Przejdź do treści

Wersety biblijne o The Christ Jesus

607 wersetów · 25 aspektów

Kluczowe wersety biblijne

Filtruj według księgi
  1. A Piotr wyszedłszy precz, gorzko płakał.

  2. Ale Jezus obróciwszy się do nich, rzekł: Córki Jeruzalemskie! nie płaczcie nade mną, ale raczej same nad sobą płaczcie i nad dziatkami waszemi.

  3. Albowiemci oto idą dni, których będą mówić: Błogosławione niepłodne i żywoty, które nie rodziły, i piersi, które nie karmiły.

  4. Tedy poczną mówić górom: Padnijcie na nas! a pagórkom: Przykryjcie nas!

  5. Albowiem ponieważ się to na zielonem drzewie dzieje, a cóż będzie na suchem?

  6. A odpowiadając drugi, gromił go mówiąc: I ty się Boga nie boisz, chociażeś jest w temże skazaniu?

  7. A myć zaiste sprawiedliwie; (bo godną zapłatę za uczynki nasze bierzemy;) ale ten nic złego nie uczynił.

  8. I stało się, gdy oni rozmawiali i wespół się pytali, że i Jezus przybliżywszy się, szedł z nimi.

  9. Ale oczy ich były zatrzymane, aby go nie poznali.

  10. I rzekł do nich: Cóż to za rozmowy, które macie między sobą idąc, a jesteście smutni?

  11. A odpowiadając mu jeden, któremu było imię Kleofas, rzekł mu: Tyś sam przychodniem w Jeruzalemie, a nie wiesz, co się w niem w tych dniach stało?

  12. I rzekł im: Cóż? A oni mu rzekli: O Jezusie Nazareńskim, który był mąż prorok, mocny w uczynku i w mowie przed Bogiem i wszystkim ludem;

  13. A jako go wydali przedniejsi kapłani i przełożeni nasi, aby był skazany na śmierć; i ukrzyżowali go.

  14. A myśmy się spodziewali, iż on miał odkupić Izraela; ale teraz temu wszystkiemu dziś jest trzeci dzień, jako się to stało.

  15. Lecz i niewiasty niektóre z naszych przestraszyły nas, które raniuczko były u grobu;

  16. A nie znalazłszy ciała jego, przyszły powiadając, iż widzenie Anielskie widziały, którzy powiadają, iż on żyje.

  17. I chodzili niektórzy z naszych do grobu, i tak znaleźli, jako i niewiasty powiadały; ale samego nie widzieli.

  18. Tedy on rzekł do nich: O głupi, a leniwego serca ku wierzeniu temu wszystkiemu, co powiedzieli prorocy!

  19. A oni przelęknąwszy się i przestraszeni będąc, mniemali, iż ducha widzieli.

  20. I rzekł im: Czemuście się zatrwożyli, i czemu myśli wstępują do serc waszych?

  21. Oglądajcie ręce moje i nogi moje, żemci ja jest on; dotykajcie się mnie, a obaczcie; bo duch nie ma ciała ani kości, jako widzicie, że ja mam.

  22. I rzekł im: Takci napisano, i tak musiał Chrystus cierpieć, i trzeciego dnia zmartwychwstać;

  23. I aby była kazana w imieniu jego pokuta i odpuszczenie grzechów między wszystkimi narody, począwszy od Jeruzalemu.

  24. Ale Jezus nie zwierzał im samego siebie, przeto iż on znał wszystkie,

  25. A iż nie potrzebował, aby mu kto świadectwo wydawał o człowieku; albowiem on wiedział, co było w człowieku.