آیات کتاب مقدس دربارهٔ Quotations and Allusions

زیرا غیرت خانهٔ تو مرا خورده است و ملامتهای ملامتکنندگان تو بر من طاری گردیده.

پس مائدهٔ ایشان پیش روی ایشان تله باد و چون مطمئن هستند، دامی باشد.

چشمان ایشان تار گردد تا نبینند و کمرهای ایشان را دائماً لرزان گردان.

خانه‌های ایشان مخروبه گردد و در خیمه‌های ایشان هیچ‌کس ساکن نشود.

دهان خود را به مَثَل باز خواهم کرد به چیزهایی که از بنای عالم مخفی بود، تنطق خواهم نمود،

و منّ را بر ایشان بارانید تا بخورند و غلهٔ آسمان را بدیشان بخشید.

من گفتم که شما خدایانید و جمیع شما فرزندان حضرت اعلی.

بندهٔ خود داود را یافتم و او را به روغن مقدّس خود مسح کردم.

زیرا که فرشتگان خود را دربارهٔٔ تو امر خواهد فرمود تا در تمامیِ راه‌هایت تو را حفظ نمایند.

تو را بر دستهای خود برخواهند داشت، مبادا پای خود را به سنگ بزنی.

خداوند فکرهای انسان را می‌داند که محض بطالت است.

زیرا که او خدای ما است! و ما قوم مرتع و گلهٔ دست او می‌باشیم! امروز کاش آواز او را می‌شنیدید!

دل خود را سخت مسازید، مثل مریبا، مانند یوم مسّا در صحرا.

چون اجداد شما مرا آزمودند و تجربه کردند و اعمال مرا دیدند.

چهل سال از آن قوم محزون بودم و گفتم قوم گمراه دل هستند که طُرُق مرا نشناختند.

پس در غضب خود قسم خوردم، که به آرامیِ من داخل نخواهند شد.

همهٔ پرستندگان بتهای تراشیده خجل می‌شوند که به بتها فخر می‌نمایند. ای جمیع خدایان او را بپرستید.

از قدیم بنیاد زمین را نهادی و آسمانها عمل دستهای تو است.

آنها فانی می‌شوند، لیکن تو باقی هستی و جمیع آنها مثل جامه مندرس خواهند شد. و مثل ردا آنها را تبدیل خواهی کرد و مبدّل خواهند شد.

لیکن تو همان هستی و سالهای تو تمام نخواهد گردید.

فرشتگان خود را بادها می‌گرداند و خادمان خود را آتش مشتعل؛

به سخنان کینه مرا احاطه کرده‌اند و بی‌سبب با من جنگ نموده‌اند.

ایّام عمرش کم شود و منصب او را دیگری ضبط نماید.

{مزمور داود} یهوه به خداوند من گفت، به دست راست من بنشین تا دشمنانت را پای انداز تو سازم.

خداوند قسم خورده است و پشیمان نخواهد شد که تو کاهن هستی تا ابدالآباد، به رتبه ملکیصدق.