TRV
circa 800–400 BC
The Hebrew Prophets
God speaks through Isaiah, Jeremiah, and the minor prophets—calling Israel to repentance and foretelling the coming Messiah.
آیات این دوره
- ارمیا ۴:۲۸حدود ۶۱۲ پ.م.
از این سبب جهان ماتم خواهد گرفت و آسمان از بالا سیاه خواهد شد زیرا كه این را گفتم و اراده نمودم و پشیمان نخواهم شد و از آن بازگشت نخواهم نمود.»
- ارمیا ۴:۲۹حدود ۶۱۲ پ.م.
از آواز سواران و تیراندازان تمام اهل شهر فرار میكنند و به جنگلها داخل میشوند و بر صخرهها برمیآیند و تمامی شهرها ترك شده، احدی در آنها ساكن نمیشود.
- ارمیا ۴:۳۰حدود ۶۱۲ پ.م.
و تو حینی كه غارت شوی چه خواهی كرد؟ اگر چه خویشتن را به قرمز ملبّس سازی و به زیورهای طلا بیارایی و چشمان خودرا از سرمه جلا دهی لیكن خود را عبث زیبایی دادهای چونكه یاران تو تو را خوار شمرده، قصد جان تو دارند.
- ارمیا ۴:۳۱حدود ۶۱۲ پ.م.
زیرا كه آوازی شنیدم مثل آواز زنی كه درد زه دارد و تنگی مثل زنی كه نخست زاده خویش را بزاید یعنی آواز دختر صهیون را كه آه میكشد و دستهای خود را دراز كرده، میگوید: وای بر من زیرا كه جان من به سبب قاتلان بیهوش شده است.
- ارمیا ۵:۱حدود ۶۱۲ پ.م.
«در كوچههای اورشلیم گردش كرده،ببینید و بفهمید و در چهارسوهایش تفتیش نمایید كه آیا كسی را كه به انصاف عمل نماید و طالب راستی باشد توانید یافت تا من آن را بیامرزم؟
- ارمیا ۵:۲حدود ۶۱۲ پ.م.
و اگر چه بگویند: قسم به حیات یهوه، لیكن به دروغ قسم میخورند.»
- ارمیا ۵:۳حدود ۶۱۲ پ.م.
ای خداوند آیا چشمان تو براستی نگران نیست؟ ایشان را زدی اما محزون نشدند. و ایشان را تلف نمودی اما نخواستند تأدیب را بپذیرند. رویهای خود را از صخره سختتر گردانیدند و نخواستند بازگشت نمایند.
- ارمیا ۵:۴حدود ۶۱۲ پ.م.
و من گفتم: «به درستی كه اینان فقیرند و جاهل هستند كه راه خداوند و احكام خدای خود را نمیدانند.
- ارمیا ۵:۵حدود ۶۱۲ پ.م.
پس نزد بزرگان میروم و با ایشان تكلّم خواهم نمود زیرا كه ایشان طریق خداوند و احكام خدای خود را میدانند.» لیكن ایشان متّفقاً یوغ را شكسته و بندها را گسیختهاند.
- ارمیا ۵:۶حدود ۶۱۲ پ.م.
از این جهت شیری از جنگل ایشان را خواهد كشت و گرگ بیابان ایشان را تاراج خواهد كرد و پلنگ بر شهرهای ایشان در كمین خواهد نشست و هر كه از آنها بیرون رود دریده خواهد شد، زیرا كه تقصیرهای ایشان بسیار و ارتدادهای ایشان عظیماست.
- ارمیا ۵:۷حدود ۶۱۲ پ.م.
«چگونه تو را برای این بیامرزم كه پسرانت مرا ترك كردند و به آنچه خدا نیست قسم خوردند و چون من ایشان را سیر نمودم مرتكب زنا شدند و در خانههای فاحشهها ازدحام نمودند.
- ارمیا ۵:۸حدود ۶۱۲ پ.م.
مثل اسبان پرورده شده مست شدند كه هر یكی از ایشان برای زن همسایه خود شیهه میزند.»
- ارمیا ۵:۹حدود ۶۱۲ پ.م.
و خداوند میگوید: «آیا به سبب این كارها عقوبت نخواهم رسانید و آیا جان من از چنین طایفهای انتقام نخواهد كشید؟»
- ارمیا ۵:۱۰حدود ۶۱۲ پ.م.
بر حصارهایش برآیید و آنها را خراب كنید اما بالكلّ هلاك مكنید و شاخههایش را قطع نمایید زیرا كه از آن خداوند نیستند.
- ارمیا ۵:۱۱حدود ۶۱۲ پ.م.
خداوند میگوید: «هر آینه خاندان اسرائیل و خاندان یهودا به من به شدت خیانت ورزیدهاند.»
- ارمیا ۵:۱۲حدود ۶۱۲ پ.م.
خداوند را انكار نموده، میگویند كه او نیست و بلا به ما نخواهد رسید و شمشیر و قحط را نخواهیم دید.
- ارمیا ۵:۱۳حدود ۶۱۲ پ.م.
و انبیا باد میشوند و كلام در ایشان نیست پس به ایشان چنین واقع خواهد شد.
- ارمیا ۵:۱۴حدود ۶۱۲ پ.م.
بنابراین یهوه خدای صبایوت چنین میگوید: «چونكه این كلام را گفتید همانا من كلام خود را در دهان تو آتش و این قوم را هیزم خواهم ساخت و ایشان را خواهد سوزانید.»
- ارمیا ۵:۱۵حدود ۶۱۲ پ.م.
خداوند میگوید: «ای خاندان اسرائیل، اینك من امّتی را از دور بر شما خواهم آورد. امّتی كه زورآورند و امّتی كه قدیمند و امّتی كه زبان ایشان را نمیدانی و گفتار ایشان را نمیفهمی.
- ارمیا ۵:۱۶حدود ۶۱۲ پ.م.
تركش ایشان قبر گشاده است و جمیع ایشان جبّارند.
- ارمیا ۵:۱۷حدود ۶۱۲ پ.م.
و خرمن و نان تو را كه پسران و دخترانت آن رامیباید بخورند خواهند خورد و گوسفندان و گاوان تو را خواهند خورد و انگورها و انجیرهای تو را خواهند خورد و شهرهای حصاردار تو را كه به آنها توكّل مینمایی با شمشیر هلاك خواهند ساخت.»
- ارمیا ۵:۱۸حدود ۶۱۲ پ.م.
لیكن خداوند میگوید: «در آن روزها نیز شما را بالكّل هلاك نخواهم ساخت.
- ارمیا ۵:۱۹حدود ۶۱۲ پ.م.
و چون شما گویید كه یهوه خدای ما چرا تمامی این بلاها را بر ما وارد آورده است، آنگاه تو به ایشان بگو از این جهت كه مرا ترك كردید و خدایان غیر را در زمین خویش عبادت نمودید. پس غریبان را در زمینی كه از آن شما نباشد بندگی خواهید نمود.
- ارمیا ۵:۲۰حدود ۶۱۲ پ.م.
«این را به خاندان یعقوب اخبار نمایید و به یهودا اعلان كرده، گویید
- ارمیا ۵:۲۱حدود ۶۱۲ پ.م.
كه ای قوم جاهل و بیفهم كه چشم دارید اما نمیبینید و گوش دارید اما نمیشنوید این را بشنوید.