Łukasza 2:1-20
1
A w tych dniach wyszedł dekret cesarza Augusta, aby spisano cały świat.
2
A ten pierwszy spis odbył się, gdy Kwiryniusz był namiestnikiem Syrii.
3
Szli więc wszyscy, aby dać się spisać, każdy do swego miasta.
4
Poszedł też Józef z Galilei, z miasta Nazaret, do Judei, do miasta Dawida, zwanego Betlejem, ponieważ pochodził z domu i z rodu Dawida;
5
Aby dać się spisać z Marią, poślubioną sobie małżonką, która była brzemienna.
6
A gdy tam byli, nadszedł czas porodu.
7
I urodziła swego pierworodnego syna, owinęła go w pieluszki i położyła w żłobie, gdyż nie było dla nich miejsca w gospodzie.
8
A byli w tej okolicy pasterze przebywający w polu i trzymający straż nocną nad swoim stadem.
9
I oto stanął przy nich anioł Pana, a chwała Pana zewsząd ich oświeciła. I ogarnął ich wielki strach.
10
I powiedział do nich anioł: Nie bójcie się, bo oto zwiastuję wam wielką radość, która będzie udziałem całego ludu.
11
Dziś bowiem w mieście Dawida narodził się wam Zbawiciel, którym jest Chrystus Pan.
12
A to będzie dla was znakiem: Znajdziecie niemowlę owinięte w pieluszki i leżące w żłobie.
13
I zaraz z aniołem przybyło mnóstwo wojsk niebieskich chwalących Boga i mówiących:
14
Chwała na wysokościach Bogu, a na ziemi pokój, wobec ludzi dobra wola.
15
A gdy aniołowie odeszli od nich do nieba, pasterze mówili między sobą: Chodźmy aż do Betlejem i zobaczmy to, co się wydarzyło, a co Pan nam oznajmił.
16
Spiesząc się więc, przyszli i znaleźli Marię, Józefa i niemowlę leżące w żłobie.
17
A ujrzawszy, rozgłosili to, co zostało im powiedziane o tym dziecku.
18
A wszyscy, którzy słyszeli, dziwili się temu, co pasterze im mówili.
19
Lecz Maria zachowywała wszystkie te słowa, rozważając je w swoim sercu.
20
I wrócili pasterze, wielbiąc i chwaląc Boga za wszystko, co słyszeli i widzieli, tak jak im zostało powiedziane.
Tekst Biblii: Uwspółcześniona Biblia Gdańska, © 2018 Fundacja Wrota Nadziei · CC BY-ND 4.0