Mateusza 22:15-35

Mateusza 22:15-35

15
Tedy odszedłszy Faryzeuszowie uczynili radę, jako by go usidlili w mowie.
16
I posłali do niego ucznie swoje z Herodyjany, mówiąc: Nauczycielu! wiemy, żeś jest prawdziwy, i drogi Bożej w prawdzie uczysz, a nie dbasz na nikogo; albowiem nie patrzysz na osobę ludzką.
17
Przetoż powiedz nam, co ci się zda? Godzili się dać czynsz cesarzowi, czyli nie?
18
Ale Jezus poznawszy złość ich, rzekł im: Czemuż mię kusicie, obłudnicy?
19
Pokażcie mi monetę czynszową; a oni mu podali grosz.
20
I rzekł im: Czyjże to obraz i napis?
21
Rzekli mu: Cesarski. Tedy im rzekł: Oddawajcież tedy, co jest cesarskiego, cesarzowi, a co jest Bożego, Bogu.
22
To usłyszawszy, zadziwili się, a opuściwszy go, odeszli.
23
Dnia onego przyszli do niego Saduceuszowie, którzy mówią, iż nie masz zmartwychwstania, i pytali go,
24
Mówiąc: Nauczycielu! Mojżesz powiedział: Jeźliby kto umarł, nie mając dzieci, aby brat jego prawem powinowactwa pojął żonę jego, i wzbudził nasienie bratu swemu.
25
Było tedy u nas siedm braci; a pierwszy pojąwszy żonę, umarł, a nie mając nasienia, zostawił żonę swoję bratu swemu.
26
Także też wtóry i trzeci, aż do siódmego.
27
A na ostatek po wszystkich umarła i ona niewiasta.
28
Przetoż przy zmartwychwstaniu, któregoż z tych siedmiu będzie żoną, gdyż ją wszyscy mieli?
29
A odpowiadając Jezus rzekł im: Błądzicie, nie będąc powiadomieni Pisma, ani mocy Bożej.
30
Albowiem przy zmartwychwstaniu ani się żenić, ani za mąż chodzić nie będą, ale będą jako Aniołowie Boży w niebie.
31
A o powstaniu umarłych nie czytaliście, co wam powiedziano od Boga mówiącego:
32
Jam jest Bóg Abrahama, i Bóg Izaaka, i Bóg Jakóba? Bóg nie jestci Bogiem umarłych, ale żywych.
33
A usłyszawszy to lud, zdumiał się nad nauką jego.
34
Lecz gdy usłyszeli Faryzeuszowie, że zawarł usta Saduceuszom, zeszli się wespół.
35
I spytał go jeden z nich, zakonnik, kusząc go i mówiąc:
Czytaj cały rozdział 22
Settings

Reading Style

Typeface

Font Size 19px

Options