Psalmów 83

Psalmista woła o interwencję Boga 1–2

Pieśń i psalm Asafa. Boże, nie milcz; nie bądź głuchy i bezczynny, Boże!

Bo oto burzą się twoi wrogowie, a ci, którzy cię nienawidzą, podnoszą głowę.

Przeciwko twemu ludowi knują spisek i naradzali się przeciw tym, których ochraniasz;

Mówiąc: Chodźcie, wytępmy ich, niech nie będą narodem, żeby więcej nie wspominano imienia Izraela.

Zmówili się bowiem jednomyślnie, przeciwko tobie zawarli przymierze:

Namioty Edomitów i Izmaelitów, Moab i Hagaryci;

Gebal, Ammon i Amalek; Filistyni z mieszkańcami Tyru.

Także Assur przyłączył się do nich, wsparł swym ramieniem synów Lota. Sela.

Uczyń im tak, jak Midianitom, jak Syserze, jak Jabinowi nad potokiem Kiszon;

Którzy zostali wytępieni w Endor, stali się jak gnój dla ziemi.

Z ich dostojnikami postąp jak z Orebem i Zeebem, jak z Zebachem i Salmunną, ze wszystkimi ich książętami;

Którzy mówili: Weźmy w posiadanie przybytki Boże.

Mój Boże, uczyń ich jak koło i jak źdźbło na wietrze.

Jak ogień, który pali las, i jak płomień, który wypala góry;

Tak ty ich ścigaj swoją nawałnicą i swoją burzą zatrwóż ich.

Okryj ich twarze hańbą, aby szukali twego imienia, PANIE!

Niech się zawstydzą i zatrwożą na wieki, niech się okryją hańbą i zginą.

Niech poznają, że jedynie ty, którego imię jest PAN, ty jesteś Najwyższy ponad całą ziemią.