God

آن عهدی را که با ابراهیم بسته و قسمی را که برای اسحاق خورده است.

و گفت که، زمین کنعان را به تو خواهم داد تا حصّه میراث شما شود.

او نگذاشت که کسی بر ایشان ظلم کند، بلکه پادشاهان را به خاطر ایشان توبیخ نمود

که بر مسیحان من دست مگذارید و انبیای مرا ضرر مرسانید.

پس قحطی را بر آن زمین خواند و تمامی قوام نان را شکست،

تا وقتی که سخن او واقع شد و کلام خداوند او را امتحان نمود.

و او قوم خود را به غایت بارور گردانید و ایشان را از دشمنان ایشان قویتر ساخت.

لیکن دل ایشان را برگردانید تا بر قوم او کینه ورزند و بر بندگان وی حیله نمایند.

بندهٔ خود موسی را فرستاد و هارون را که برگزیده بود.

کلمات و آیات او را در میان ایشان اقامه کردند و عجایب او را در زمین حام.

ظلمت را فرستاد که تاریک گردید. پس به کلام او مخالفت نورزیدند.

سؤال کردند پس سَلْوی برای ایشان فرستاد و ایشان را از نان آسمان سیر گردانید.

زیرا کلام مقدّس خود را به یاد آورد و بندهٔ خویش ابراهیم را.

و قوم خود را با شادمانی بیرون آورد و برگزیدگان خویش را با ترنّم.

تا آنکه فرایض او را نگاه دارند و شریعت او را حفظ نمایند. هللویاه!

هللویاه! خداوند را حمد بگویید زیرا که او نیکو است و رحمت او تا ابدالآباد!

کیست که اعمال عظیم خداوند را بگوید و همهٔ تسبیحات او را بشنواند؟

ای خداوند مرا یاد کن به رضامندییی که با قوم خود می‌داری؛ و به نجات خود از من تفقّد نما.

تا سعادت برگزیدگان تو را ببینم و به شادمانی قوم تو مسرور شوم و با میراث تو فخر نمایم.

پدران ما کارهای عجیب تو را در مصر نفهمیدند و کثرت رحمت تو را به یاد نیاوردند، بلکه نزد دریا، یعنی بحر قلزم فتنه انگیختند.

لیکن به خاطر اسم خود ایشان را نجات داد تا توانایی خود را اعلان نماید.

و بحر قُلْزُم را عتاب کرد که خشک گردید. پس ایشان را در لجّه‌ها مثل بیابان رهبری فرمود.

و ایشان را از دست دشمن نجات داد و از دست خصم رهایی بخشید.

آنگاه به کلام او ایمان آوردند و حمد او را سراییدند.

لیکن اعمال او را به زودی فراموش کردند و مشورت او را انتظار نکشیدند.