تثنیه ۳۲:۷-۳۱
۷
ایام قدیم را بیاد آور؛ در سالهای دهر به دهر تأمل نما. از پدر خود بپرس تا تو را آگاه سازد، و از مشایخ خویش تا تو را اطلاع دهند.
۸
چون حضرت اعلی به امت‌ها نصیب ایشان را داد و بنی‌آدم را منتشر ساخت، آنگاه حدود امت‌ها را قرار داد، برحسب شمارۀ بنی‌اسرائیل.
۹
زیرا كه نصیب یهُوَه قوم وی است، و یعقوب قرعۀ میراث اوست.
۱۰
او را در زمین ویران یافت، و در بیابان خراب و هولناك. او را احاطه كرده، منظور داشت و او رامثل مردمك چشم خود محافظت نمود.
۱۱
مثل عقابی كه آشیانۀ خود را حركت دهد و بچه‌های خود را فرو گیرد و بالهای خود را پهن كرده، آنها را بردارد و آنها را بر پرهای خود ببرد.
۱۲
همچنین خداوند تنها او را رهبری نمود و هیچ خدای بیگانه با وی نبود.
۱۳
او را بر بلندیهای زمین سوار كرد تا از محصولات زمین بخورد و شهد را از صخره به او داد تا مكید و روغن را از سنگ خارا.
۱۴
كرۀ گاوان و شیر گوسفندان را با پیه بره‌ها و قوچها را از جنس باشان و بزها و پیه گُرده‌های گندم را؛ و شراب از عصیر انگور نوشیدی.
۱۵
لیكن یشُّورون فربه شده، لگد زد. تو فربه و تنومند و چاق‌شده‌ای. پس خدایی را كه او را آفریده بود، ترك كرد. و صخرۀ نجات خود را حقیر شمرد.
۱۶
او را به خدایان غریب به غیرت آوردند و خشم او را به رجاسات جنبش دادند.
۱۷
برای دیوهایی كه خدایان نبودند، قربانی گذرانیدند، برای خدایانی كه نشناخته بودند، برای خدایان جدید كه تازه به وجود آمده، و پدران ایشان از آنها نترسیده بودند.
۱۸
و به صخره‌ای كه تو را تولید نمود، اعتنا ننمودی، و خدای آفرینندۀ خود را فراموش كردی.
۱۹
چون یهُوَه این را دید ایشان را مكروه داشت. چونكه پسران و دخترانش خشم او را به هیجان آوردند.
۲۰
پس گفت روی خود را از ایشان خواهم پوشید تا ببینم كه عاقبت ایشان چه خواهد بود.زیرا طبقۀ بسیار گردن‌كشند و فرزندانی كه امانتی در ایشان نیست.
۲۱
ایشان مرا به آنچه خدا نیست به غیرت آوردند و به اباطیل خود مرا خشمناك گردانیدند. و من ایشان را به آنچه قوم نیست به غیرت خواهم آورد و به امت باطل، ایشان را خشمناك خواهم ساخت.
۲۲
زیرا آتشی در غضب من افروخته شده و تا هاویۀ پایین‌ترین شعله‌ور شده است و زمین را با حاصلش می‌سوزاند و اساس كوهها را آتش خواهد زد.
۲۳
بر ایشان بلایا را جمع خواهم كرد و تیرهای خود را تماماً بر ایشان صرف خواهم نمود.
۲۴
از گرسنگی كاهیده، و از آتش تب، و از وبای تلخ تلف می‌شوند و دندانهای وحوش را به ایشان خواهم فرستاد، با زهر خزندگان زمین.
۲۵
شمشیر از بیرون و دهشت از اندرون، ایشان را بی‌اولاد خواهد ساخت. هم جوان و هم دوشیزه را. شیرخواره را با ریش‌سفید هلاك خواهد كرد.
۲۶
می‌گفتم ایشان را پراكنده كنم و ذكر ایشان را از میان مردم، باطل سازم.
۲۷
اگر از كینۀ دشمن نمی‌ترسیدم كه مبادا مخالفان ایشان برعكس آن فكر كنند، و بگویند دست ما بلند شده، و یهُوَه همۀ این را نكرده است.
۲۸
زیرا كه ایشان قومِ گمْ كرده تدبیر هستند، و در ایشان بصیرتی نیست.
۲۹
كاش كه حكیم بوده، این را می‌فهمیدید و در عاقبت خود تأمل می‌نمودند.
۳۰
چگونه یك نفر هزار را تعاقب می‌كرد و دو نفر ده‌هزار را منهزم می‌ساختند. اگر صخرۀ ایشان،ایشان را نفروخته. و خداوند ، ایشان را تسلیم ننموده بود.
۳۱
زیرا كه صخرۀ ایشان مثل صخرۀ ما نیست. اگرچه هم دشمنان ما خود، حَكَم باشند.
Settings