آیات کتاب مقدس دربارهٔ Prayer

تا بدانند که این است دست تو، و تو ای خداوند این را کرده‌ای.

ایشان لعنت بکنند، امّا تو برکت بده. ایشان برخیزند و خجل گردند و امّا بندهٔ تو شادمان شود.

جفا کنندگانم به رسوایی ملبّس شوند و خجالت خویش را مثل ردا بپوشند.

ذرّیتش در زمین زورآور خواهند بود. طبقه راستان مبارک خواهند شد.

ما را نی، ای خداوند ! ما را نی، بلکه نام خود را جلال ده! به‌سبب رحمتت و به‌سبب راستی خویش.

امّت‌ها چرا بگویند که خدای ایشان الآن کجاست؟

خداوند را محبّت می‌نمایم زیرا که آواز من و تضّرع مرا شنیده است.

زیرا که گوش خود را به من فرا داشته است، پس مدّت حیات خود، او را خواهم خواند.

آنگاه نام خداوند را خواندم. آه ای خداوند جان مرا رهایی ده!

در تنگی یاه را خواندم. یاه مرا اجابت فرموده، در جای وسیع آورد.

تو را حمد می‌گویم زیرا که مرا اجابت فرموده و نجات من شده‌ای.

راه‌های خود را ذکر کردم و مرا اجابت نمودی. پس فرایض خویش را به من بیاموز.

کلام خود را بر بندهٔ خویش استوار کن، که به ترس تو سپرده شده است.

تا بتوانم ملامت کنندهٔ خود را جواب دهم زیرا بر کلام تو توکّل دارم.

و کلام راستی را از دهانم بالّکل مگیر زیرا که به داوریهای تو امیدوارم

{ز} کلام خود را با بندهٔ خویش به یاد آور که مرا بر آن امیدوار گردانیدی.

رضامندیِ تو را به تمامیِ دل خود طلبیدم. به حسب کلام خود بر من رحم فرما.

{ی} دستهای تو مرا ساخته و آفریده است. مرا فهیم گردان تا اوامر تو را بیاموزم.

متکبّران خجل شوند زیرا به دروغ مرا اذیّت رسانیدند. و امّا من در وصایای تو تفکّر می‌کنم.

چند است روزهای بندهٔ تو؟ و کی بر جفا کنندگانم داوری خواهی نمود؟

من از آن تو هستم مرا نجات ده زیرا که وصایای تو را طلبیدم.

مرا به حسب کلامخود تأیید کن تا زنده شوم و از امید خود خجل نگردم.

با بندهٔ خویش موافق رحمانیّتت عمل نما و فرایض خود را به من بیاموز.

{ق} به تمامیِ دل خوانده‌ام. ای خداوند مرا جواب ده تا فرایض تو را نگاه دارم!

تو را خوانده‌ام، پس مرا نجات ده. و شهادات تو را نگاه خواهم داشت.