TRV
circa 800–400 BC
The Hebrew Prophets
God speaks through Isaiah, Jeremiah, and the minor prophets—calling Israel to repentance and foretelling the coming Messiah.
آیات این دوره
- ارمیا ۱۸:۲۱حدود ۶۰۸ پ.م.
پس پسران ایشان را به قحط بسپار و ایشان را به دم شمشیر تسلیم نما و زنان ایشان، بیاولاد و بیوه گردند و مردان ایشان به سختی كشته شوند و جوانان ایشان، در جنگ به شمشیر مقتول گردند.
- ارمیا ۱۸:۲۲حدود ۶۰۸ پ.م.
و چون فوجی بر ایشان ناگهان بیاوری نعرهای از خانههای ایشان شنیده شود زیرا به جهت گرفتار كردنم حفرهای كندهاند و دامها برای پایهایم پنهان نموده.
- ارمیا ۱۸:۲۳حدود ۶۰۸ پ.م.
امّا تو ای خداوند تمامی مشورتهایی را كه ایشان به قصدجان من نمودهاند میدانی. پس عصیان ایشان را میامرز و گناه ایشان را از نظر خویش محو مساز بلكه ایشان به حضور تو لغزانیده شوند و در حین غضب خویش، با ایشان عمل نما.
- ارمیا ۱۹:۱حدود ۶۰۷ پ.م.
خداوند چنین گفت: «برو و كوزه سفالین از كوزهگر بخر و بعضی از مشایخ قوم و مشایخ كهنه را همراه خود بردار.
- ارمیا ۱۹:۲حدود ۶۰۷ پ.م.
و به وادی ابن هنّوم كه نزد دهنه دروازه كوزهگران است بیرون رفته، سخنانی را كه به تو خواهم گفت در آنجا ندا كن.
- ارمیا ۱۹:۳حدود ۶۰۷ پ.م.
و بگو: ای پادشاهان یهودا و سكنه اورشلیم كلام خداوند را بشنوید! یهوه صبایوت خدای اسرائیل چنین میگوید: اینك بر این مكان چنان بلایی خواهم آورد كه گوش هر كس كه آن را بشنود صدا خواهد كرد.
- ارمیا ۱۹:۴حدود ۶۰۷ پ.م.
زانرو كه مرا ترك كردند و این مكان را خوار شمردند و بخور در آن برای خدایان غیر كه نه خود ایشان و نه پدران ایشان و نه پادشاهان یهودا آنها را شناخته بودند سوزانیدند و این مكان را از خون بیگناهان مملّو ساختند.
- ارمیا ۱۹:۵حدود ۶۰۷ پ.م.
و مكانهای بلند برای بعل بنا كردند تا پسران خود را به جای قربانیهای سوختنی برای بعل بسوزانند كه من آن را امر نفرموده و نگفته و در دلم نگذشته بود.
- ارمیا ۱۹:۶حدود ۶۰۷ پ.م.
بنابراین خداوند میگوید: اینك ایامی میآید كه این مكان به توفت یا به وادی ابن هنّوم دیگر نامیده نخواهد شد بلكه به وادی قتل.
- ارمیا ۱۹:۷حدود ۶۰۷ پ.م.
و مشورت یهودا و اورشلیم را در این مكان باطل خواهم گردانید و ایشان را از حضور دشمنان ایشان و به دست آنانی كه قصد جان ایشان دارند خواهم انداخت و لاشهای ایشان را خوراك مرغان هوا و حیوانات زمین خواهمساخت.
- ارمیا ۱۹:۸حدود ۶۰۷ پ.م.
و این شهر را مایه حیرت و سخریه خواهم گردانید به حدّی كه هر كه از آن عبور كند متحیر شده، به سبب جمیع بلایایش سخریه خواهد نمود.
- ارمیا ۱۹:۹حدود ۶۰۷ پ.م.
و گوشت پسران ایشان و گوشت دختران ایشان را به ایشان خواهم خورانید و در محاصره و تنگی كه دشمنان ایشان و جویندگان جان ایشان بر ایشان خواهند آورد، هر كس گوشت همسایه خود را خواهد خورد.
