circa AD 48–96
Letters to the Churches
Paul and other apostles write to strengthen, correct, and encourage the scattered churches across the Roman world.
آیات این دوره
- اول تیموتائوس ۶:۱۸حدود ۶۵ م.
که نیکوکار بوده، در اعمال صالحه دولتمند و سخی و گشادهدست باشند؛
- اول تیموتائوس ۶:۱۹حدود ۶۵ م.
و برای خود اساس نیکو بجهت عالم آینده نهند، تا حیات جاودانی را بدست آرند.
- اول تیموتائوس ۶:۲۰حدود ۶۵ م.
ای تیموتاؤس، تو آن امانت را محفوظ دار و از بیهودهگوییهای حرام و از مباحثات معرفت دروغ اعراض نما،
- اول تیموتائوس ۶:۲۱حدود ۶۵ م.
که بعضی چون ادّعای آن کردند از ایمان منحرف گشتند. فیض با تو باد. آمین.
- دوم تیموتائوس ۱:۱حدود ۶۶ م.
پولُس، به ارادهٔ خدا رسولِ مسیح عیسی، برحسب وعدهٔٔ حیاتی که در مسیح عیسی است،
- دوم تیموتائوس ۱:۲حدود ۶۶ م.
فرزند حبیب خود تیموتاؤس را فیض و رحمت و سلامتی از جانب خدای پدر و خداوند ما عیسی مسیح باد.
- دوم تیموتائوس ۱:۳حدود ۶۶ م.
شکر میکنم آن خدایی را که از اجداد خود به ضمیر خالص بندگی او را میکنم، چونکه دائماً در دعاهای خود تو را شبانهروز یاد میکنم،
- دوم تیموتائوس ۱:۴حدود ۶۶ م.
و مشتاق ملاقات تو هستم، چونکه اشکهای تو را بخاطر میدارم تا از خوشی سیر شوم.
- دوم تیموتائوس ۱:۵حدود ۶۶ م.
زیرا که یاد میدارم ایمان بیریای تو را که نخست در جدّهات لوئیس و مادرت افنیکی ساکن میبود و مرا یقین است که در تو نیز هست.
- دوم تیموتائوس ۱:۶حدود ۶۶ م.
لهذا به یاد تو میآورم که آن عطای خدا را که بهوسیلهٔ گذاشتن دستهای من بر تو است برافروزی.
- دوم تیموتائوس ۱:۷حدود ۶۶ م.
زیرا خدا روح جبن را به ما نداده است بلکه روح قوّت و محبّت و تأدیب را.
- دوم تیموتائوس ۱:۸حدود ۶۶ م.
پس از شهادت خداوند ما عار مدار و نه از من که اسیر او میباشم، بلکه در زحمات انجیل شریک باش، برحسب قوّت خدا،
- دوم تیموتائوس ۱:۹حدود ۶۶ م.
که ما را نجات داد و به دعوت مقدّس خواند، نه به حسب اعمال ما، بلکه برحسب ارادهٔ خود و آن فیضی که قبل از قدیمالایّام در مسیح عیسی به ما عطا شد.
- دوم تیموتائوس ۱:۱۰حدود ۶۶ م.
امّا الحال آشکار گردید به ظهور نجاتدهندهٔ ما عیسی مسیح که موت را نیست ساخت و حیات و بیفسادی را روشن گردانید بهوسیلهٔ انجیل،
- دوم تیموتائوس ۱:۱۱حدود ۶۶ م.
که برای آن من واعظ و رسول و معلّمِ امّتها مقرّر شدهام.
- دوم تیموتائوس ۱:۱۲حدود ۶۶ م.
و از این جهت این زحمات را میکشم بلکه عار ندارم، چون میدانم به که ایمان آوردم و مرا یقین است که او قادر است که امانت مرا تا به آن روز حفظ کند.
- دوم تیموتائوس ۱:۱۳حدود ۶۶ م.
نمونهای بگیر از سخنان صحیح که از من شنیدی در ایمان و محبّتی که در مسیح عیسی است.
- دوم تیموتائوس ۱:۱۴حدود ۶۶ م.
آن امانت نیکو را بهوسیلهٔ روحالقدس که در ما ساکن است، حفظ کن.
- دوم تیموتائوس ۱:۱۵حدود ۶۶ م.
از این آگاه هستی که همهٔ آنانی که در آسیا هستند، از من رخ تافتهاند، که از آن جمله فیجِلُس و هَرمُوجَنِس میباشند.
- دوم تیموتائوس ۱:۱۶حدود ۶۶ م.
خداوند اهل خانهٔ اُنیسیفورُس را ترحم کند زیرا که او بارها دل مرا تازه کرد و از زنجیر من عار نداشت،
- دوم تیموتائوس ۱:۱۷حدود ۶۶ م.
بلکه چون به روم رسید، مرا به کوشش بسیار تفحّص کرده، پیدا نمود.
- دوم تیموتائوس ۱:۱۸حدود ۶۶ م.
(خداوند بدو عطا کند که در آن روز در حضور خداوند رحمت یابد.) و خدمتهایی را که در اَفَسُس کرد تو بهتر میدانی.
- دوم تیموتائوس ۲:۱حدود ۶۶ م.
پس تو، ای فرزند من، در فیضی که در مسیح عیسی است زورآور باش.
- دوم تیموتائوس ۲:۲حدود ۶۶ م.
و آنچه به شهود بسیار از من شنیدی، به مردمان امین بسپار که قابل تعلیم دیگران هم باشند.
- دوم تیموتائوس ۲:۳حدود ۶۶ م.
چون سپاهیِ نیکوی مسیح عیسی در تحمّل زحمات شریک باش.