TRV
ایوب ۶:۱۴-۲۷
۱۴
حقّ شكسته دل از دوستش ترحّم است، اگر چههم ترس قادر مطلق را ترك نماید.
۱۵
امّا برادران من مثل نهرها مرا فریب دادند، مثل رودخانه وادیها كه میگذرند؛
۱۶
كه از یخ سیاهفام میباشند، و برف در آنها مخفی است.
۱۷
وقتی كه آب از آنها میرود، نابود میشوند. و چون گرما شود، از جای خود ناپدید میگردند.
۱۸
كاروانیان از راه خود منحرف میشوند، و در بیابان داخل شده، هلاك میگردند.
۱۹
كاروانیان تیما به آنها نگران بودند. قافلههای سبا امید آنها را داشتند.
۲۰
از امید خود خجل گردیدند. به آنجا رسیدند و شرمنده گشتند.
۲۱
زیرا كه الا´ن شما مثل آنها شدهاید، مصیبتی دیدید و ترسان گشتید.
۲۲
آیا گفتم كه چیزی به من ببخشید؟ یا ارمغانی از اموال خود به من بدهید؟
۲۳
یا مرا از دست دشمن رها كنید؟ و مرا از دست ظالمان فدیه دهید؟
۲۴
«مرا تعلیم دهید و من خاموش خواهم شد، و مرا بفهمانید كه در چه چیز خطا كردم.
۲۵
سخنان راستی چقدر زورآور است! امّا تنبیه شما چه نتیجه میبخشد؟
۲۶
آیا گمان میبرید كه سخنان را تنبیه مینمایید و سخنان مأیوس را كه مثل باد است؟
۲۷
یقیناً برای یتیم قرعه میاندازید و دوست خود را مال تجارت میشمارید.
Settings