Letters to the Churches

A chodźcie w miłości, jako i Chrystus umiłował nas i wydał samego siebie na ofiarę i na zabicie Bogu ku wdzięcznej wonności.

A wszeteczeństwo i wszelka nieczystość albo łakomstwo niechaj nie będzie ani mianowane między wami, jako przystoi na świętych.

Także sprośność i błazeńskie mowy, i żarty, które nie przystoją, ale raczej dziękowanie.

Bo to wiecie, iż żaden wszetecznik, albo nieczysty, albo łakomca, (który jest bałwochwalcą), nie ma dziedzictwa w królestwie Chrystusowem i Bożem.

Niechaj was nikt nie zwodzi próżnemi mowami; albowiem dla tych rzeczy przychodzi gniew Boży na synów upornych;

Nie bądźcież tedy uczestnikami ich.

Albowiemeście byli niekiedy ciemnością; aleście teraz światłością w Panu; chodźcież jako dziatki światłości,

(Bo owoc Ducha zależy we wszelakiej dobrotliwości i w sprawiedliwości i w prawdzie.)

Obierając to, co by się podobało Panu;

A nie spółkujcie z uczynkami niepożytecznemi ciemności, ale je raczej strofujcie.

Albowiem co się potajemnie od nich dzieje, sromota i mówić.

Lecz to wszystko, gdy bywa od światłości strofowane, bywa objawione; albowiem to wszystko, co bywa objawione, jest światłością;

Dlatego mówi Pismo: Ocuć się, który śpisz i powstań od umarłych, a oświeci cię Chrystus.

Patrzajcie tedy, jakobyście ostrożnie chodzili, nie jako niemądrzy, ale jako mądrzy.

Czas odkupując; bo dni złe są.

Przetoż nie bądźcie nierozumnymi, ale zrozumiewającymi, która jest wola Pańska.

A nie upijajcie się winem, w którem jest rozpusta; ale bądźcie napełnieni duchem,

Rozmawiając z sobą przez psalmy i hymny, i pieśni duchowne, śpiewając i grając w sercu swojem Panu,

Dzięki czyniąc zawsze za wszystko, w imieniu Pana naszego, Jezusa Chrystusa, Bogu i Ojcu.

Będąc poddani jedni drugim w bojaźni Bożej.

Żony! bądźcie poddane mężom swoim, jako Panu;

Albowiem mąż jest głową żony, jako i Chrystus głową kościoła; a on jest zbawicielem ciała.

Jako tedy kościół poddany jest Chrystusowi, tak też żony mężom swoim we wszystkiem.

Mężowie! miłujcie żony wasze, jako i Chrystus umiłował kościół i wydał samego siebie za niego,

Aby go poświęcił, oczyściwszy omyciem wody przez słowo;