God

بلکه شهوتپرستی نمودند در بادیه؛ و خدا را امتحان کردند در هامون.

و مسألت ایشان را بدیشان داد. لیکن لاغری در جانهای ایشان فرستاد.

پس به موسی در اردو حسد بردند و به هارون، مقدّس یهوّه.

و خدای نجات دهنده خود را فراموش کردند که کارهای عظیم در مصر کرده بود،

آنگاه گفت که ایشان را هلاک بکند، اگر برگزیده اوموسی در شکاف به حضور وی نمی‌ایستاد، تا غضب او را از هلاکتِ ایشان برگرداند.

و زمین مرغوب را خوار شمردند و به کلام وی ایمان نیاوردند.

و در خیمه‌های خود همهمه کردند و قول خداوند را استماع ننمودند.

له'ذا دست خود را برایشان برافراشت، که ایشان را در صحرا از پا درآوَرَدْ.

و به کارهای خود خشم او را به هیجان آوردند و وبا بر ایشان سخت آمد.

و او را نزد آب مریبه غضبناک نمودند. حتی موسی را به خاطر ایشان آزاری عارض گردید.

و آن قومها را هلاک نکردند، که دربارهٔ ایشان خداوند امر فرموده بود.

له'ذا خشم خداوند بر قوم خود افروخته شد و میراث خویش را مکروه داشت.

و ایشان را به دست امّت‌ها تسلیم نمود تا آنانی که از ایشان نفرت داشتند، بر ایشان حکمرانی کردند.

بارهای بسیار ایشان را خلاصی داد. لیکن به مشورتهای خویش براو فتنه کردند و به‌سبب گناه خویش خوار گردیدند.

با وجود این، بر تنگی ایشان نظر کرد، وقتی که فریاد ایشان را شنید.

و به خاطر ایشان، عهد خود را به یاد آورد و در کثرت رحمت خویش بازگشت نمود.

ای یهوّه خدای ما، ما را نجات ده! و ما را از میان امّت‌ها جمع کن! تا نام قدّوس تو را حمد گوییم و در تسبیح تو فخر نماییم.

یهوّه خدای اسرائیل متبارک باد از ازل تا ابدالآباد. و تمامی قوم بگویند آمین. هلّلویاه!

خداوند را حمد بگویید زیرا که او نیکو است و رحمت او باقی است تا ابدالآباد.

فدیه شدگان خداوند این را بگویند که ایشان را از دست دشمن فدیه داده است.

آنگاه در تنگی خود نزد خداوند فریاد برآوردند و ایشان را از تنگیهای ایشان رهایی بخشید،

و ایشان را به راه مستقیم رهبری نمود، تا به شهری مسکون درآمدند.

پس خداوند را به‌سبب رحمتش تشکّر نمایند و به‌سبب کارهای عجیب وی با بنی‌آدم.

زیرا که جان آرزومند را سیر گردانید و جان گرسنه را از چیزهای نیکو پر ساخت،

زیرا به کلام خدا مخالفت نمودند و به نصیحت حضرت اعلی اهانت کردند.