- ارمیا ۱۹:۱۰حدود ۶۰۷ پ.م.
آنگاه كوزه را به نظر آنانی كه همراه تو میروند بشكن.
- ارمیا ۱۹:۱۱حدود ۶۰۷ پ.م.
و ایشان را بگو: یهوه صبایوت چنین میگوید: به نوعی كه كسی كوزه كوزهگر را میشكند و آن را دیگر اصلاح نتوان كرد همچنان این قوم و این شهر را خواهم شكست و ایشان را در توفت دفن خواهند كرد تا جایی برای دفن كردن باقی نماند.»
- ارمیا ۱۹:۱۲حدود ۶۰۷ پ.م.
خداوند میگوید: «به این مكان و به ساكنانش چنین عمل خواهم نمود و این شهر را مثل توفت خواهم ساخت.
- ارمیا ۱۹:۱۳حدود ۶۰۷ پ.م.
و خانههای اورشلیم و خانههای پادشاهان یهودا مثل مكان توفت نجس خواهد شد یعنی همهخانههایی كه بر بامهای آنها بخور برای تمامی لشكر آسمان سوزانیدند و هدایای ریختنی برای خدایان غیر ریختند.»
- ارمیا ۱۹:۱۴حدود ۶۰۷ پ.م.
پس ارمیا از توفت كه خداوند او را به جهت نبوّت كردن به آنجا فرستاده بود باز آمد و در صحن خانه خداوند ایستاده، به تمامی قوم گفت:
- ارمیا ۱۹:۱۵حدود ۶۰۷ پ.م.
«یهوه صبایوت خدای اسرائیل چنین میگوید: اینك من بر این شهر و بر همه قریههایش، تمامی بلایا را كه دربارهاش گفتهام وارد خواهم آورد زیرا كه گردن خود را سخت گردانیده، كلام مرا نشنیدند.»
- ارمیا ۲۰:۱حدود ۶۰۷ پ.م.
و فشحور بن امّیرِ كاهن كه ناظر اول خانه خداوند بود، ارمیا نبی را كه به این امور نبوّت میكرد شنید.
- ارمیا ۲۰:۲حدود ۶۰۷ پ.م.
پس فشحور ارمیای نبی را زده، او را در كندهای كه نزد دروازه عالی بنیامین كه نزد خانه خداوند بود گذاشت.
- ارمیا ۲۰:۳حدود ۶۰۷ پ.م.
و در فردای آن روز فشحور ارمیا را از كنده بیرون آورد و ارمیا وی را گفت: « خداوند اسم تو را نه فشحور بلكه ماجور مسّابیب خوانده است.
- ارمیا ۲۰:۴حدود ۶۰۷ پ.م.
زیرا خداوند چنین میگوید: اینك من تو را مورث ترس خودت و جمیع دوستانت میگردانم و ایشان به شمشیر دشمنان خود خواهند افتاد و چشمانت خواهد دید و تمامی یهودا را به دست پادشاه بابل تسلیم خواهم كرد كه او ایشان را به بابل به اسیری برده، ایشان را به شمشیر به قتل خواهد رسانید.
- ارمیا ۲۰:۵حدود ۶۰۷ پ.م.
و تمامی دولت این شهر و تمامی مشقّت آن را و جمیع نفایس آن را تسلیم خواهم كرد و همه خزانههای پادشاهان یهودا را به دست دشمنان ایشان خواهم سپرد كه ایشان را غارت كرده و گرفتار نموده، به بابل خواهند برد.
- ارمیا ۲۰:۶حدود ۶۰۷ پ.م.
و تو ای فشحور با جمیع سكنه خانهات به اسیری خواهید رفت. و تو با جمیع دوستانت كه نزد ایشان به دروغ نبوّت كردی، به بابل داخل شده، در آنجا خواهید مرد و در آنجا دفن خواهید شد.»
- ارمیا ۲۰:۷حدود ۶۰۷ پ.م.
ای خداوند مرا فریفتی پس فریفته شدم. از من زورآورتر بودی و غالب شدی. تمامی روز مضحكه شدم و هر كس مرا استهزا میكند.