TRV
God
آیاتی که از God نام میبرند
آنگاه پادشاه بینهایت شادمان شده، امر فرمود كه دانیال را از چاه برآورند و دانیال را از چاه برآوردند و از آن جهت كه بر خدای خود توكّل نموده بود در او هیچ ضرری یافت نشد.
از حضور من فرمانی صادر شده است كه در هر سلطنتی از ممالك من (مردمان) به حضور خدای دانیال لرزان و ترسان باشند زیرا كه او خدای حی و تا ابدالا´باد قیوم است. و ملكوت او بیزوال و سلطنت او غیرمتناهی است.
او است كه نجات میدهد و میرهاند و آیات و عجایب را در آسمان و در زمین ظاهر میسازد و اوست كه دانیال را از چنگ شیران رهایی داده است.»
«و نظر میكردم تا كرسیها برقرار شد و قدیمالایام جلوس فرمود و لباس او مثل برف سفید و موی سرش مثل پشم پاك و عرش او شعلههای آتش و چرخهای آن آتش ملتهب بود.
نهری از آتش جاری شده، از پیش روی او بیرون آمد. هزاران هزار او را خدمت میكردند و كرورها كرور به حضور وی ایستاده بودند. دیوان برپا شد و دفترها گشوده گردید.
و در رؤیای شب نگریستم و اینك مثل پسر انسان با ابرهای آسمان آمد و نزد قدیمالایام رسید و او را به حضور وی آوردند.
تا حینی كه قدیمالایام آمد و داوری به مقدّسان حضرت اعلی تسلیم شد و زمانی رسید كه مقدّسان ملكوت را به تصرّف آوردند.
و سخنان به ضدّ حضرت اعلی خواهد گفت و مقدّسان حضرت اعلی را ذلیل خواهد ساخت و قصد تبدیل نمودن زمانها و شرایع خواهد نمود و ایشان تا زمانی و دو زمان و نصف زمان به دست او تسلیم خواهند شد.
و ملكوت و سلطنت و حشمت مملكتی كه زیر تمامی آسمانهاست به قوم مقدّسان حضرت اعلی داده خواهد شد كه ملكوت او ملكوت جاودانی است و جمیع ممالك او را عبادت و اطاعت خواهند نمود.
و به ضدّ سردار لشكر بزرگ شد و قربانی دایمی از او گرفته شد و مكان مَقدَسِ او منهدم گردید.
در سال اول سلطنت او، من دانیال، عدد سالهایی را كه كلام خداوند درباره آنها بهارمیای نبی نازل شده بود از كتب فهمیدم كه هفتاد سال در خرابی اورشلیم تمام خواهد شد.
پس روی خود را بسوی خداوند خدا متوجه ساختم تا با دعا و تضرّعات و روزه و پلاس و خاكستر مسألت نمایم؛
و نزد یهوه خدای خود دعا كردم و اعتراف نموده، گفتم: «ای خداوند خدای عظیم و مهیب كه عهد و رحمت را با محبّان خویش و آنانی كه فرایض تو را حفظ مینمایند نگاه میداری!
ما گناه و عِصیان و شرارت ورزیده و تمرّد نموده و از اوامر و احكام تو تجاوز كردهایم.
و به بندگانت انبیایی كه به اسم تو به پادشاهان و سروران و پدران ما و به تمامی قوم زمین سخن گفتند گوش نگرفتهایم.
ای خداوند عدالت از آن تو است و رسوایی از آن ما است. چنانكه امروز شده است از مردان یهودا و ساكنان اورشلیم و همه اسرائیلیان چه نزدیك و چه دور در همه زمینهایی كه ایشان را به سبب خیانتی كه به تو ورزیدهاند در آنها پراكنده ساختهای.
ای خداوند رسوایی از آن ما و پادشاهان و سروران و پدران ما است زیرا كه به تو گناه ورزیدهایم.
خداوند خدای ما را رحمتها و مغفرتها است هر چند بدو گناه ورزیدهایم.
و كلام یهوه خدای خود را نشنیدهایم تا در شریعت او كه به وسیلهبندگانش انبیا پیـش ما گـذارد سلوك نماییم.
و تمامی اسرائیل از شریعت تـو تجـاوز نموده و روگردان شده، به آواز تو گوش نگرفتهاند بنابراین لعنت و سوگندی كه در تورات موسی بنده خدا مكتوب است بر ما مستولی گردیده، چونكه به او گناه ورزیدهایـم.
و او كلام خود را كه به ضدّ ما و به ضدّ داوران ما كه بر ما داوری مینمودند گفته بود، استوار نموده، و بلای عظیمی بـر مـا وارد آورده است، زیـرا كهزیـر تمامی آسمان حادثهای واقع نشده، مثل آنكه بـر اورشلیم واقع شده است.
تمامی این بلا بر وفق آنچه در تورات موسی مكتوب است بر ما وارد شده است؛ معهذا نـزد یهـوه خـدای خـود مسألت ننمودیم تا از معصیت خود بازگشت نموده، راستی تو را بفهمیم.
بنابراین خداوند بر این بلا مراقب بوده، آن را بر ما وارد آورد زیرا كه یهوه خدای ما در همه كارهایی كه میكند عادل است اما مـا به آواز او گوش نگرفتیم.
«پس الا´ن ای خداوند خدای ما كه قوم خود را به دست قوی از زمین مصر بیرون آورده، اسمی برای خود پیدا كردهای، چنانكه امروز شده است، ما گناه ورزیده و شرارت نمودهایم.
ای خداوند مسألت آنكه برحسب تمامی عدالت خود خشم و غضب خویش را از شهر خود اورشلیم و از كوه مقدّس خود برگردانی زیرا به سبب گناهان ما و معصیتهای پدران ما اورشلیم و قوم تو نزد همه مجاوران ما رسوا شده است.