خروج ۲۲:۱۰-۳۱
۱۰
« اگر كسی الاغی یا گاوی یا گوسفندی یا جانوری دیگر به همسایۀ خود امانت دهد، و آن بمیرد یا پایش شكسته شود یا دزدیده شود، و شاهدی نباشد،
۱۱
قسم خداوند در میان هر دو نهاده شود، كه دست خود را به مال همسایۀ خویش دراز نكرده است. پس مالكش قبول بكند و او عوض ندهد.
۱۲
لیكن اگر از او دزدیده شد، به صاحبش عوض باید داد.
۱۳
و اگر دریده شد، آن را برای شهادت بیاورد، و برای دریده شده، عوض ندهد.
۱۴
و اگر كسی حیوانی از همسایۀ خود عاریت گرفت، و پای آن شكست یا مرد، و صاحبش همراهش نبود، البته عوض باید داد.
۱۵
اما اگر صاحبش همراهش بود، عوض نباید داد، و اگر كرایه شد، برای كرایه آمده بود.
۱۶
« اگر كسی دختری را كه نامزد نبود فریب داده، با او هم بستر شد، البته می‌باید او را زن منكوحۀ خویش سازد.
۱۷
و هرگاه پدرش راضی‌باشد كه او را بدو دهد، موافق مهر دوشیزگان نقدی بدو باید داد.
۱۸
« زن جادوگر را زنده مگذار.
۱۹
« هر كه با حیوانی مقاربت كند، هرآینه كشته شود.
۲۰
« هر كه برای خدایی غیر از یهوه و بس قربانی گذراند، البته هلاك گردد.
۲۱
« غریب را اذیت مرسانید و بر او ظلم مكنید، زیرا كه در زمین مصر غریب بودید.
۲۲
« بر بیوه زن یا یتیم ظلم مكنید.
۲۳
و هر گاه بر او ظلم كردی، و او نزد من فریاد برآورد، البته فریاد او را مستجاب خواهم فرمود
۲۴
و خشم من مشتعل شود، و شما را به شمشیر خواهم كشت، و زنان شما بیوه شوند و پسران شما یتیم.
۲۵
« اگر نقدی به فقیری از قوم من كه همسایۀ تو باشد قرض دادی، مثل رباخوار با او رفتار مكن و هیچ سود بر او مگذار.
۲۶
« اگر رخت همسایۀ خود را به گرو گرفتی، آن را قبل از غروب آفتاب بدو رد كن،
۲۷
زیرا كه آن فقط پوشش او و لباس برای بدن اوست؛ پس در چه چیز بخوابد؟ و اگر نزد من فریاد برآوَرَد، هرآینه اجابت خواهم فرمود، زیرا كه من كریم هستم.
۲۸
« به خدا ناسزا مگو و رئیس قوم خود را لعنت مكن.
۲۹
« درآوردن نوبر غله و عصیر رز خود تأخیر منما. و نخست‌زادۀ پسران خود را به من بده.
۳۰
با گاوان و گوسفندان خود چنین بكن. هفت روز نزدمادر خود بماند و در روز هشتمین آن را به من بده.
۳۱
« و برای من مردان مقدس باشید، و گوشتی را كه در صحرا دریده شود مخورید؛ آن را نزد سگان بیندازید.
متن کتاب مقدس: Old Persian Version (1895) · مالکیت عمومی
Settings