Przejdź do treści

Wersety biblijne o Select Readings

802 wersetów · 47 aspektów

Kluczowe wersety biblijne

Filtruj według księgi
  1. Posłały tedy siostry do niego, mówiąc: Panie! oto ten, którego miłujesz, choruje.

  2. (A była Betania blisko Jeruzalemu, jakoby na piętnaście stajan.)

  3. A przyszło było wiele Żydów do Marty i Maryi, aby je cieszyli po bracie ich.

  4. Marta tedy, gdy usłyszała, że Jezus idzie, bieżała przeciwko niemu; ale Maryja w domu siedziała.

  5. I rzekła Marta do Jezusa: Panie! byś tu był, nie umarłby był brat mój.

  6. Ale i teraz wiem, że o cokolwiek byś prosił Boga, da ci to Bóg.

  7. Rzekł jej Jezus: Wstanieć brat twój.

  8. Rzekła mu Marta: Wiem, iż wstanie przy zmartwychwstaniu w on ostateczny dzień.

  9. I rzekł jej Jezus: Jam jest zmartwychwstanie i żywot; kto w mię wierzy, choćby też umarł, żyć będzie.

  10. A wszelki, który żyje, a wierzy w mię, nie umrze na wieki. Wierzyszże temu?

  11. Rzekła mu: I owszem Panie! Jam uwierzyła, żeś ty jest Chrystus, Syn Boży, który miał przyjść na świat.

  12. A to rzekłszy szła i potajemnie zawołała Maryję, siostrę swoję, mówiąc: jest tu nauczyciel, i woła cię.

  13. Ona skoro usłyszała, wnet wstała i szła do niego.

  14. (A Jezus jeszcze był nie przyszedł do miasteczka, ale był na temże miejscu, gdzie Marta była wyszła przeciwko niemu.)

  15. Żydowie tedy, którzy z nią byli w domu, a cieszyli ją, ujrzawszy Maryję, iż prędko wstała i wyszła, szli za nią, mówiąc: Idzie do grobu, aby tam płakała.

  16. Ale Maryja, gdy tam przyszła, gdzie był Jezus, ujrzawszy go, przypadła do nóg jego i rzekła: Panie! byś tu był, nie umarłby był brat mój.

  17. Jezus tedy, gdy ją ujrzał płaczącą, i Żydy, którzy byli z nią przyszli, płaczące, rozrzewnił się w duchu i zafrasował się,

  18. I rzekł: Gdzieście go położyli? Rzekli mu: Panie! pójdź, a oglądaj.

  19. I zapłakał Jezus.

  20. Tedy rzekli Żydowie: Wej! jakoć go miłował.

  21. A niektórzy z nich mówili: Nie mógłże ten, który otworzył oczy ślepego, uczynić, żeby ten był nie umarł?

  22. Ale Jezus zasię rozrzewniwszy się sam w sobie, przyszedł do grobu; a była jaskinia, a kamień był położony na niej.

  23. I rzekł Jezus: Odejmijcie ten kamień. Rzekła mu Marta, siostra onego umarłego: Panie! jużci cuchnie; bo już cztery dni w grobie.

  24. Powiedział jej Jezus: Azażem ci nie rzekł, iż jeźli uwierzysz, oglądasz chwałę Bożą?

  25. Odjęli tedy kamień, gdzie był umarły położony. A Jezus podniósłszy oczy swe w górę, rzekł: Ojcze! dziękuję tobie, żeś mię wysłuchał.