داوران ۲۰:۶-۳۰
۶
و كنیز خود را گرفته، او را قطعه قطعه كردم و او را در تمامی ولایت ملك اسرائیل فرستادم، زیرا كه كار قبیح و زشت در اسرائیل نمودند.
۷
هان جمیع شما، ای بنی‌اسرائیل حكم و مشورت خود را اینجا بیاورید.»
۸
آنگاه تمام قوم مثل شخص واحد برخاسته، گفتند: «هیچ كدام از ما به خیمۀ خود نخواهیم رفت، و هیچ كدام از ما به خانۀ خود بر نخواهیم گشت.
۹
و حال كاری كه به جِبْعَه خواهیم كرد، این است كه به حسب قرعه بر آن برآییم.
۱۰
و ده نفر از صد و صد از هزار و هزار از ده هزار از تمامی اسباط اسرائیل بگیریم تا آذوقه برای قوم بیاورند، و تا چون به جِبْعَه بنیامینی برسند، با ایشان موافق همۀ قباحتی كه در اسرائیل نموده‌اند، رفتار نمایند.»
۱۱
پس جمیع مردان اسرائیل بر شهر جمع شده، مثل شخص واحد متحد شدند.
۱۲
و اسباط اسرائیل اشخاصی چند در تمامی سبط بنیامین فرستاده، گفتند: «این چه شرارتی است كه در میان شما واقع شده‌است؟
۱۳
پس الا´ن آن مردان بنی‌بلیعال را كه در جِبْعَه هستند، تسلیم نمایید تا آنها را به قتل رسانیم، و بدی را از اسرائیل دور كنیم.» اما بنیامینیان نخواستند كه سخن برادران خود بنی‌اسرائیل را بشنوند.
۱۴
و بنی‌بنیامین از شهرهای خود به جِبْعَه جمع شدند تا بیرون رفته، با بنی‌اسرائیل جنگ نمایند.
۱۵
و از بنی‌بنیامین در آن روز بیست و ششهزار مرد شمشیرزن از شهرها سان دیده شد، غیر از ساكنان جِبْعَه كه هفتصد نفر برگزیده، سان دیده شد.
۱۶
و از تمام‌این گروه هفتصد نفر چپ دست برگزیده شدند كه هر یكی از آنها مویی را به سنگ فلاخن می‌زدند و خطا نمی‌كردند.
۱۷
و از مردان اسرائیل سوای بنیامینیان چهارصد هزار مرد شمشیرزن سان دیده شد كه جمیع اینها مردان جنگی بودند.
۱۸
و بنی‌اسرائیل برخاسته، به بیت‌ئیل رفتند و از خدا مشورت خواسته، گفتند: «كیست كه اولاً از ما برای جنگ نمودن با بنی‌بنیامین برآید؟» خداوند گفت: «یهودا اول برآید.»
۱۹
و بنی‌اسرائیل بامدادان برخاسته، در برابر جِبْعَه اردو زدند.
۲۰
و مردان اسرائیل بیرون رفتند تا با بنیامینیان جنگ نمایند، و مردان اسرائیل برابر ایشان در جِبْعَه صف‌آرایی كردند.
۲۱
و بنی‌بنیامین از جِبْعَه بیرون آمده، در آن روز بیست و دو هزار نفر از اسرائیل را بر زمین هلاك كردند.
۲۲
و قوم، یعنی مردان اسرائیل خود را قوی دل ساخته، بار دیگر صف‌آرایی نمودند، در مكانی كه روز اول صف‌آرایی كرده‌بودند.
۲۳
و بنی‌اسرائیل برآمده، به حضور خداوند تا شام گریه كردند، و از خداوند مشورت خواسته، گفتند: «آیا بار دیگر نزدیك بشوم تا با برادران خود بنی‌بنیامین جنگ نمایم؟» خداوند گفت: «به مقابلۀ ایشان برآیید.»
۲۴
و بنی‌اسرائیل در روز دوم به مقابلۀ بنی‌بنیامین پیش آمدند.
۲۵
و بنیامینیان در روز دوم به مقابلۀ ایشان از جِبْعَه بیرون شده، بار دیگر هجده هزار نفر از بنی‌اسرائیل را بر زمین هلاك ساختند كه جمیع اینها شمشیرزن بودند.
۲۶
آنگاه تمامی بنی‌اسرائیل، یعنی تمامی قوم برآمده، به بیت‌ئیل رفتند و گریه كرده، در آنجا به حضور خداوند توقف نمودند، و آن روز را تا شام روزه داشته، قربانی‌های سوختنی و ذبایح‌سلامتی به حضور خداوند گذرانیدند.
۲۷
و بنی‌اسرائیل از خداوند مشورت خواستند. و تابوت عهد خدا آن روزها در آنجا بود.
۲۸
و فینحاس بن العازار بن هارون در آن روزها پیش آن ایستاده بود، و گفتند: «آیا بار دیگر بیرون روم و با برادران خود بنی‌بنیامین جنگ كنم یا دست بردارم؟» خداوند گفت: «برآی زیرا كه فردا او را به دست تو تسلیم خواهم نمود.»
۲۹
پس اسرائیل در هر طرف جِبْعَه كمین ساختند.
۳۰
و بنی‌اسرائیل در روز سوم به مقابلۀ بنی‌بنیامین برآمدند، و مثل سابق در برابر جِبْعَه صف‌آرایی نمودند.
متن کتاب مقدس: Old Persian Version (1895) · مالکیت عمومی
Settings