God
آیاتی که از God نام میبرند
و مرا خواهید خواند و آمده، نزد من تضرّع خواهید كرد و من شما را اجابت خواهم نمود.
و مرا خواهید طلبید و چون مرا به تمامی دل خود جستجو نمایید، مرا خواهید یافت.
و خداوند میگوید كه مرا خواهید یافت و اسیران شما را باز خواهم آورد. و خداوند میگوید كه شما را از جمیع امّتها و از همه مكانهایی كه شما را در آنها راندهام، جمع خواهم نمود و شما را از جایی كه به اسیری فرستادهام، باز خواهم آورد.
از آنرو كه گفتید خداوند برای ما در بابل انبیا مبعوث نموده است.
«پس خداوند به پادشاهی كه بر كرسی داود نشسته است و به تمامی قومی كه در این شهر ساكنند، یعنی برادران شما كه همراه شما به اسیری نرفتهاند، چنین میگوید:
بلی یهوه صبایوت چنین میگوید: اینك من شمشیر و قحط و وبا را بر ایشان خواهم فرستاد و ایشان را مثل انجیرهای بد كه آنها را از بدی نتوان خورد، خواهم ساخت.
و ایشان را به شمشیر و قحط و وبا تعاقب خواهم نمود و در میان جمیع ممالك جهان مشوّش خواهم ساخت تا برای همه امّتهایی كه ایشان را در میان آنها راندهام، لعنت و دهشت و مسخره و عار باشند.
چونكه خداوند میگوید: كلام مرا كه به واسطه بندگان خود انبیا نزد ایشان فرستادم نشنیدند با آنكه صبح زود برخاسته، آن را فرستادم امّا خداوند میگوید كه شما نشنیدید.
و شما ای جمیع اسیرانی كه از اورشلیم به بابل فرستادم كلام خداوند را بشنوید.
یهوه صبایوت خدای اسرائیل درباره اَخآب بن قولایا و درباره صدقیا ابن مَعَسِیا كه برای شما به اسم من كاذبانه نبوّت میكنند، چنین میگوید: اینك من ایشان را به دست نبوكدنصّر پادشاه بابل تسلیم خواهم كرد و او ایشان را در حضور شما خواهد كشت.
و از ایشان برای تمامی اسیران یهودا كه در بابل میباشند لعنت گرفته، خواهند گفت كه خداوند تو را مثل صدقیا و اخآب كه پادشاه بابل ایشان را در آتش سوزانید، بگرداند.
چونكه ایشان در اسرائیل حماقت نمودند و با زنان همسایگان خود زناكردند و به اسم من كلامی را كه به ایشان امر نفرموده بودم كاذبانه گفتند و خداوند میگوید كه من عارف و شاهد هستم.»
«یهوه صبایوت خدای اسرائیل تكلّم نموده، چنین میگوید: از آنجایی كه تو رسایل به اسم خود نزد تمامی قوم كه در اورشلیماند و نزد صَفَنیا ابن مَعَسِیا كاهن و نزد جمیع كاهنان فرستاده، گفتی:
كه خداوند تو را به جای یهُویاداع كاهن به كهانت نصب نموده است تا بر خانه خداوند وكلا باشید. برای هر شخص مجنون كه خویشتن را نبی مینماید تا او را در كُندهها و زنجیرها ببندی.
پس كلام خداوند بر ارمیا نازل شده، گفت:
«نزد جمیع اسیران فرستاده، بگو كه خداوند درباره شَمَعیای نَحَلامی چنین میگوید: چونكه شَمَعیا برای شما نبوّت میكند و من او را نفرستادهام و او شما را وامیدارد كه به دروغ اعتماد نمایید،
بنابراین خداوند چنین میگوید: اینك من بر شَمَعیای نَحَلامی و ذریت وی عقوبت خواهم رسانید و برایش كسی كه در میان این قوم ساكن باشد، نخواهد ماند و خداوند میگوید او آن احسانی را كه من برای قوم خود میكنم نخواهد دید، زیرا كه درباره خداوندسخنان فتنهانگیز گفته است.»
كلامی كه از جانب خداوند بر ارمیا نازل شده، گفت:
«یهوه خدای اسرائیل تكلّم نموده، چنین میگوید: تمامی سخنانی را كه من به تو گفتهام، در طوماری بنویس.
زیرا خداوند میگوید: اینك ایامی میآید كه اسیران قوم خود اسرائیل و یهودا را باز خواهم آورد و خداوند میگوید: ایشان را به زمینی كه به پدران ایشان دادهام، باز خواهم رسانید تا آن را به تصرّف آورند.»
و این است كلامی كه خداوند درباره اسرائیل و یهودا گفته است.
زیرا خداوند چنین میگوید: «صدای ارتعاش شنیدیم. خوف است و سلامتی نی.
سؤال كنید و ملاحظه نمایید كه آیا ذكور اولاد میزاید؟ پس چرا هر مرد را میبینم كه مثل زنی كه میزاید دست خود را بر كمرش نهاده و همه چهرهها به زردی مبدّل شده است؟»
و یهوه صبایوت میگوید: «هر آینه در آن روز یوغ او را از گردنت خواهم شكست و بندهای تو را خواهم گسیخت. و غریبان بار دیگر او را بنده خود نخواهند ساخت.
و ایشان خدای خود یهوه و پادشاه خویش داود را كه برای ایشان برمیانگیزانم خدمت خواهند كرد.