Wersety biblijne o God

Z sześciu ucisków wyrwie cię, a w siódmym nie tknie się ciebie złe.

W głodzie wybawi cię od śmierci, a na wojnie z rąk miecza.

Prawdziwieć wiem, że tak jest; bo jakożby miał być usprawiedliwiony człowiek przed Bogiem?

Jeźliby się z nim chciał spierać, nie odpowie mu z tysiąca na jednę rzecz.

Mądry jest sercem, i mocny siłą; któż użył pokoju, stawiwszy się mu upornie?

On przenosi góry, a nie wiedzą ludzie, kto je podwraca w gniewie swym.

On wzrusza ziemię z miejsca swego, a słupy jej trzęsą się.

Gdy on zakaże słońcu, nie wschodzi; i gwiazdy pieczętuje.

On sam rozpościera niebiosa, i depcze po wałach morskich.

On sprawił wóz niebieski z gwiazd, Oryjona i Hyjady, i inne gwiazdy skryte na południe.

On czyni rzeczy wielkie, a niewybadane i dziwne, którym niemasz liczby.

Oto, idzieli mimo mię, nie widzę go; a przychodzili, nie baczę go.

Oto gdy co porwie, któż go przymusi, aby przywrócił? Albo któż mu rzecze: Cóż czynisz?

Gdyby Bóg nie odwrócił gniewu swego, upadliby przed nim pomocnicy hardzi.

Jakoż mu ja tedy odpowiem? Jakie słowa obiorę przeciwko niemu?

Któremu, chociażbym był sprawiedliwym, nie odpowiem; owszem się sędziemu memu upokorzę.

Choćbym go wzywał, a onby mi się ozwał, przecię nie wierzę, aby przypuścił do uszów głos mój:

Bo mię starł w wichrze, i rozmnożył rany moje bez przyczyny;

Nie dopuszcza mi odetchnąć, owszem mię nasyca gorzkościami.

Jeźli się udam do mocy, oto on najmocniejszy; a jeźli do sądu, któż mię z nim sprowadzi?

Jeźlibym się usprawiedliwiał, usta moje potępią mię; jeźlibym się doskonałym czynił, tedy mię przewrotnym być pokaże.

Chociażbym był doskonały, przecież ja tego do siebie znać nie będę; ale dam naganę żywotowi memu.

Jedno jest, dla czegom to mówił: że tak doskonałego, jako i niezbożnego on niszczy;

Jeźli biczem nagle zabija, z pokuszenia niewinnych naśmiewa się;

Ziemia podana bywa w ręce niezbożnika, oblicze sędziów jej zakrywa. A jeźliż nie on, któż tedy inny jest, co to czyni?