- English
- King James KJV
- Complete Jewish CJB
- World English WEBM
- Berean Standard BSB
- American Standard ASV
- Geneva GNV
- Young's Literal YLT
- Douay-Rheims DRC
- International
- Shqip ALB
- العربية SVD
- বাংলা BN-IRV
- မြန်မာ Judson
- 简体文 CUV-S
- 繁體中文 CUV-T
- Čeština BKR
- Nederlands STVE
- Français LSG
- Deutsch SCH
- Ελληνικά Vamvas
- ગુજરાતી GU-IRV
- Hausa HCB
- עברית Hebrew
- हिन्दी HCV
- Magyar KAROLI
- Bahasa Indonesia INDO-TB
- Italiano Diodati
- 日本語 Kougo
- 한국어 Korean
- മലയാളം MAL
- मराठी MRCV
- Norsk DNB
- فارسی OPV
- Polski BG
- Português Almeida
- Română Cornilescu
- Русский Synodal
- Español RVG
- Kiswahili Neno
- Svenska SV1917
- Tagalog TAG-ADB
- தமிழ் TCV
- తెలుగు TSA
- ภาษาไทย THAI-KJV
- Українська Ohienko
- Tiếng Việt CADMAN
- Yorùbá YCB
circa 800–400 BC
The Hebrew Prophets
God speaks through Isaiah, Jeremiah, and the minor prophets—calling Israel to repentance and foretelling the coming Messiah.
آیات این دوره
- صفنیا ۳:۱۹حدود ۶۳۰ پ.م.
اینك در آن زمان برهمه آنانی كه بر تو ظلم میكردند، مكافات خواهم رسانید و لنگان را خواهم رهانید و رانده شدگان را جمع خواهم كرد و آنانی را كه عار ایشان در تمامی زمین میبود محّل تسبیح و اسم خواهم گردانید.
- صفنیا ۳:۲۰حدود ۶۳۰ پ.م.
در آن زمان شما را در خواهم آورد و در آن زمان شما را جمع خواهم كرد زیرا خداوند میگوید: حینی كه اسیران شما را بنظر شما باز آورم، آنگاه شما را در میان تمامی قومهای زمین محلّ اسم و تسبیح خواهم گردانید.
در روز اوّل ماه ششم از سال دوّمِ داریوش پادشاه، كلام خداوند به واسطه حَجَّینبی و به زَرُبّابِل بن شألْتِیئِیل والی یهودا و به یهُوْشَع بن یهُوصادق رئیس كَهَنه رسیده، گفت:
یهوه صبایوت تكلّم نموده، چنین میفرماید: این قوم میگویند وقتِ آمدن ما یعنی وقت بنا نمودن خانه خداوند نرسیده است.
پس كلام خداوند به واسطه حَجَّی نبی نازل شده، گفت:
آیا وقت شماست كه شما در خانههای مُسَقَّف خود ساكن شوید و این خانه خراب بماند؟
پس حال یهوه صبایوت چنین میگوید دل خود را به راههای خویش مشغول سازید.
بسیار كاشتهاید و اندك حاصل میكنید. میخورید امّا سیر نمیشوید و مینوشید لیكن سیراب نمیگردید. (رخت) میپوشید امّا گرم نمیشوید و آنكه مُزد میگیرد، مزد خویش را در كیسه سوراخدار میگذارد.
پس یهوه صبایوت چنین میگوید: دل خود را به راههای خود مشغول سازید.
به كوه برآمده وچوب آورده، خانه را بنا نمایید و خداوند میگوید: از آن راضی شده، جلال خواهم یافت.
منتظر بسیار بودید و اینك كم شد و چون آن را به خانه آوردید من بر آن دمیدم. یهوه صبایوت میپرسد كه سبب این چیست؟ سبب این است كه خانه من خراب میماند و هركدام از شما به خانه خویش میشتابید.
از این سبب، آسمانهابخاطر شما از شبنم باز داشته میشود و زمین از محصولش بازداشته میگردد.
و من بر زمین و بر كوهها و بر غلّه و عصیر انگور و روغن زیتون و بر هر آنچه زمین میرویاند و بر انسان و بهایم و تمامی مشقّتهای دستها خشكسالی را خواندم.
آنگاه زَرُبابِل بن شَأَلْتَیئیل و یهوشَع بن یهُو صادق رئیس كَهَنَه و تمامی بقیه قوم به قول یهوه خدای خود و به كلام حَجَّی نبی چنانكه یهوه خدای ایشان او را فرستاده بود گوش دادند، و قوم از خداوند ترسیدند.
و حَجَّی، رسولِ خداوند، پیغام خداوند را برای قوم بیان كرده، گفت: خداوند میگوید كه من با شما هستم.
و خداوند روح زَرُبابِل بن شَأَلْتَیئیل والی یهودا و روح یهوشَع بن یهُوصادق، رئیس كَهَنَه، و روح تمامی بقیه قوم را برانگیزانید تا بروند و در خانه یهوه صبایوت خدای خود به كار پردازند.
در روز بیست و چهارم ماه ششم از سال دوّمِ داریوش پادشاه، این واقع شد.
در روز بیست و یكمِ ماه هفتم، كلام خداوند بواسطه حَجَّی نبی نازل شده، گفت:
زَرُبابِل بن شَأَلْتَیئیل والی یهودا و یهُوْشع بن یهْوصادق رئیس كَهَنَه، و بقیه قوم را خطاب كرده، بگو:
كیست در میان شما كه باقی مانده و این خانه را در جلال نخستینش دیده باشد؟ پسالا´ن در نظر شما چگونه مینماید؟ آیا در نظر شما ناچیز نمینماید؟
امّا الا´ن خداوند میگوید: ای زَرُبابِل قوی دل باش و ای یهوشَع بن یهُوصادق رئیس كَهَنَه قوّی دل باش و ای تمامی قوم زمین قوّی دل باشید و خداوند میفرماید كه مشغول بشوید زیرا كه من با شما هستم. قول یهوه صبایوت این است.
برحسب كلام آن عهدی كه در حین بیرون آوردن شما از مصر با شما بستم و چونكه روح من در میان شما قایم میباشد، ترسان مباشید.
زیرا كه یهوه صبایوت چنین میگوید: یك دفعه دیگر و آن نیز بعد از اندك زمانی، آسمانها و زمین و دریا و خشكی را متزلزل خواهم ساخت.
و تمامی امّتها را متزلزل خواهم ساخت و فضیلت جمیع امّتها خواهند آمد و یهوه صبایوت میگوید كه این خانه را از جلال پر خواهم ساخت.
یهوه صبایوت میگوید: نقره از آن من و طلا از آن من است.