آیات کتاب مقدس دربارهٔ Instruction

وصایای تو را تا به ابد فراموش نخواهم کرد زیرا به آنها مرا زنده ساخته‌ای.

من از آن تو هستم مرا نجات ده زیرا که وصایای تو را طلبیدم.

شریران برای من انتظار کشیدند تا مرا هلاک کنند. لیکن در شهادات تو تأمّل می‌کنم.

برای هر کمالی انتهایی دیدم، لیکن حکم تو بی‌نهایت وسیع است.

{م} شریعت تو را چقدر دوست می‌دارم؛ تمامی روز تفکّر من است.

اوامر تو مرا از دشمنانم حکیمتر ساخته است زیرا که همیشه نزد من می‌باشد.

از جمیع معلمان خود فهیمترشدم زیرا که شهادات تو تفکّر من است.

از مشایخ خردمندتر شدم زیرا که وصایای تو را نگاه داشتم.

پایهای خود را از هر راه بد نگاه داشتم تا آن که کلام تو را حفظ کنم.

از داوریهای تو رو برنگردانیدم، زیرا که تو مرا تعلیم دادی.

کلام تو به مذاق من چه شیرین است و به دهانم از عسل شیرینتر.

از وصایای تو فطانت را تحصیل کردم. بنابراین هر راه دروغ را مکروه می‌دارم.

{ن} کلام تو برای پایهای من چراغ، و برای راه‌های من نور است.

قسم خوردم و آن را وفا خواهم نمود که داوریهای عدالت تو را نگاه خواهم داشت.

بسیار ذلیل شده‌ام. ای خداوند، موافق کلام خود مرا زنده ساز!

ای خداوند هدایای تَبَرُّعی دهان مرا منظور فرما و داوریهای خود را به من بیاموز.

جان من همیشه در کف من است، لیکن شریعت تو را فراموش نمی‌کنم.

شریران برای من دام گذاشته‌اند، امّا از وصایای تو گمراه نشدم.

شهادات تو را تا به ابد میراث خود ساخته‌ام زیرا که آنها شادمانی دل من است.

دل خود را برای بجا آوردن فرایض تو مایل ساختم، تا ابدالآباد و تا نهایت.

{س} مردمانِ دو رو را مکروه داشته‌ام، لیکن شریعت تو را دوست می‌دارم.

ستر و سپر من تو هستی. به کلام تو انتظار می‌کشم.

ای بدکاران، از من دور شوید! و اوامر خدای خویش را نگاه خواهم داشت.

مرا به حسب کلامخود تأیید کن تا زنده شوم و از امید خود خجل نگردم.

مرا تقویّت کن تا رستگار گردم و بر فرایض تو دائماً نظر نمایم.