TRV
- English
- King James KJV
- Complete Jewish CJB
- World English WEBM
- Berean Standard BSB
- American Standard ASV
- Geneva GNV
- Young's Literal YLT
- Douay-Rheims DRC
- International
- Shqip ALB
- العربية SVD
- বাংলা BN-IRV
- မြန်မာ Judson
- 简体文 CUV-S
- 繁體中文 CUV-T
- Čeština BKR
- Nederlands STVE
- Français LSG
- Deutsch SCH
- Ελληνικά Vamvas
- ગુજરાતી GU-IRV
- Hausa HCB
- עברית Hebrew
- हिन्दी HCV
- Magyar KAROLI
- Bahasa Indonesia INDO-TB
- Italiano Diodati
- 日本語 Kougo
- 한국어 Korean
- മലയാളം MAL
- मराठी MRCV
- Norsk DNB
- فارسی OPV
- Polski BG
- Português Almeida
- Română Cornilescu
- Русский Synodal
- Español RVG
- Kiswahili Neno
- Svenska SV1917
- Tagalog TAG-ADB
- தமிழ் TCV
- తెలుగు TSA
- ภาษาไทย THAI-KJV
- Українська Ohienko
- Tiếng Việt CADMAN
- Yorùbá YCB
circa 1446–1406 BC
The Wilderness Years
Forty years of wandering in the desert test Israel's faith and prepare a new generation to enter the promised land.
آیات این دوره
- اعداد ۲۱:۱۵حدود ۱۴۵۳ پ.م.
و رودخانه وادیهایی كه بسوی مسكن عار متوجه است، و بر حدود موآب تكیه میزند.»
- اعداد ۲۱:۱۶حدود ۱۴۵۳ پ.م.
و از آنجا به بئر كوچ كردند. این آن چاهی است كه خداوند دربارهاش به موسی گفت: « قوم را جمع كن تا به ایشان آب دهم.»
- اعداد ۲۱:۱۷حدود ۱۴۵۳ پ.م.
آنگاه اسرائیل این سرود را سراییدند: « ای چاه بجوش آی! شما برایش سرود بخوانید؛
- اعداد ۲۱:۱۸حدود ۱۴۵۳ پ.م.
« چاهی كه سروران حفره زدند، و نجبای قوم آن را كندند. به صولجان حاكم، به عصاهای خود آن را كندند.» و ایشان از بیابان تا مَتّانه كوچ كردند.
- اعداد ۲۱:۱۹حدود ۱۴۵۳ پ.م.
و از مَتّانه به نَحْلیئیل و از نَحْلیئیل به باموت.
- اعداد ۲۱:۲۰حدود ۱۴۵۳ پ.م.
و از باموت به درهای كه در صحرای موآب نزد قلۀ فِسجه كه به سوی بیابان متوجه است.
- اعداد ۲۱:۲۱حدود ۱۴۵۳ پ.م.
و اسرائیل، رسولان نزد سیحون ملك اموریان فرستاده، گفت:
- اعداد ۲۱:۲۲حدود ۱۴۵۳ پ.م.
« مرا اجازت بده تا از زمین تو بگذرم. به سوی مزرعه یا تاكستان انحراف نخواهیم ورزید، و از آب چاه نخواهیم نوشید، و به شاهراه خواهیم رفت تا از سرحد تو بگذریم.»
- اعداد ۲۱:۲۳حدود ۱۴۵۳ پ.م.
اما سیحون، اسرائیل را از حدود خود راه نداد. و سیحون تمامی قوم خود را جمع نموده، به مقابله اسرائیل به بیابان بیرون آمد. وچون به یاهَص رسید، با اسرائیل جنگ كرد.
- اعداد ۲۱:۲۴حدود ۱۴۵۳ پ.م.
و اسرائیل او را به دم شمشیر زده، زمینش را از اَرْنون تا یبّوق و تا حد بنیعَمّون به تصرف آورد، زیرا كه حد بنیعَمّون مستحكم بود.
