آیات کتاب مقدس دربارهٔ Prayer

زیرا که دروازه‌های برنجین را شکسته، و بندهای آهنین را پاره کرده است.

احمقان به‌سبب طریق شریرانه خود و به‌سبب گناهان خویش، خود را ذلیل ساختند.

جان ایشان هر قسم خوراک را مکروه داشت و به دروازه‌های موت نزدیک شدند.

آنگاه در تنگی خود نزد خداوند فریاد برآوردند و ایشان را از تنگیهای ایشان رهایی بخشید.

کلام خود را فرستاده، ایشان را شفا بخشید و ایشان را از هلاکتهای ایشان رهانید.

تا محبوبان تو خلاصی یابند. به دست راست خود نجات ده و مرا اجابت فرما.

هنگامی که در محاکمه بیاید، خطا کار بیرون آید و دعای او گناه بشود.

فرزندان او یتیم بشوند و زوجه وی بیوه گردد.

و فرزندان او آواره شده، گدایی بکنند و از خرابه‌های خود قوّت را بجویند.

طلبکار تمامی مایملک او را ضبط نماید و اجنبیان محنت او را تاراج کنند.

کسی نباشد که بر او رحمت کند و بر یتیمانِ وی احدی رأفت ننماید.

ذرّیت وی منقطع گردند و در طبقه بعد نام ایشان محو شود.

عصیان پدرانش نزد خداوند به یاد آورده شود و گناه مادرش محو نگردد.

و آنها در مدّ نظر خداوند دائماً بماند تا یادگاری ایشان را از زمین ببُرَد.

زیرا که رحمت نمودن را به یاد نیاوَرْد، بلکه بر فقیر و مسکین جفا کرد و بر شکسته دل تا او را به قتل رساند.

چون که لعنت را دوست می‌داشت، بدو رسیده و چون که برکت را نمی‌خواست، از او دور شده است.

و لعنت را مثل ردای خود در بر گرفت و مثل آب به شکمش درآمد و مثل روغن در استخوانهای وی.

پس مثل جامهای که او را می‌پوشاند، و چون کمربندی که به آن همیشه بسته می‌شود، خواهد بود.

این است اجرت مخالفانم از جانب خداوند و برای آنانی که بر جان من بدی می‌گویند.

امّا تو ای یهوّه خداوند، به خاطر نام خود با من عمل نما؛ چون که رحمت تو نیکوست، مرا خلاصی ده.

زیرا که من فقیر و مسکین هستم و دل من در اندرونم مجروح است.

مثل سایهای که در زوال باشد، رفته‌ام و مثل ملخ رانده شده‌ام.

زانوهایم از روزه داشتن می‌لرزد و گوشتم از فربهی کاهیده می‌شود.

و من نزد ایشان عار گردیده‌ام. چون مرا می‌بینند سر خود را می‌جنبانند.

ای یهوه خدای من مرا اعانت فرما، و به حسب رحمت خود مرا نجات ده،