آیات کتاب مقدس دربارهٔ Zechariah

و برادرانش‌ برحسب‌ قبایل‌ ایشان‌ وقتی‌ كه‌ نسب‌نامۀ موالید ایشان‌ ثبت‌ گردید، مقدم‌ ایشان‌ یعِیئِیل‌ بود و زَكریا،

و زكریا ابن‌ مَشَلَمِیا دربان‌ دروازه‌ خیمۀ اجتماع‌ بود.

و با ایشان‌ از برادران‌ درجۀ دوم‌ خود: زكریا و بَین‌ و یعْزیئیل‌ و شَمیراموت‌ و یحیئیل‌ و عُنِّی‌ و اَلِیآب‌ و بنایا و مَعَسْیا و مَتَّتْیا و اَلیفَلْیا و مَقَنْیا و عُوبید اَدُوم‌ و یعِیئِیل‌ دربانان‌ را.

و زَكرّیا و عَزِیئیل‌ و شَمیراموت‌ و یحیئیل‌ و عُنِّی‌ و اَلیآب‌ و مَعَسْیا و بنایا را با عودها بر آلاموت‌.

و شَبَنْیا و یوشافاط‌ و نَتَنْئیل‌ و عَماسای‌ و زَكریا و بَنایا و اَلَیعَزَر كَهَنَه‌ پیش‌ تابوت‌ خدا كرنا می‌نواختند، و عوبید اَدُوم‌ و یحْیی‌ دربانانِ تابوت‌ بودند.

یعنی‌ آساف‌ رئیس‌ و بعد از او زكریا و یعْیئیل‌ و شَمِیرامُوت‌ و یحیئیل‌ و مَتَّتیا و اَلِیآب‌ و بنایا و عُوبید اَدُوم‌ و یعْیئیل‌ را با عودها و بربطها و آساف‌ با سنجها می‌نواخت‌.

و برادر میكا یشِیا و از بنی‌یشِیا زكریا.

و مَشَلَمْیا را پسران‌ بود. نخست‌زاده‌اش‌ زكریا و دوم‌ یدیعْیئیل‌ و سوم‌ زَبَدْیا و چهارم‌ یتْنِیئیل‌.

و دوم‌ حِلْقیا و سوم‌ طَبَلْیا و چهارم‌ زكریا و جمیع‌ پسران‌ و برادران‌ حُوسَه‌ سیزده‌ نفر بودند.

و قرعۀ شرقی‌ به‌ شَلَمْیا افتاد و بعد از او برای‌ پسرش‌ زكریا كه‌ مُشیرِ دانا بود، قرعه‌ انداختند و قرعۀ او به‌ سمت‌ شمال‌ بیرون‌ آمد.

و رئیس‌ نصف‌ سبط‌ مَنَّسی‌ در جِلْعاد یدُّو ابن‌ زكریا و رئیس‌ بنیامین‌ یعْسیئیل‌ بن‌ اَبْنیر.

و در سال‌ سوم‌ از سلطنت‌ خود، سروران‌ خویش‌ را یعنی‌ بِنْحایل‌ و عُوبَدْیا و زكریا و نَتَنْئِیل‌ و میكایا را فرستاد تا در شهرهای‌ یهودا تعلیم‌ دهند.

آنگاه‌ روح‌ خداوند بر یحَزْئیل‌ بن‌زكریا ابن‌ بنایا ابن‌ یعِیئِیل‌ بن‌ مَتَّنْیای‌ لاوی‌ كه‌ از بنی‌آساف‌ بود، در میان‌ جماعت‌ نازل‌ شد.

و پسران‌ یهُوشافاط‌ عَزَرْیا و یحیئیل‌ و زكریا و عَزَرْیاهُو و میكائیل‌ و شَفَطْیا برادران‌ او بودند. این‌ همۀ پسران‌ یهُوشافاط‌ پادشاه‌ اسرائیل‌ بودند.

پس‌ روح‌ خدا زكریا ابن‌ یهُویاداع‌ كاهن‌ را ملبّس‌ ساخت‌ و او بالای‌ قوم‌ ایستاده‌، به‌ ایشان‌ گفت‌: «خدا چنین‌ می‌فرماید: شما چرا از اوامر یهُوَه‌ تجاوز می‌نمایید؟ پس‌ كامیاب‌ نخواهید شد. چونكه‌ خداوند را ترك‌ نموده‌اید، او شما را ترك‌ نموده‌ است‌.»

و ایشان‌ بر او توطئه‌ نموده‌، او را به‌ حكم‌ پادشاه‌ در صحن‌ خانۀ خداوند سنگسار كردند.

پس‌ یوآشِ پادشاه‌ احسانی‌ راكه‌ پدرش‌ یهُویاداع‌، به‌ وی‌ نموده‌ بود، بیاد نیاورد، بلكه‌ پسرش‌ را به‌ قتل‌ رسانید. و چون‌ او می‌مرد، گفت‌: « خداوند این‌ را ببیند و بازخواست‌ نماید.»

و چون‌ از نزد او رفتند (زیرا كه‌ او را در مرضهای‌ سخت‌ واگذاشتند)، بندگانش‌ به‌ سبب‌ خون‌ پسران‌ یهُویاداعِ كاهن‌، براو فتنه‌ انگیخته‌، او را بر بسترش‌ كشتند. و چون‌ مرد، او را در شهر داود دفن‌ كردند، اما او را در مقبرۀ پادشاهان‌ دفن‌ نكردند.

و در روزهای‌ زكریا كه‌ در رؤیاهای‌ خدا بصیر بود، خدا را می‌طلبید و مادامی‌ كه‌ خداوند را می‌طلبید، خدا او را كامیاب‌ می‌ساخت‌.

و از بنی‌ اَلِیصافان‌ شِمْری‌ و یعْیئیل‌ و از بنی‌آساف‌ زَكَریا و مَتَّنْیا.

و آن‌ مردان‌، كار را به‌ امانت‌ بجا می‌آوردند. و سركاران‌ ایشان‌ كه‌ نظارت‌ می‌كردند، یحَت‌ و عُوبَدْیای‌ لاویان‌ از بنی‌مراری‌ و زكریا و مَشُلام‌ از بنی‌قهاتیان‌ بودند، و نیز از لاویان‌ هر كه‌ به‌ آلات‌ موسیقی‌ ماهر بود.

و سروران‌ او به‌ قوم‌ و به‌ كاهنان‌ و به‌ لاویان‌ هدایای‌ تَبَرُّعی‌ دادند. و حلقیا و زكریا و یحیئیل‌ كه‌ رؤسای‌ خانۀ خدا بودند، دو هزار و ششصد بره‌ و سیصد گاو به‌ جهت‌ قربانی‌های‌ فِصَح‌ دادند.

و از بنی‌شكنیا از بنی‌فروش‌، زكریا و با او صد و پنجاه‌ نفر از ذكوران‌ به‌ نسب‌نامه‌ شمرده‌ شدند.

و از بنی‌بابای‌، زكریا ابن‌ بابای‌ و با اوبیست‌ و هشت‌ نفر از ذكور.

پس‌ نزد الیعزر و اریئیل‌ و شمعیا و الناتان‌ و یاریب‌ و الناتان‌ و ناتان‌ و زكریا و مشلاّم‌ كه‌ رؤسا بودند و نزد یویاریب‌ و الناتان‌ كه‌ علما بودند، فرستادم‌.