Wersety biblijne o Depravity of Man

A widząc Pan, że wielka była złość ludzka na ziemi, a wszystko zmyślanie myśli serca ich tylko złe było po wszystkie dni;

Żałował Pan, że uczynił człowieka na ziemi, i bolał w sercu swem.

I rzekł Pan: Wygładzę człowieka, któregom stworzył, z oblicza ziemi, od człowieka aż do bydlęcia, aż do gadziny, i aż do ptastwa niebieskiego; bo mi żal, żem je uczynił.

Ale ziemia popsowała się była przed Bogiem; i napełniła się nieprawością.

Tedy wejrzał Bóg na ziemię, a oto popsowana była (albowiem zepsowało było wszelkie ciało drogę swoję na ziemi).

I rzekł Bóg do Noego: Koniec wszelkiego ciała przyszedł przed oblicze moje, bo napełniona jest ziemia nieprawością od oblicza ich; przetoż je wytracę z ziemi.

Izali człowiek może być sprawiedliwszy niżeli Bóg; albo mąż czystszy niż Stworzyciel jego?

Oto w sługach jego niemasz doskonałości, a w Aniołach swoich znalazł niedostatek;

Daleko więcej w tych, co mieszkają w domach glinianych, których grunt jest na prochu, i starci bywają snadniej niżeli mól.

Prawdziwieć wiem, że tak jest; bo jakożby miał być usprawiedliwiony człowiek przed Bogiem?

Jeźliby się z nim chciał spierać, nie odpowie mu z tysiąca na jednę rzecz.

Jeźlim ja niezbożny, przeczże próżno pracuję?

A choćbym się umywał wodami śnieżnemi, i oczyściłbym mydłem ręce moje:

Wszakże w dole zanurzysz mię, i brzydzić się mną będą szaty moje.

Cóż jest człowiek, aby miał być czystym, albo żeby miał być sprawiedliwym, urodzony z niewiasty?

Oto i w świętych jego niemasz doskonałości, i niebiosa nie są czyste w oczach jego.

Daleko więcej obrzydły jest, i nieużyteczny człowiek, który pije nieprawość jako wodę.

Jakoż tedy nędzny człowiek usprawiedliwiony być może przed Bogiem? albo jako może być czysty urodzony z niewiasty?

Oto i miesiącby nie świecił i gwiazdyby nie były czyste w oczach jego:

Jakoż daleko mniej człowiek, który jest robakiem, a syn człowieczy, który jest czerwiem.

Przedniejszemu śpiewakowi psalm Dawidowy.

Głupi rzekł w sercu swojem: Niemasz Boga. Popsowali się, obrzydliwymi się stali w zabawach swoich: niemasz, ktoby czynił dobrze.

Pan z niebios spojrzał na synów ludzkich, aby obaczył, byłliby kto rozumny i szukający Boga.

Przedniejszemu śpiewakowi na Machalat pieśń Dawidowa nauczająca.

Głupi rzekł w sercu swem: Niemasz Boga. Popsowali się, i obrzydliwą czynią nieprawość; niemasz, ktoby czynił dobrze.