Kalo te përmbajtja

Jobi37

Elihu pranon fuqinë e tmerrshme të Perëndisë

1
Prandaj zemra ime dridhet dhe brof jashtë vendit të saj.
2
Dëgjoni me vëmendje shungullimën e zërit të saj, gjëmimin që del nga goja e saj!
3
Ai lëshon vetëtimën e tij nën gjithë qiellin dhe deri në skajet e tokës.
4
Prapa tij një zë vrumbullon; ai gjëmon me zërin e tij madhështor; ai nuk i përmban kur dëgjohet zëri i tij.
5
Perëndia gjëmon në mënyrë të mrekullueshme me zërin e tij dhe bën gjëra të mëdha që nuk mund t'i kuptojmë.

Kontrolli i Perëndisë mbi forcat e natyrës

6
I thotë në fakt borës: "Bjerë mbi tokë", ia thotë si shirave të lehta ashtu dhe shirave të rrebeshta.
7
Ai ndal dorën e çdo njeriu, me qëllim që të gjithë vdekatarët të mund të njohin veprat e tij.
8
Bishat hyjnë në strukat e tyre dhe rrinë në strofkat e tyre.
9
Nga vendet më të largëta të jugut vjen stuhia dhe të ftohtit nga erërat e acarta të veriut.
10
Me frymën e Perëndisë formohet akulli dhe shtrirja e ujërave tërhiqet.
11
I ngarkon retë e dendura me lagështirë dhe i shpërndan larg retë e tij dritëplota.
12
Ato enden në qiell kudo, duke ndryshuar drejtimin në bazë të drejtimit të tij, për të kryer çfarëdo gjë që ai urdhëron mbi faqen e tokës së banuar.
13
I dërgon o për dënim, o për tokën e tij o për mirësi.

Vënia në dyshim e diturisë së Jobit për krijimin

14
Dëgjo këtë, o Job, ndalu dhe merr parasysh mrekullitë e Perëndisë!
15
A e di ti si i drejton Perëndia dhe si bën të shkëlqejë shkrepëtima e reve të tij?
16
A e di ti si rrinë pezull retë në ajër, mrekullitë e atij që i di të gjitha?
17
A e di ti përse rrobat e tua janë të ngrohta, kur toka pushon për shkak të erës së jugut?
18
Vallë a e ke shtrirë ti bashkë me të kupën qiellore, duke e bërë të fortë si një pasqyrë prej metali të shkrirë?
19
Na mëso se çfarë duhet t'i themi, sepse ne nuk mund të përgatisim shkakun tonë për errësirën.
20
A mund t'i thuhet vallë se unë dua të flas? Në rast se një njeri duhet të fliste, do të shkatërrohej me siguri.

Madhështia e të Plotfuqishmit, e pahulumtueshme

21
Edhe tani askush nuk mund ta shikojë diellin me ngulm kur shkëlqen në qiell, mbas kalimit të erës që e ka bërë pa re.
22
Koha e bukur vjen nga veriu, por rreth Perëndisë kemi një madhështi të hatashme.
23
Të Plotfuqishmin ne nuk mund ta arrijmë. Ai është i madhërishëm për nga fuqia, nga ndershmëria dhe nga drejtësia; ai nuk shtyp asnjeri.
24
Prandaj njerëzit e kanë frikë; por ai nuk e përfill atë që e quan veten të ditur".
Use arrow keys to navigate
Settings

Reading Style

Typeface

Font Size 19px

Reading Width 45 chars

Options