Skip to content

آیات کتاب مقدس دربارهٔ Malice: General references

111 آیه · 29 جنبه

آیات دربارهٔ General references

پالایش بر اساس کتاب
  1. « برادر خود را در دل‌ خود بغض‌ منما، البته‌ همسایۀ خود را تنبیه‌ كن‌، و به‌ سبب‌ او متحمل‌ گناه‌ مباش‌.

  2. از ابنای‌ قوم‌ خود انتقام‌ مگیر، و كینه‌ مورز، و همسایۀ خود را مثل‌ خویشتن‌ محبت‌ نما. من‌ یهوه‌ هستم‌.

  3. ملعون‌ باد كسی‌ كه‌ حد همسایۀ خود را تغییر دهد. و تمامی‌ قوم‌ بگویند: آمین‌!

  4. ملعون‌ باد كسی‌ كه‌ نابینا را از راه‌ منحرف‌ سازد. و تمامی‌ قوم‌ بگویند : آمین‌!

  5. زیرا كه‌ مُوِ ایشان‌ از موهای‌ سدوم‌ است‌، و از تاكستانهای‌ عموره‌. انگورهای‌ ایشان‌ انگورهای‌ حنظل‌ است‌، و خوشه‌های‌ ایشان‌ تلخ‌ است‌.

  6. شراب‌ ایشان‌ زهر اژدرهاست‌ و سم‌ قاتل‌ افعی.

  7. آنگاه‌ پادشاه‌ اسرائیل‌ چون‌ ایشان‌ را دید، به‌ اَلِیشَع‌ گفت‌: ای‌ پدرم‌ آیا بزنم‌؟ آیا بزنم‌؟

  8. او گفت‌: مزن‌؛ آیا كسانی‌ را كه‌ به‌ شمشیر و كمان‌ خود اسیر كرده‌ای‌، خواهی‌ زد؟ نان‌ و آب‌ پیش‌ ایشان‌ بگذار تا بخورند و بنوشند و نزد آقای‌ خود بروند.

  9. اگر از مصیبت‌ دشمن‌ خود شادی‌ می‌كردم‌ یا حینی‌ كه‌ بلا به‌ او عارض‌ می‌شد وجد می‌نمودم‌،

  10. و حال‌ آنكه‌ زبان‌ خود را از گناه‌ ورزیدن‌ بازداشته‌، بر جان‌ او لعنت‌ را سؤال‌ ننمودم‌.

  11. اینک به بطالت آبستن شده، و به ظلم حامله گردیده، دروغ را زاییده است.

  12. حفره‌ای کند و آن را گود نمود، و در چاهی که ساخت خود بیفتاد.

  13. ظلم او برسرش خواهد برگشت و ستم او بر فرقش فرود خواهد آمد.

  14. دهان او از لعنت و مکر و ظلم پر است؛ زیر زبانش مشقّت و گناه است؛

  15. در کمینهای دهات می‌نشیند؛ در جایهای مخفی بی‌گناه را می‌کشد؛ چشمانش برای مسکینان مراقب است؛

  16. در جای مخفی مثل شیر در بیشهٔ خود کمین می‌کند؛ بجهت گرفتن مسکین کمین می‌کند؛ فقیر را به دام خود کشیده، گرفتار می‌سازد.

  17. پس کوفته و زبون می‌شود؛ و مساکین در زیر جباران او میافتند.

  18. هرکه مرا بیند به من استهزا می‌کند. لبهای خود را باز می‌کنند و سرهای خود را می‌جنبانند {و می‌گویند}،

  19. بر خداوند توکل کن پس او را خلاصی بدهد. او را برهاند چونکه به وی رغبت می‌دارد.

  20. ولی چون افتادم شادیکنان جمع شدند. آن فرومایگان بر من جمع شدند، و کسانی که نشناخته بودم مرا دریدند و ساکت نشدند.

  21. مثل فاجرانی که برای نان مسخرگی می‌کنند، دندانهای خود را بر من میافشردند.

  22. تا آنانی که بی‌سبب دشمن منند، بر من فخر نکنند، و آنانی که بر من بی‌سبب بغض می‌نمایند، چشمک نزنند.

  23. زیرا برای سلامتیسخن نمی‌گویند و بر آنانی که در زمین آرامند، سخنان حیلهآمیز را تفکر می‌کنند.

  24. و دهان خود را بر من باز کرده، می‌گویند هَه‌هَه چشم ما دیده است.

  25. دشمنانم دربارهٔٔ من به بدی سخن می‌گویند که کی بمیرد و نام او گُم شود.