TRV
آیات کتاب مقدس دربارهٔ Resignation: General references
آیات دربارهٔ General references
«هان، خوشابحال شخصی كه خدا تنبیهش میكند. پس تأدیب قادر مطلق را خوار مشمار.
لیكن آیا كسی هست كه به خدا بگوید: سزا یافتم، دیگر عصیان نخواهم ورزید،
خشم گیرید و گناه مورزید. در دلها بر بسترهای خود تفّکر کنید و خاموش باشید. سلاه.
بازایستید و بدانید که من خدا هستم؛ در میان امّتها، متعال و در جهان، متعال خواهم شد.
ای پسر من، تأدیب خداوند را خوار مشمار، و توبیخ او را مكروه مدار.
روح انسان بیماری او را متحمّل میشود، اما روح شكسته را كیست كه متحمّل آن بشود.
ای كسانی كه از شمشیر رستگار شدهاید بروید و توقّف منمایید و خداوند را از جای دور متذكّر شوید و اورشلیم را به خاطر خود آورید.»
پس چرا انسان تا زنده است و آدمی به سبب سزای گناهان خویش شكایت كند؟
آواز خداوند به شهر ندا میدهد و حكمتْ اسم او را مشاهده مینماید. عصا و تعیین كننده آن را بشنوید.
ملکوت تو بیاید. ارادهٔ تو چنانکه در آسمان است، بر زمین نیز کرده شود.
بدیشان گفت، هرگاه دعا کنید، گویید، ای پدر ما که در آسمانی، نام تو مقدّس باد. ملکوت تو بیاید. ارادهٔ تو چنانکه در آسمان است، در زمین نیز کرده شود.
جانهای خود را به صبر دریابید.
در امید مسرور و در مصیبت صابر و در دعا مواظب باشید.
و هرکاری را بدون همهمه و مجادله بکنید،
نه آنکه دربارهٔ احتیاج سخن میگویم، زیرا که آموختهام که در هر حالتی که باشم، قناعت کنم.
و ذلّت را میدانم و دولتمندی را هم میدانم، در هر صورت و در همهچیز، سیری و گرسنگی و دولتمندی و افلاس را یاد گرفتهام.
قوّت هرچیز را دارم در مسیح که مرا تقویت میبخشد.
و به اندازهٔ توانایی جلال او به قوّت تمام زورآور شوید تا صبر کامل و تحمّل را با شادمانی داشته باشید؛
تا هیچکس از این مصائب متزلزل نشود، زیرا خود میدانید که برای همین مقرّر شدهایم.
چون سپاهیِ نیکوی مسیح عیسی در تحمّل زحمات شریک باش.
لیکن تو در همهچیز هشیار بوده، متحمّل زحمات باش و عملِ مبشّر را بجا آور و خدمت خود را به کمال رسان.
زیرا که با اسیران نیز همدرد میبودید و تاراج اموال خود را نیز به خوشی میپذیرفتید، چون دانستید که خود شما را در آسمان مال نیکوتر و باقی است.
پس تفکّر کنید در او که متحمّلِ چنین مخالفتی بود که از گناهکاران به او پدید آمد، مبادا در جانهای خود ضعف کرده، خسته شوید.
هنوز در جهادِ با گناه تا به حدّ خون مقاومت نکردهاید،
و نصیحتی را فراموش نمودهاید که با شما چون با پسران مکالمه میکند که ای پسر من تأدیب خداوند را خوار مشمار و وقتی که از او سرزنش یابی، خستهخاطر مشو.