آیات کتاب مقدس دربارهٔ Integrity

که به زبان خود غیبت ننماید؛ و به همسایهٔٔ خود بدی نکند و دربارهٔٔ اقارب خویش مذمت را قبول ننماید؛

که در نظر خود حقیر و خوار است و آنانی را که از خداوند می‌ترسند مکرم می‌دارد؛ و قسم به ضرر خود می‌خورد و تغییر نمی‌دهد.

نقرهٔ خود را به سود نمی‌دهد و رشوه بر بی‌گناه نمی‌گیرد. آنکه این را به جا آوَرَد، تا ابدالآباد جنبش نخواهد خورد.

کیست که به کوه خداوند برآید؟ و کیست که به مکان قدس او ساکن شود؟

او که پاک دست و صافدل باشد، که جان خود را به بطالت ندهد و قسم دروغ نخورد.

او برکت را از خداوند خواهد یافت، و عدالت را از خدای نجات خود.

{مزمور داود} ای خداوند، مرا داد بده زیرا که من در کمال خود رفتار نموده‌ام و بر خداوند توکل داشته‌ام، پس نخواهم لغزید.

ای خداوند مرا امتحان کن و مرا بیازما. باطن و قلب مرا مصفّی گردان.

زیرا که رحمت تو در مدّ نظر من است و در راستی تو رفتار نموده‌ام؛

و امّا من نزدیک بود که پایهایم از راه در رود و نزدیک بود که قدمهایم بلغزد.

زیرا بر متکبران حسد بردم چون سلامتیِ شریران را دیدم.

زیرا که در موت ایشان قیده‌ا نیست و قوّت ایشان مستحکم است.

مثل مردم در زحمت نیستند و مثل آدمیان مبتلا نمی‌باشند.

بنابراین گردن ایشان به تکبر آراسته است و ظلم مثل لباس ایشان را می‌پوشاند.

چشمان ایشان از فربهی بدر آمده است و از خیالات دل خود تجاوز می‌کنند.

استهزا می‌کنند و حرفهای بد می‌زنند و سخنان ظلمآمیز را از جای بلند می‌گویند.

دهان خود را بر آسمانها گذارده‌اند و زبان ایشان در جهان گردش می‌کند.

پس قوم او بدینجا برمی‌گردند و آبهای فراوان، بدیشان نوشانیده می‌شود.

و ایشان می‌گویند، خدا چگونه بداند و آیا حضرت اعلی علم دارد؟

اینک، اینان شریر هستند که همیشه مطمئن بوده، در دولتمندی افزوده می‌شوند.

یقیناً من دل خود را عبث طاهر ساخته و دستهای خود را به پاکی شستهام.

و من تمامیِ روز مبتلا می‌شوم و تأدیب من هر بامداد حاضر است.

اگر می‌گفتم که چنین سخن گویم، هر آینه بر طبقهٔ فرزندان تو خیانت می‌کردم.

چون تفکر کردم که این را بفهمم، در نظر من دشوار آمد.

تا به قدسهای خدا داخل شدم. آنگاه در آخرت ایشان تأمل کردم.