Wersety biblijne o Minister (1)

Musi też mieć świadectwo dobre od obcych, aby nie wpadł w hańbę i w sidło potwarcy.

Dyjakonowie także mają być poważni, nie dwoistego słowa, nie pijanicy wielu wina, nie chciwi sprośnego zysku,

Mający tajemnicę wiary w czystem sumieniu.

A ci też niech będą pierwej doświadczeni, zatem niech służą, jeźli są bez nagany;

Żony także niech mają poważne, nie potwarliwe, trzeźwe, wierne we wszystkiem.

Dyjakonowie niech będą mężami jednej żony, którzy by dziatki dobrze rządzili i własne domy.

Albowiem którzy by dobrze służyli, stopień sobie dobry zjednają i wielkie bezpieczeństwo w wierze, która jest w Chrystusie Jezusie.

Toć tobie piszę, mając nadzieję, że w rychle przyjdę do ciebie;

A jeźlibym omieszkał, abyś wiedział, jako się masz w domu Bożym sprawować, który jest kościołem Boga żywego, filarem i utwierdzeniem prawdy.

A zaprawdę wielka jest tajemnica pobożności, że Bóg objawiony jest w ciele, usprawiedliwiony jest w duchu, widziany jest od Aniołów, kazany jest poganom, uwierzono mu na świecie, wzięty jest w górę do chwały.

A Duch jawnie mówi, iż w ostateczne czasy odstaną niektórzy od wiary, słuchając duchów zwodzących i nauk dyjabelskich,

W obłudzie kłamstwo mówiących i piętnowane mających sumienie swoje,

Zabraniających wstępować w małżeństwo, rozkazujących wstrzymywać się od pokarmów, które Bóg stworzył ku przyjmowaniu z dziękowaniem wiernym i tym, którzy poznali prawdę.

Bo wszelkie stworzenie Boże dobre jest, a nic nie ma być odrzuconem, co z dziękowaniem bywa przyjmowane;

Albowiem poświęcone bywa przez słowo Boże i przez modlitwę.

To przekładając braciom, będziesz dobrym sługą Chrystusa Jezusa, wychowanym w słowach wiary i nauki dobrej, którejś naśladował.

A świeckich i babich baśni chroń się; ale się ćwicz w pobożności.

Albowiem cielesne ćwiczenie mało jest pożyteczne; lecz pobożność do wszystkiego jest pożyteczna, mając obietnicę żywota teraźniejszego i przyszłego.

Wierna to jest mowa i wszelkiego przyjęcia godna.

Albowiem przeto też pracujemy i lżeni bywamy, że nadzieję mamy w Bogu żywym, który jest zbawicielem wszystkich ludzi, a najwięcej wiernych.

To przykazuj i tego nauczaj.

Żaden młodością twoją niech nie gardzi; ale bądź przykładem wiernych w mowie, w obcowaniu, w miłości, w duchu, w wierze, w czystości.

Póki nie przyjdę, pilnuj czytania, napominania i nauki.

Nie zaniedbywaj daru Bożego, który w tobie jest, któryć dany jest przez prorokowanie z włożeniem rąk starszych.

O tem rozmyślaj, tem się zabawiaj, aby postępek twój jawny był wszystkim.