Wersety biblijne o Adultery: General references

Ale Bóg przyszedł do Abimelecha we śnie w nocy, i rzekł mu: Oto ty umrzesz dla niewiasty, którąś wziął, bo ona ma męża.

Wszakże iżeś dał przyczynę, aby urągali nieprzyjaciele Pańscy dla tej sprawy, przetoż syn, któryć się urodził, pewnie umrze.

Oko cudzołożnika pilnuje zmierzku, mówiąc: Nie ujrzy mię nikt; i zakrywa oblicze swe.

Podkopywają w ciemności domy, które sobie naznaczyli, i nienawidzą światła.

Ale zaranek jest im jako cień śmierci; jeźli ich kto pozna, przypada na nich strach cienia śmierci.

Lekkimi są na wodach; przeklęty dział ich na ziemi; nie patrzą na drogę wolną.

Uczyniłem przymierze z oczyma swemi, abym nie pomyślał o pannie.

Jeźli zwiedzione jest serce moje do niewiasty, i jeźlim czyhał u drzwi przyjaciela mego:

Niechajże mele innemu żona moja, a niechaj się nad nią inni schylają.

Boć to jest sprosny występek, a nieprawość osądzenia godna,

Gdyż ten ogień aż do zatracenia pożera, a dochody moje wszystkie wykorzenić może.

Wyrywając cię od niewiasty postronnej i obcej, która pochlebia łagodnemi słowy;

Która opuszcza wodza młodości swojej, a przymierza Boga swojego zapomina.

Bo się nachyla ku śmierci dom jej, a do umarłych ścieszki jej.

Wszyscy, którzy do niej wchodzą, nie wracają się, ani trafiają na ścieszkę żywota.

Bo choć niewiasty obcej wargi miodem opływają, a gładsze niż oliwa usta jej:

Ale ostatnie rzeczy jej gorzkie jak piołun, a ostre jako miecz na obie strony ostry.

Nogi jej zstępują do śmierci, a do piekła chód jej prowadzi.

Jeźlibyś zważyć chciał ścieszkę żywota jej, nie pewne są drogi jej, nie poznasz ich.

Przetoż teraz, synowie! słuchajcie mię, a nie odstępujcie od powieści ust moich.

Oddal od niej drogę twoję, a nie przybliżaj się ku drzwiom domu jej.

Byś snać nie podał obcym sławy twojej, a lat twoich okrutnikowi;

By się snać nie nasycili obcy siłą twoją, a prace twoje nie zostały w domu cudzym;

I narzekałbyś w ostateczne czasy twoje, gdybyś zniszczył czerstwość twoję i ciało twoje;

I rzekłbyś: O jakożem miał ćwiczenie w nienawiści, a strofowaniem gardziło serce moje!