- اعداد ۲۱:۲۵حدود ۱۴۵۳ پ.م.
و اسرائیل تمامی آن شهرها را گرفت و اسرائیل در تمامی شهرهای اموریان در حَشبون و در تمامی دهاتش ساكن شد.
- اعداد ۲۱:۲۶حدود ۱۴۵۳ پ.م.
زیرا كه حَشبون، شهر سیحون، ملك اموریان بود، و او با ملك سابق موآب جنگ كرده، تمامی زمینش را تا ارنون از دستش گرفته بود.
- اعداد ۲۱:۲۷حدود ۱۴۵۳ پ.م.
بنابراین مَثَل آورندگان میگویند: « به حشبون بیایید تا شهر سیحون بنا كرده، و استوار شود.
- اعداد ۲۱:۲۸حدود ۱۴۵۳ پ.م.
زیرا آتشی از حشبون برآمد و شعلهای از قریه سیحون. و عارِ موآب را سوزانید و صاحبان بلندیهای ارنون را.
- اعداد ۲۱:۲۹حدود ۱۴۵۳ پ.م.
وای بر تو ای موآب! ای قوم كموش، هلاك شدید! پسران خود را مثل گریزندگان تسلیم نمود، و دختران خود را به سیحون ملك اموریان به اسیری داد.
- اعداد ۲۱:۳۰حدود ۱۴۵۳ پ.م.
به ایشان تیر انداختیم. حشبون تا به دیبون هلاك شد. و آن را تا نوفَح كه نزد میدَباست ویران ساختیم.»
- اعداد ۲۱:۳۱حدود ۱۴۵۳ پ.م.
و اسرائیل در زمین اموریان اقامت كردند.
- اعداد ۲۱:۳۲حدود ۱۴۵۳ پ.م.
و موسی برای جاسوسی یعزیر فرستاد و دهات آن را گرفته، اموریان را كه در آنجا بودند، بیرون كردند.
- اعداد ۲۱:۳۳حدود ۱۴۵۳ پ.م.
پس برگشته، از راه باشان برآمدند. و عوج ملك باشان با تمامی قوم خود به مقابله ایشان از برای جنگ به اَدْرَعی بیرون آمد.
- اعداد ۲۱:۳۴حدود ۱۴۵۳ پ.م.
و خداوند بهموسی گفت: « از او مترس زیرا كه او را با تمامی قومش و زمینش به دست تو تسلیم نمودهام، و به نحوی كه با سیحون ملك اموریان كه در حشبون ساكن بود، عمل نمودی، با او نیز عمل خواهی نمود.»
- اعداد ۲۱:۳۵حدود ۱۴۵۳ پ.م.
پس او را با پسرانش و تمامی قومش زدند، به حدی كه كسی از برایش باقی نماند و زمینش را به تصرف آوردند.
- اعداد ۲۲:۱حدود ۱۴۵۲ پ.م.
و بنیاسرائیل كوچ كرده، در عَرَبات موآب به آنطرف اردن، در مقابل اریحا اردو زدند.
- اعداد ۲۲:۲حدود ۱۴۵۲ پ.م.
و چون بالاقبنصِفّور هر چه اسرائیل به اموریان كرده بودند دید،
- اعداد ۲۲:۳حدود ۱۴۵۲ پ.م.
موآب از قوم بسیار ترسید، زیرا كه كثیر بودند. و موآب از بنیاسرائیل مضطرب گردیدند.
- اعداد ۲۲:۴حدود ۱۴۵۲ پ.م.
و موآب به مشایخ مدیان گفتند: « الا´ن این گروه هر چه به اطراف ما هست خواهند لیسید، به نوعی كه گاو سبزۀ صحرا را میلیسد.» و در آن زمان بالاقبن صَفّور، ملك موآب بود.