Polski

Psalmów 44

Wspominanie dawnego wybawienia Bożego 1–8

1
Przewodnikowi chóru. Psalm pouczający dla synów Korego. Boże, słyszeliśmy na własne uszy, nasi ojcowie opowiadali nam o tym, czego dokonałeś za ich dni, w czasach dawnych.
2
Ty własną ręką wypędziłeś pogan, a ich osadziłeś; wyniszczyłeś narody, a ich rozprzestrzeniłeś.
3
Nie zdobyli bowiem ziemi swym mieczem ani ich nie wybawiło własne ramię, lecz twoja prawica i twoje ramię, i światło twego oblicza, bo upodobałeś ich sobie.
4
Ty jesteś moim Królem, o Boże; daj wybawienie Jakubowi.
5
Dzięki tobie pokonamy naszych wrogów, w twoje imię zdepczemy naszych przeciwników.
6
Nie zaufam bowiem mojemu łukowi i nie wybawi mnie mój miecz;
7
Lecz ty nas wybawiłeś od naszych wrogów i zawstydziłeś tych, którzy nas nienawidzą.
8
Każdego dnia chlubimy się Bogiem, a twoje imię będziemy sławić na wieki. Sela.

Obecny stan klęski i odrzucenia 9–16

9
Teraz jednak odrzuciłeś nas i zawstydziłeś, i nie wyruszasz z naszymi wojskami.
10
Sprawiłeś, że cofnęliśmy się przed wrogiem, a ci, którzy nas nienawidzą, złupili nas.
11
Wydałeś nas na rzeź jak owce i rozproszyłeś nas wśród pogan.
12
Sprzedałeś swój lud za bezcen i nie zyskałeś na jego sprzedaży.
13
Wystawiłeś nas na wzgardę naszym sąsiadom, na szyderstwo i pośmiewisko tym, którzy nas otaczają.
14
Uczyniłeś nas tematem przysłowia wśród pogan, tak że narody kiwają głowami nad nami.
15
Mój wstyd wciąż jest przede mną, a hańba mi twarz okrywa;
16
Na głos tego, który gardzi i bluźni, z powodu wroga i mściciela.

Wyznanie wierności przymierzu 17–22

17
To wszystko nas spotkało, a jednak nie zapomnieliśmy o tobie ani nie naruszyliśmy twojego przymierza.
18
Nasze serce się nie odwróciło ani nasze kroki nie zboczyły z twej ścieżki;
19
Chociaż powaliłeś nas w miejscu smoków i okryłeś nas cieniem śmierci.
20
Gdybyśmy zapomnieli imienia naszego Boga i wyciągnęli ręce do obcego boga;
21
Czyż Bóg by się o tym nie dowiedział? Przecież on zna tajniki serca.
22
Lecz z powodu ciebie przez cały dzień nas zabijają, uważają nas za owce przeznaczone na rzeź.

Rozpaczliwa prośba o interwencję Bożą 23–26

23
Ocknij się; czemu śpisz, Panie? Obudź się, nie odrzucaj nas na wieki.
24
Czemu ukrywasz swoje oblicze i zapominasz o naszym utrapieniu i ucisku?
25
Nasza dusza bowiem pogrążyła się w prochu, nasz brzuch przylgnął do ziemi.
26
Powstań nam na pomoc, odkup nas ze względu na twoje miłosierdzie.

Tekst Biblii: Uwspółcześniona Biblia Gdańska, © 2018 Fundacja Wrota Nadziei · CC BY-ND 4.0