Wersety biblijne o Friendship: General references

Jeźliby cię też zwodził brat twój, syn matki twojej albo syn twój, albo córka twoja, albo żona łona twego, albo przyjaciel twój, który być był miły, jako dusza twoja, potajemnie mówiąc: Pójdźmy, a służmy bogom obcym, którycheś nie znał ty, ani ojcowie twoi;

Z bogów tych narodów, które około was są, którzy blisko są ciebie, albo daleko od ciebie, od końca ziemi, i aż do końca ziemi:

Nie pozwolisz mu, ani go usłuchasz, ani mu folgować będzie oko twoje, ani się zmiłujesz nad nim, ani go utaisz;

Ale koniecznie zabijesz go; ręka twoja najpierwsza nad nim będzie, na zabicie jego, a ręka wszystkiego ludu potem.

Przeciwko temu, którego litość słabieje ku bliźniemu swemu, i który bojaźń Wszechmogącego opuścił?

Bracia moi omylili mię jako potok; pominęli jako gwałtowne potoki,

Braci moich odemnie oddalił, a znajomi moi stronią odemnie.

Opuścili mię bliscy moi, a znajomi moi zapomnieli mię.

Komornicy domu mego, i służebnice moje mają mię za obcego, cudzoziemcem stałem się w oczach ich.

Wołamli na sługę mego, nie ozywa mi się, chociaż go proszę ustami memi.

Tchem moim brzydzi się żona moja, choć proszę przez synów żywota mego.

I najlichsi pogardzają mną, a gdy powstaję, urągają mi.

Brzydzą się mną wszyscy najwierniejsi moi, a którychem umiłował, stali mi się przeciwnymi.

Do skóry mojej, jako do ciała mego przyschła kość moja; skóra tylko została około zębów moich.

Zmiłujcie się nademną, zmiłujcie się nademną, wy przyjaciele moi! bo ręka Boża dotknęła mię.

Czemuż mię prześladujecie, jako Bóg, a ciała mego nie możecie się nasycić?

Chociażem się ja w wór obłóczył, gdy oni chorowali; trapiłem postem duszę moję, i modliłem się często sam u siebie za nimi.

Jako do przyjaciela, jako do brata mego, ustawiczniem chadzał; poniżałem się jako ten, który się smuci, chodząc po matce w żałobie.

Ciężkości są w pośrodku jego, a nie ustępuje z ulic jego chytrość i zdrada.

Albowiem nie nieprzyjaciel jaki zelżył mię, inaczej zniósłbym to był; ani ten, który mię miał w nienawiści, powstał przeciwko mnie; bobym się wżdy był skrył przed nim;

Ale ty, człowiecze mnie równy, wodzu mój, i znajomy mój.

Nie bądź przyjacielem gniewliwemu, a z mężem popędliwym nie obcuj,

Byś snać nie przywykł ścieszkom jego, a nie włożył sidła na duszę swoję.

Nie bywaj między tymi, którzy ręczą; ani między rękojmiami za długi;

Bo jeźlibyś nie miał czem zapłacić, przeczżeby kto miał brać pościel twoją pod tobą?