Skip to content

Wersety biblijne o Ammonites

135 wersetów · 11 aspektów

Kluczowe wersety biblijne

Filtruj według księgi
  1. Wanijasz, Meremot, Elijasyb,

  2. Mattanijasz, Matenajasz, i Jahasaw.

  3. I Bani, i Binnui, Symhy,

  4. I Selemijasz, i Natan, i Adajasz,

  5. Machnadbaj, Sasaj, Saraj,

  6. Asarel, I Selemijasz, Semaryjasz,

  7. Sallum, Amaryjasz, i Józef.

  8. Z synów Nebowych: Jehijel, Matytyjasz, Zabad, Zebina, Jaddaj, i Joel, i Benajasz.

  9. Ci wszyscy pojęli byli żony obce; a były między niemi niewiasty, które im narodziły synów.

  10. A gdy usłyszeli Sanballat i Tobijasz, i Arabczycy, i Ammonitowie, i Azodczycy, że przybywało wzdłuż murów Jeruzalemskich, a iż się poczęli rozerwania murów zawierać, bardzo się rozgniewali.

  11. Przetoż zbuntowali się wszyscy wespół, aby szli walczyć przeciw Jeruzalemowi, i uczynić wstręt robocie.

  12. Oto dni idą, mówi Pan, w których nawiedzę każdego obrzezańca i nieobrzezańca:

  13. Egipczanów, i Judę, i Edomczyków, i Amonitczyków, i Moabczyków, i wszystkich, którzy w ostatnim kącie mieszkają na puszczy; bo te wszystkie narody nieobrzezane są, a wszystek dom Izraelski jest nieobrzezany sercem.

  14. Bo tak rzekł Pan, Bóg Izraelski, do mnie: Weźmij kubek wina tej popędliwości z ręki mojej, a napawaj nim wszystkie narody, do których Ja ciebie poślę;

  15. Aby pili i potaczli się, owszem, aby szaleli od ostrza miecza, który Ja poślę między nich.

  16. Wziąłem tedy kubek z ręki Pańskiej, i napoiłem wszystkie one narody, do których mię Pan posłał:

  17. Jeruzalem, i miasta ziemi Judzkiej, i królów jej, i książąt jej, abym ich podał na spustoszenie, na zdumienie, na poświstanie, i na przeklęstwo, jako się to dziś okazuje.

  18. Faraona też, króla Egipskiego, i sług jego, i książąt jego, i wszystek lud jego;

  19. I to wszystko pospólstwo, także wszystkich króli ziemi Uz, i wszystkich króli ziemi Filistyńskiej, i Aszkalon, i Gazę, i Akkaron, i ostatek Azotu;

  20. Edomczyków, i Moabczyków, i synów Ammonowych;

  21. Na początku królowania Joakima, syna Jozyjasza, króla Judzkiego, stało się to słowo do Jeremijasza od Pana, mówiąc:

  22. Tak mówi Pan do mnie: Uczyń sobie okowy i jarzma, a włóż je na szyję swoję:

  23. Potem je poślij do króla Edomskiego, i do króla Moabskiego, i do króla synów Ammonowych, i do króla Tyrskiego, i do króla Sydońskiego, przez rękę posłów, którzy przyjdą do Jeruzalemu do Sedekijasza, króla Judzkiego;

  24. A rozkaż im, aby panom swym powiedzieli: Tak mówi Pan zastępów, Bóg Izraelski, tak powiecie panom waszym:

  25. Jam uczynił ziemię, także człowieka i bydlęta, którekolwiek są na obliczu ziemi, mocą swoją wielką i ramieniem swojem wyciągnionem: przeto ja daję temu, który się podoba oczom moim.