God

گفتم، ای خدای من مرا در نصف روزهایم برمدار. سالهای تو تا جمیع نسلها است.

از قدیم بنیاد زمین را نهادی و آسمانها عمل دستهای تو است.

آنها فانی می‌شوند، لیکن تو باقی هستی و جمیع آنها مثل جامه مندرس خواهند شد. و مثل ردا آنها را تبدیل خواهی کرد و مبدّل خواهند شد.

لیکن تو همان هستی و سالهای تو تمام نخواهد گردید.

فرزندان بندگانت باقی خواهند ماند و ذرّیت ایشان در حضور تو پایدار خواهند بود.

{مزمور داود} ای جان من خداوند را متبارک بخوان! و هرچه در درون من است نام قدّوس او را متبارک خواند.

ای جان من خداوند را متبارک بخوان و جمیع احسانهای او را فراموش مکن!

خداوند عدالت را به جا می‌آورد و انصاف را برای جمیع مظلومان.

طریق‌های خویش را به موسی تعلیم داد و عملهای خود را به بنی‌اسرائیل.

خداوند رحمان و کریم است؛ دیر غضب و بسیار رحیم.

تا به ابد محاکمه نخواهد نمود و خشم را همیشه نگاه نخواهد داشت.

زیرا آنقدر که آسمان از زمین بلندتر است، به همان قدر رحمت او بر ترسندگانش عظیم است.

به اندازه‌ای که مشرق از مغرب دور است، به همان اندازه گناهان ما را از ما دور کرده است.

چنانکه پدر بر فرزندان خود رئوف است، همچنان خداوند بر ترسندگان خود رأفت می‌نماید.

زیرا جبلّت ما را می‌داند و یاد می‌دارد که ما خاک هستیم.

لیکن رحمت خداوند بر ترسندگانش از ازل تا ابدالآباد است و عدالت او بر فرزندانِ فرزندان.

بر آنانی که عهد او را حفظ می‌کنند و فرایض او را یاد می‌دارند تا آنها را به جا آورند.

خداوند تخت خود را بر آسمانها استوار نموده، و سلطنت او بر همه مسلّط است.

خداوند را متبارک خوانید، ای فرشتگان او که در قوّت زورآورید و کلام او را به جا می‌آورید و آواز کلام او را گوش می‌گیرید!

ای جمیع لشکرهای او خداوند را متبارک خوانید! و ای خادمان او که ارادهٔ او را بجا می‌آورید!

ای همهٔ کارهای خداوند او را متبارک خوانید! در همهٔ مکانهای سلطنت او. ای جان من خداوند را متبارک بخوان!

ای جان من، خداوند را متبارکبخوان! ای یهوه خدای من تو بی‌نهایت عظیم هستی! به عزّت و جلال ملبّس هستی.

خویشتن را به نور مثل ردا پوشانیده‌ای. آسمانها را مثل پرده پهن ساخته‌ای.

آن که غرفات خود را بر آبها بنا کرده است و ابرها را مرکب خود نموده و بر بالهای باد می‌خرامد؛

فرشتگان خود را بادها می‌گرداند و خادمان خود را آتش مشتعل؛