Wersety biblijne o Doubting: General references

Otoś ich wiele uczył, i ręceś mdłe potwierdzał.

Upadającego wspierały mowy twoje, a kolana zemdlone posilałeś.

A teraz, gdy to na cię przyszło, niecierpliwie znosisz, a iż cię dotknęło, trwożysz sobą.

Azaż pobożność twoja nie była ufnością twoją, a uprzejmość spraw twoich oczekiwaniem twojem?

Choćbym go wzywał, a onby mi się ozwał, przecię nie wierzę, aby przypuścił do uszów głos mój:

Bo mię starł w wichrze, i rozmnożył rany moje bez przyczyny;

Nie dopuszcza mi odetchnąć, owszem mię nasyca gorzkościami.

Jeźli się udam do mocy, oto on najmocniejszy; a jeźli do sądu, któż mię z nim sprowadzi?

Jeźlibym się usprawiedliwiał, usta moje potępią mię; jeźlibym się doskonałym czynił, tedy mię przewrotnym być pokaże.

Chociażbym był doskonały, przecież ja tego do siebie znać nie będę; ale dam naganę żywotowi memu.

Jedno jest, dla czegom to mówił: że tak doskonałego, jako i niezbożnego on niszczy;

Jeźli biczem nagle zabija, z pokuszenia niewinnych naśmiewa się;

Przetoż od oblicza jego strwożyłem się, a uważając to, lękam się go.

Bóg zemdlił serce moje, a Wszechmocny zatrwożył mną.

Tak, żem mało nie zginął od ciemności; bo przed oblicznością moją nie zakrył zamroczenia.

Wołam do ciebie, a nie wysłuchujesz mię; stoję przed tobą, a nie patrzysz na mię.

Odmieniłeś mi się w okrutnego, a mocą ręki twej sprzeciwiasz mi się.

Na to wspominając wylewam sam sobie duszę moję, żem bywał w poczcie innych, i chadzałem z nimi do domu Bożego, z wesołym głosem, i z chwałą, w mnóstwie weselących się.

Przeczże się smucisz, duszo moja! a przecz sobą trwożysz we mnie? Czekaj na Boga; albowiem go jeszcze będę wysławiał za wielkie wybawienie twarzy jego.

Próżno tedy w czystości chowam ręce moje, a w niewinności serce moje omywam.

Ponieważ mię cały dzień biją, a karanie cierpię na każdy poranek.

Rzekęli: Będę też tak o tem mówił, tedy rodzaj synów twoich rzecze, żem im niepraw.

Chciałemci tego rozumem doścignąć, ale mi się tu trudno zdało;

Ażem wszedł do świątnicy Bożej, a tum porozumiał dokończenie ich.

Wspominałem sobie na śpiewanie moje; w nocym w sercu swem rozmyślał, i wywiadywał się o tem duch mój, mówiąc: