństwo powiedział. I zaniechawszy go, odeszli.
- Marka 12:13ok. 33 n.e.
Potem posłali do niego niektóre z Faryzeuszów i z Herodyjanów, aby go usidlili w mowie.
- Marka 12:14ok. 33 n.e.
A tak oni przyszedłszy rzekli mu: Nauczycielu! wiemy, żeś jest prawdziwy, a nie dbasz na nikogo; albowiem nie patrzysz na osobę ludzką, ale w prawdzie drogi Bożej uczysz; godziż się dać czynsz cesarzowi, czyli nie? Mamyż go dać, czyli nie dać?
- Marka 12:15ok. 33 n.e.
A on poznawszy obłudę ich, rzekł im: Czemuż mię kusicie? Przynieście mi grosz, abym go oglądał.
- Marka 12:16ok. 33 n.e.
Tedy mu oni przynieśli; a on im rzekł: Czyjże to jest obraz i napis? A oni mu powiedzieli: Cesarski.
- Marka 12:17ok. 33 n.e.
I odpowiadając Jezus, rzekł im: Oddawajcież tedy, co jest cesarskiego, cesarzowi, a co jest Bożego, Bogu. I dziwowali mu się.
- Marka 12:18ok. 33 n.e.
I przyszli do niego Saduceuszowie, którzy mówią, iż nie masz zmartwychwstania, i pytali go mówiąc:
- Marka 12:19ok. 33 n.e.
Nauczycielu! Mojżesz nam napisał, iż jeźliby czyj brat umarł, i zostawił żonę, a dziatek by nie zostawił, aby brat jego pojął żonę jego, a wzbudził nasienie bratu swemu.
- Marka 12:20ok. 33 n.e.
Było tedy siedm braci; a pierwszy pojąwszy żonę umarł, i nie zostawił nasienia;
- Marka 12:21ok. 33 n.e.
A drugi pojąwszy ją, umarł, lecz i ten nie zostawił nasienia; także i trzeci.