متی ۱۲:۶-۳۰
۶
لیکن به شما می‌گویم که در اینجا شخصی بزرگتر از هیکل است!
۷
و اگر این معنی را درک می‌کردید که، رحمت می‌خواهم نه قربانی، بی‌گناهان را مذمّت نمی‌نمودید.
۸
زیرا که پسر انسان مالک روز سَبَّت نیز است.
۹
و از آنجا رفته، به کنیسه ایشان درآمد،
۱۰
که ناگاه شخص دست خشکی حاضر بود. پس از وی پرسیده، گفتند، آیا در روز سَبَّت شفا دادن جایز است یا نه؟ تا ادّعایی بر او وارد آورند.
۱۱
وی به ایشان گفت، کیست از شما که یک گوسفند داشته باشد و هرگاه آن در روز سَبَّت به حفره‌ای افتد، او را نخواهد گرفت و بیرون آورد؟
۱۲
پس چقدر انسان از گوسفند افضل است. بنابراین در سَبَّتها نیکویی کردن روا است.
۱۳
آنگاه آن مرد را گفت، دست خود را دراز کن! پس دراز کرده، مانند دیگری صحیح گردید.
۱۴
امّا فریسیان بیرون رفته، بر او شورا نمودند که چطور او را هلاک کنند.
۱۵
عیسی این را درک نموده، از آنجا روانه شد و گروهی بسیار از عقب او آمدند. پس جمیع ایشان را شفا بخشید،
۱۶
و ایشان را قدغن فرمود که او را شهرت ندهند.
۱۷
تا تمام گردد کلامی که به زبان اشعیای نبی گفته شده بود،
۱۸
اینک، بندهٔ من که او را برگزیدم و حبیب من که خاطرم از وی خرسند است. روح خود را بر وی خواهم نهاد تا انصاف را بر امّت‌ها اشتهار نماید.
۱۹
نزاع و فغان نخواهد کرد و کسی آواز او را در کوچه‌ها نخواهد شنید.
۲۰
نی خرد شده را نخواهدشکست و فتیله نیمسوخته را خاموش نخواهد کرد تا آنکه انصاف را به نصرت برآورد.
۲۱
و به نام او امّت‌ها امید خواهند داشت.
۲۲
آنگاه دیوانهای کور و گنگ را نزد او آوردند و او را شفا داد چنانکه آن کور و گنگ، گویا و بینا شد.
۲۳
و تمام آن گروه در حیرت افتاده، گفتند، آیا این شخص پسر داود نیست؟
۲۴
لیکن فریسیان شنیده، گفتند، این شخص دیوها را بیرون نمی‌کند مگر به یاری بَعْلْزَبول، رئیس دیوها!
۲۵
عیسی خیالات ایشان را درک نموده، بدیشان گفت، هر مملکتی که بر خود منقسم گردد، ویران شود و هر شهری یا خانه‌ای که بر خود منقسم گردد، برقرار نماند.
۲۶
لهذا اگر شیطان، شیطان را بیرون کند، هرآینه بخلاف خود منقسم گردد. پس چگونه سلطنتش پایدار ماند؟
۲۷
و اگر من به وساطت بَعْلْزَبول دیوها را بیرون می‌کنم، پسران شما آنها را به یاری کِه بیرون می‌کنند؟ از این جهت ایشان بر شما داوری خواهند کرد.
۲۸
لیکن هرگاه من به روح خدا دیوها را اخراج می‌کنم، هرآینه ملکوت خدا بر شما رسیده است.
۲۹
و چگونه کسی بتواند در خانهٔ شخصی زورآور درآید و اسباب او را غارت کند، مگر آنکه اوّل آن زورآور را ببندد و پس خانهٔ او را تاراج کند؟
۳۰
هر که با من نیست، برخلاف من است و هر که با من جمع نکند، پراکنده سازد.
Settings