Jobi40

Perëndia sfidon vetëpërligjjen e Jobit

Zoti vazhdoi t'i përgjigjet Jobit dhe tha:

"Ai që kundërshton të Plotfuqishmin, a dëshiron vallë ta korrigjojë? Ai që qorton Perëndinë, t'i përgjigjet kësaj pyetjeje".

Atëherë Jobi iu përgjigj Zotit dhe i tha:

"Ja, jam shpirtvogël, çfarë mund të të përgjigjem? E vë dorën mbi gojën time.

Kam folur një herë, por nuk do të flas më; po, dy herë, por nuk do të shtoj asgjë".

Atëherë Zoti iu përgjigj Jobit në mes të furtunës dhe i tha:

"Çohu, ngjishe brezin si një trim; unë do të të pyes dhe ti do të më përgjigjesh.

A dëshiron pikërisht të anulosh gjykimin tim, të më dënosh mua për të justifikuar vetveten?

A ke ti një krah si ai i Perëndisë dhe a mund të të gjëmojë zëri sa zëri i tij?

Stolisu, pra, me madhështi dhe madhëri, vishu me lavdi dhe me shkëlqim.

Jepu rrugë tërbimeve të zemërimit tënd; shiko tërë mendjemëdhenjtë dhe uli,

shiko tërë kryelartët dhe poshtëroji, dhe shtypi njerëzit e këqij kudo që të ndodhen.

Varrosi të tërë në pluhur, mbylli në vende të fshehta.

Atëherë edhe unë do të lëvdoj, sepse dora jote e djathtë të ka siguruar fitore.

Shiko behemothin që e kam bërë njëlloj si ti; ai ha barin si kau.

Ja, forca e tij qëndron në ijet dhe fuqia e tij në muskujt e barkut të tij.

E lëkund bishtin e tij si një kedër; nervat e kofshëve të tij janë të thurura mirë.

Kockat e tij janë si tuba prej bronzi; kockat e tij janë si shufra hekuri.

Ai është e para nga veprat e Perëndisë; vetëm ai që e bëri mund t'i afrohet atij me shpatën e tij.

Ndonëse malet prodhojnë ushqim për të, dhe aty tërë kafshët e fushave dëfrehen,

ai shtrihet nën bimët e lotusit, në vende të fshehura në kallamishte dhe në moçale.

Bimët e lotusit e mbulojnë me hijen e tyre, shelgjet e përroit e rrethojnë.

Lumi mund të dalë nga shtrati i tij, por ai nuk ka frikë; është i sigurt nga vetja e tij, edhe sikur Jordani të sulej kundër gojës së tij.

Kush, pra, mund ta zërë nga sytë apo t'i shpojë flegrat e hundës me gremça?

Use ← → arrow keys to navigate