- English
- King James KJV
- Complete Jewish CJB
- World English WEBM
- Berean Standard BSB
- American Standard ASV
- Geneva GNV
- Young's Literal YLT
- Douay-Rheims DRC
- International
- Shqip ALB
- العربية SVD
- বাংলা BN-IRV
- မြန်မာ Judson
- 简体文 CUV-S
- 繁體中文 CUV-T
- Čeština BKR
- Nederlands STVE
- Français LSG
- Deutsch SCH
- Ελληνικά Vamvas
- ગુજરાતી GU-IRV
- Hausa HCB
- עברית Hebrew
- हिन्दी HCV
- Magyar KAROLI
- Bahasa Indonesia INDO-TB
- Italiano Diodati
- 日本語 Kougo
- 한국어 Korean
- മലയാളം MAL
- मराठी MRCV
- Norsk DNB
- فارسی OPV
- Polski BG
- Português Almeida
- Română Cornilescu
- Русский Synodal
- Español RVG
- Kiswahili Neno
- Svenska SV1917
- Tagalog TAG-ADB
- தமிழ் TCV
- తెలుగు TSA
- ภาษาไทย THAI-KJV
- Українська Ohienko
- Tiếng Việt CADMAN
- Yorùbá YCB
Jobi37
Listen to this chapter
0:00
0:00
Elihu pranon fuqinë e tmerrshme të Perëndisë
1
Prandaj zemra ime dridhet dhe brof jashtë vendit të saj.
2
Dëgjoni me vëmendje shungullimën e zërit të saj, gjëmimin që del nga goja e saj!
3
Ai lëshon vetëtimën e tij nën gjithë qiellin dhe deri në skajet e tokës.
4
Prapa tij një zë vrumbullon; ai gjëmon me zërin e tij madhështor; ai nuk i përmban kur dëgjohet zëri i tij.
5
Perëndia gjëmon në mënyrë të mrekullueshme me zërin e tij dhe bën gjëra të mëdha që nuk mund t'i kuptojmë.
Kontrolli i Perëndisë mbi forcat e natyrës
6
I thotë në fakt borës: "Bjerë mbi tokë", ia thotë si shirave të lehta ashtu dhe shirave të rrebeshta.
7
Ai ndal dorën e çdo njeriu, me qëllim që të gjithë vdekatarët të mund të njohin veprat e tij.
8
Bishat hyjnë në strukat e tyre dhe rrinë në strofkat e tyre.
9
Nga vendet më të largëta të jugut vjen stuhia dhe të ftohtit nga erërat e acarta të veriut.
10
Me frymën e Perëndisë formohet akulli dhe shtrirja e ujërave tërhiqet.
11
I ngarkon retë e dendura me lagështirë dhe i shpërndan larg retë e tij dritëplota.
12
Ato enden në qiell kudo, duke ndryshuar drejtimin në bazë të drejtimit të tij, për të kryer çfarëdo gjë që ai urdhëron mbi faqen e tokës së banuar.
13
I dërgon o për dënim, o për tokën e tij o për mirësi.
Vënia në dyshim e diturisë së Jobit për krijimin
14
Dëgjo këtë, o Job, ndalu dhe merr parasysh mrekullitë e Perëndisë!
15
A e di ti si i drejton Perëndia dhe si bën të shkëlqejë shkrepëtima e reve të tij?
16
A e di ti si rrinë pezull retë në ajër, mrekullitë e atij që i di të gjitha?
17
A e di ti përse rrobat e tua janë të ngrohta, kur toka pushon për shkak të erës së jugut?
18
Vallë a e ke shtrirë ti bashkë me të kupën qiellore, duke e bërë të fortë si një pasqyrë prej metali të shkrirë?
19
Na mëso se çfarë duhet t'i themi, sepse ne nuk mund të përgatisim shkakun tonë për errësirën.
20
A mund t'i thuhet vallë se unë dua të flas? Në rast se një njeri duhet të fliste, do të shkatërrohej me siguri.
Madhështia e të Plotfuqishmit, e pahulumtueshme
21
Edhe tani askush nuk mund ta shikojë diellin me ngulm kur shkëlqen në qiell, mbas kalimit të erës që e ka bërë pa re.
22
Koha e bukur vjen nga veriu, por rreth Perëndisë kemi një madhështi të hatashme.
23
Të Plotfuqishmin ne nuk mund ta arrijmë. Ai është i madhërishëm për nga fuqia, nga ndershmëria dhe nga drejtësia; ai nuk shtyp asnjeri.
24
Prandaj njerëzit e kanë frikë; por ai nuk e përfill atë që e quan veten të ditur".
Use ← → arrow keys to navigate
Settings
Reading Style
Typeface
Font Size px
Reading Width chars
Options
Study Note