لاویان ۲۵:۲۹-۵۳
۲۹
« و اگر كسی خانۀ سكونتی در شهر حصاردار بفروشد، تا یك سال تمام بعد از فروختن آن حق انفكاك آن را خواهد داشت، مدت انفكاك آن یك سال خواهد بود.
۳۰
و اگر در مدت یك سال تمام آن را انفكاك ننماید، پس آن خانه‌ای كه در شهر حصاردار است، برای خریدار آن نسلاً بعد نسل برقرار باشد، در یوبیل رها نشود.
۳۱
لیكن خانه‌های دهات كه حصار گرد خود ندارد، با مزرعه‌های آن زمین شمرده شود. برای آنها حق انفكاك هست و در یوبیل رها خواهد شد.
۳۲
و اما شهرهای لاویان، خانه‌های‌شهرهای ملك ایشان، حق انفكاك آنها همیشه برای لاویان است.
۳۳
و اگر كسی از لاویان بخرد، پس آنچه فروخته شده است از خانه یا از شهرِ ملك او در یوبیل رها خواهد شد، زیرا خانه‌های شهرهای لاویان در میان بنی‌اسرائیل، ملك ایشان است.
۳۴
و مزرعه‌های حوالی شهرهای ایشان فروخته نشود، زیرا كه این برای ایشان ملك ابدی است.
۳۵
« و اگر برادرت فقیر شده، نزد تو تهی دست باشد، او را مثل غریب و مهمان دستگیری نما تا با تو زندگی نماید.
۳۶
از او ربا و سود مگیر و از خدای خود بترس، تا برادرت با تو زندگی نماید.
۳۷
نقد خود را به او به ربا مده و خوراك خود را به او به سود مده.
۳۸
من یهوه خدای شما هستم كه شما را از زمین مصر بیرون آوردم تا زمین كنعان را به شما دهم و خدای شما باشم.
۳۹
و اگر برادرت نزد تو فقیر شده، خود را به تو بفروشد، بر او مثل غلام خدمت مگذار.
۴۰
مثل مزدور و مهمان نزد تو باشد و تا سال یوبیل نزد تو خدمت نماید.
۴۱
آنگاه از نزد تو بیرون رود، خود او و پسرانش همراه وی، و به خاندان خود برگردد و به ملك پدران خود رجعت نماید.
۴۲
زیرا كه ایشان بندگان منند كه ایشان را از زمین مصر بیرون آوردم؛ مثل غلامان فروخته نشوند.
۴۳
بر او به سختی حكمرانی منما و از خدای خود بترس.
۴۴
و اما غلامانت و كنیزانت كه برای تو خواهندبود، از امتهایی كه به اطراف تو می‌باشند از ایشان غلامان و كنیزان بخرید.
۴۵
و هم از پسران مهمانانی كه نزد شما مأوا گزینند، و از قبیله‌های ایشان كه نزد شما باشند، كه ایشان را درزمین شما تولید نمودند، بخرید و مملوك شما خواهندبود.
۴۶
و ایشان را بعد از خود برای پسران خود واگذارید، تا ملك موروثی باشند و ایشان را تا به ابد مملوك سازید. و اما برادران شما از بنی‌اسرائیل هیچكس بر برادر خود به سختی حكمرانی نكند.
۴۷
« و اگر غریب یا مهمانی نزد شما برخوردار گردد، و برادرت نزد او فقیر شده، به آن غریب یا مهمان تو یا به نسل خاندان آن غریب، خود را بفروشد،
۴۸
بعد از فروخته شدنش برای وی حق انفكاك می‌باشد. یكی از برادرانش او را انفكاك نماید.
۴۹
یا عمویش یا پسر عمویش او را انفكاك نماید، یا یكی از خویشان او از خاندانش او را انفكاك نماید، یا خود او اگر برخوردار گردد، خویشتن را انفكاك نماید.
۵۰
و با آن كسی كه او را خرید از سالی كه خود را فروخت تا سال یوبیل حساب كند، و نقد فروش او برحسب شمارۀ سالها باشد، موافق روزهای مزدور نزد او باشد.
۵۱
اگر سالهای بسیار باقی باشد، برحسب آنها نقد انفكاك خود را از نقد فروش خود، پس بدهد.
۵۲
و اگر تا سال یوبیل، سالهای كم باقی باشد با وی حساب بكند، و برحسب سالهایش نقد انفكاك خود را رد نماید.
۵۳
مثل مزدوری كه سال به سال اجیر باشد نزد او بماند، و در نظر تو به سختی بر وی حكمرانی نكند.
متن کتاب مقدس: Old Persian Version (1895) · مالکیت عمومی
Settings