God
آیاتی که از God نام میبرند
پس خداوند میگوید كه ای بنده من یعقوب مترس و ای اسرائیل هراسان مباش زیرا اینك من تو را از جای دور و ذریت تو را از زمین اسیری ایشان خواهم رهانید و یعقوب مراجعت نموده، در رفاهیت و امنیت خواهد بود و كسی او را نخواهد ترسانید.
زیرا خداوند میگوید: من با تو هستم تا تو را نجات بخشم و جمیع امّتها را كه تو را در میان آنها پراكنده ساختم، تلف خواهم كرد. اما تو را تلف نخواهم نمود، بلكه تو را به انصاف تأدیب خواهم كرد و تو را بیسزا نخواهم گذاشت.
زیرا خداوند چنین میگوید: جراحت تو علاجناپذیر و ضربت تو مهلك میباشد.
جمیع دوستانت تو را فراموش كرده، درباره تو احوالپرسی نمینمایند زیرا كه تو را به صدمهدشمن و به تأدیب بیرحمی به سبب كثرت عصیانت و زیادتی گناهانت مبتلا ساختهام.
چرا درباره جراحت خود فریاد مینمایی؟ درد تو علاجناپذیر است. به سبب زیادتی عصیانت و كثرت گناهانت این كارها را به تو كردهام.
«بنابراین آنانی كه تو را میبلعند، بلعیده خواهند شد و آنانی كه تو را به تنگ میآورند، جمیعاً به اسیری خواهند رفت. و آنانی كه تو را تاراج میكنند، تاراج خواهند شد و همه غارتكنندگانت را به غارت تسلیم خواهم كرد.
زیرا خداوند میگوید: به تو عافیت خواهم رسانید و جراحات تو را شفا خواهم داد، از این جهت كه تو را (شهر) متروك مینامند (و میگویند) كه این صهیون است كه احدی درباره آن احوالپرسی نمیكند.
خداوند چنین میگوید: اینك خیمههای اسیری یعقوب را باز خواهم آورد و به مسكنهایش ترحّم خواهم نمود و شهر بر تلّش بنا شده، قصرش برحسب عادتخود مسكون خواهد شد.
و تسبیح و آواز مطربان از آنها بیرون خواهد آمد و ایشان را خواهم افزود و كم نخواهند شد و ایشان را معزّز خواهم ساخت و پست نخواهند گردید.
و پسرانش مانند ایام پیشین شده، جماعتش در حضور من برقرار خواهند ماند و بر جمیع ستمگرانش عقوبت خواهم رسانید.
و حاكم ایشان از خود ایشان بوده، سلطان ایشان از میان ایشان بیرون خواهد آمد و او را مقرّب میگردانم تا نزدیك من بیاید زیرا خداوند میگوید: كیست كه جرأت كند نزد من آید؟
و شما قوم من خواهید بود و من خدای شما خواهم بود.
اینك باد شدید خداوند با حدّت غضب و گردبادهای سخت بیرون میآید كه بر سر شریران هجوم آورد.
تا خداوند تدبیرات دل خود را بجا نیاورد و استوار نفرماید، حدّت خشم او نخواهد برگشت. در ایام آخر این را خواهید فهمید.»
خداوند میگوید: «در آن زمان منخدای تمامی قبایل اسرائیل خواهم بود و ایشان قوم من خواهند بود.
خداوند چنین میگوید: قومی كه از شمشیر رستند در بیابان فیض یافتند، هنگامی كه من رفتم تا برای اسرائیل آرامگاهی پیدا كنم.»
خداوند از جای دور به من ظاهر شد (و گفت): «با محبت ازلی تو را دوست داشتم، از این جهت تو را به رحمت جذب نمودم.
ای باكره اسرائیل تو را بار دیگر بنا خواهم كرد و تو بنا خواهی شد و بار دیگر با دفّهای خود خویشتن را خواهی آراست و در رقصهای مطربان بیرون خواهی آمد.
زیرا روزی خواهد بود كه دیدهبانان بر كوهستان افرایم ندا خواهند كرد كه برخیزید و نزد یهوه خدای خود به صهیون برآییم.»
زیرا خداوند چنین میگوید: «به جهت یعقوب به شادمانی ترنّم نمایید و به جهت سر امّتها آواز شادی دهید. اعلام نمایید و تسبیح بخوانید و بگویید: ای خداوند قوم خود بقیه اسرائیل را نجات بده!
اینك من ایشان را از زمین شمال خواهم آورد و از كرانههای زمین جمع خواهم نمود و با ایشان كوران و لنگان و آبستنان و زنانی كه میزایند با هم گروه عظیمی به اینجا باز خواهند آمد.
با گریه خواهند آمد و من ایشان را با تضرّعات خواهم آورد. نزد نهرهای آب ایشان را به راه صاف كه در آن نخواهند لغزید رهبری خواهم نمود زیرا كه من پدر اسرائیل هستم و افرایم نخستزاده من است.
ای امّتها كلام خداوند را بشنوید و در میان جزایر بعیده اخبار نمایید و بگویید آنكه اسرائیل را پراكنده ساخت ایشان را جمع خواهد نمود و چنانكه شبان گلهخود را (نگاه دارد) ایشان را محافظت خواهد نمود.
زیرا خداوند یعقوب را فدیه داده و او را از دست كسی كه از او قویتر بود رهانیده است.
و ایشان آمده، بر بلندی صهیون خواهند سرایید و نزد احسان خداوند یعنی نزد غلّه و شیره و روغن و نتاج گله و رمه روان خواهند شد و جان ایشان مثل باغ سیرآب خواهد شد و بار دیگر هرگز غمگین نخواهند گشت.