TRV
circa 800–400 BC
The Hebrew Prophets
God speaks through Isaiah, Jeremiah, and the minor prophets—calling Israel to repentance and foretelling the coming Messiah.
آیات این دوره
- ارمیا ۱۵:۱۵حدود ۶۰۵ پ.م.
ای خداوند ، تو این را میدانی پس مرا بیاد آورده، از من تفقّد نما و انتقام مرا از ستمكارانم بگیر و به دیرغضبی خویش مرا تلف منما و بدان كه به خاطر تو رسوایی را كشیدهام.
- ارمیا ۱۵:۱۶حدود ۶۰۵ پ.م.
سخنان تو یافت شد و آنها را خوردم و كلام تو شادی و ابتهاج دل من گردید. زیرا كه به نام تو ای یهوه خدای صبایوت نامیده شدهام.
- ارمیا ۱۵:۱۷حدود ۶۰۵ پ.م.
در مجلس عشرتكنندگان ننشستم و شادی ننمودم. به سبب دست تو به تنهایی نشستم زیرا كه مرا ازخشم مملوّ ساختی.
- ارمیا ۱۵:۱۸حدود ۶۰۵ پ.م.
درد من چرا دایمی است و جراحت من چرا مهلك و علاجناپذیر میباشد؟ آیا تو برای من مثل چشمه فریبنده و آب ناپایدار خواهی شد؟
- ارمیا ۱۵:۱۹حدود ۶۰۵ پ.م.
بنابراین خداوند چنین میگوید: «اگر بازگشت نمایی من بار دیگر تو را به حضور خود قایم خواهم ساخت و اگر نفایس را از رذایل بیرون كنی، آنگاه تو مثل دهان من خواهی بود و ایشان نزد تو خواهند برگشت و تو نزد ایشان بازگشت نخواهی نمود.
- ارمیا ۱۵:۲۰حدود ۶۰۵ پ.م.
و من تو را برای این قوم دیوار برنجین حصاردار خواهم ساخت و با تو جنگ خواهند نمود، امّا بر تو غالب نخواهند آمد زیرا خداوند میگوید: من برای نجات دادن و رهانیدن تو با تو هستم.
- ارمیا ۱۵:۲۱حدود ۶۰۵ پ.م.
و تو را از دست شریران خواهم رهانید و تو را از كف ستمكیشان فدیه خواهم نمود.»
- ارمیا ۱۶:۱حدود ۶۰۵ پ.م.
و كلام خداوند بر من نازل شده، گفت:
- ارمیا ۱۶:۲حدود ۶۰۵ پ.م.
«برای خود زنی مگیر و تو را در این مكان پسران و دختران نباشد.
- ارمیا ۱۶:۳حدود ۶۰۵ پ.م.
زیرا خداوند درباره پسران و دخترانی كه در این مكان مولود شوند و درباره مادرانی كه ایشان را بزایند و پدرانی كه ایشان را در این زمین تولید نمایند چنین میگوید:
- ارمیا ۱۶:۴حدود ۶۰۵ پ.م.
به بیماریهای مهلك خواهند مرد. برای ایشان ماتم نخواهند گرفت و دفن نخواهند شد بلكه بر روی زمین سرگین خواهند بود. و به شمشیر و قحط تباه خواهند شد و لاشهای ایشان غذای مرغان هوا و وحوش زمین خواهد بود.
- ارمیا ۱۶:۵حدود ۶۰۵ پ.م.
زیرا خداوند چنین میگوید: به خانه نوحهگریداخل مشو و برای ماتم گرفتن نرو و برای ایشان تعزیت منما زیرا خداوند میگوید كه سلامتی خود یعنی احسان و مراحم خویش را از این قوم خواهم برداشت.
- ارمیا ۱۶:۶حدود ۶۰۵ پ.م.
هم بزرگ و هم كوچك در این زمین خواهند مرد و دفن نخواهند شد. و برای ایشان ماتم نخواهند گرفت و خویشتن را مجروح نخواهند ساخت و موی خود را نخواهند تراشید.
- ارمیا ۱۶:۷حدود ۶۰۵ پ.م.
و برای ماتم گری نان را پاره نخواهند كرد تا ایشان را برای مردگان تعزیت نمایند و كاسه تعزیت را با ایشان برای پدر یا مادر ایشان هم نخواهند نوشید.
- ارمیا ۱۶:۸حدود ۶۰۵ پ.م.
و تو به خانه بزم داخل مشو و با ایشان برای اكل و شرب منشین.
- ارمیا ۱۶:۹حدود ۶۰۵ پ.م.
زیرا كه یهوه صبایوت خدای اسرائیل چنین میگوید: اینك من در ایام شما و در نظر شما آواز خوشی و آواز شادمانی و آواز داماد و آواز عروس را از این مكان خواهم برداشت.
- ارمیا ۱۶:۱۰حدود ۶۰۵ پ.م.
و هنگامی كه همه این سخنان را به این قوم بیان كنی و ایشان از تو بپرسند كه خداوند از چه سبب تمامی این بلای عظیم را به ضدّ ما گفته است و عصیان و گناهی كه به یهوه خدای خود ورزیدهایم چیست؟
- ارمیا ۱۶:۱۱حدود ۶۰۵ پ.م.
آنگاه تو به ایشان بگو: خداوند میگوید: از این جهت كه پدران شما مرا ترك كردند و خدایان غیر را پیروی نموده، آنها راعبادت و سجده نمودند و مرا ترك كرده، شریعت مرا نگاه نداشتند.
- ارمیا ۱۶:۱۲حدود ۶۰۵ پ.م.
و شما از پدران خویش زیاده شرارت ورزیدید چونكه هر یك از شما سركشی دل شریر خود را پیروی نمودید و به من گوش نگرفتید.
- ارمیا ۱۶:۱۳حدود ۶۰۵ پ.م.
بنابراین من شما را از این زمین به زمینی كه شما و پدران شما ندانستهاید خواهم انداخت و در آنجا شبانهروز خدایان غیر را عبادت خواهید نمود زیرا كه من برشما ترحّم نخواهم نمود.»
- ارمیا ۱۶:۱۴حدود ۶۰۵ پ.م.
بنابراین خداوند میگوید: «اینك ایامی میآید كه بار دیگر گفته نخواهد شد قسم به حیات یهوه كه بنیاسرائیل را از زمین مصر بیرون آورد.
- ارمیا ۱۶:۱۵حدود ۶۰۵ پ.م.
بلكه قسم به حیات یهوه كه بنیاسرائیل را از زمین شمال و همه زمینهایی كه ایشان را به آنها رانده بود برآورد. زیرا من ایشان را به زمینی كه به پدران ایشان دادهام باز خواهم آورد.
- ارمیا ۱۶:۱۶حدود ۶۰۵ پ.م.
خداوند میگوید: اینك ماهیگیران بسیار را خواهم فرستاد تا ایشان را صید نمایند و بعد از آن صیادان بسیار را خواهم فرستاد تا ایشان را از هر كوه و هر تلّ و از سوراخهای صخرهها شكار كنند.
- ارمیا ۱۶:۱۷حدود ۶۰۵ پ.م.
زیرا چشمانم بر همه راههای ایشان است و آنها از نظر من پنهان نیست و عصیان ایشان از چشمان من مخفی نی.
- ارمیا ۱۶:۱۸حدود ۶۰۵ پ.م.
و من اول عصیان و گناهان ایشان را مكافات مضاعف خواهم رسانید چونكه زمین مرا به لاشهای رجاسات خود ملوّث نموده و میراث مرا به مكروهات خویش مملوّ ساختهاند.»