Vargje biblike për Journey of Israel Through The Desert

U ndezën nga lakmia në shkretëtirë dhe e tunduan Perëndinë në vetmi.

Dhe ai u dha atyre sa i kërkonin, por dërgoi midis tyre një lëngatë që pakësoi numrin e tyre.

Kur në kamp patën smirë Moisiun dhe Aaronin, i shenjti i Zotit,

toka u hap dhe përpiu Dathanin dhe groposi grupin e Abiramit.

Një zjarr shpërtheu në mes të tyre dhe flaka i përpiu të pabesët.

Bënë një viç në Horeb dhe adhuruan një shëmbëlltyrë prej metali të shkrirë,

dhe e ndërruan lavdinë e tyre me shëmbëllytrën e një kau që ha bar.

Harruan Perëndinë, Shpëtimtarin e tyre, që kishte bërë gjëra të mëdha në Egjipt,

mrekullitë në vendin e Kamit, gjëra të tmerrshme në Detin e Kuq.

Prandaj ai foli t'i shfarosë, por Moisiu, i zgjedhuri i tij, u paraqit mbi të çarën përpara tij për të penguar që zemërimi i tij t'i shkatërronte.

Ata e përçmuan akoma vendin e mrekullueshëm, nuk i besuan fjalës së tij,

por murmuritën në çadrat e tyre dhe nuk dëgjuan zërin e Zotit.

Prandaj ai ngriti dorën kundër tyre, duke u betuar se do t'i rrëzonte në shkretëtirë,

dhe se do t'i zhdukte pasardhësit e tyre midis kombeve dhe se do t'i shpërndante në të gjitha vendet.

Ata i shërbyen edhe Baal-Peorit dhe hëngrën flijimet e të vdekurve.

E zemëruan Perëndinë me veprimet e tyre dhe në mes tyre plasi murtaja.

Por Finehasi u ngrit dhe bëri drejtësi; dhe murtaja pushoi.

Dhe kjo iu vu në llogari të drejtësisë, brez pas brezi, përjetë.

Ata e provokuan përsëri në ujërat e Meribas, dhe Moisiu pësoi të keqen për shkak të tyre,

sepse e ashpërsoi frymën e tij (të Moisiut) dhe ai foli pa u menduar me buzët e tij.

Ata nuk shkatërruan popujt, siç i kishte porositur Zoti;

por u përzien midis popujve dhe mësuan veprat e tyre;

u shërbyen idhujve të tyre, dhe këta u bënë një lak për ta;

ua flijuan demonëve bijtë dhe bijat e tyre,

dhe derdhën gjak të pafajshëm, gjakun e bijve të tyre dhe të bijave të tyre, që u flijuan për idhujtë e Kanaanit; dhe vendi u ndot nga gjaku i derdhur.