پرش به محتوا

circa 1446–1406 BC

The Wilderness Years

Forty years of wandering in the desert test Israel's faith and prepare a new generation to enter the promised land.

2,247 آیه · 2 کتاب پوشش‌داده‌شده

پالایش بر اساس کتاب
  1. اعداد ۱۶:۳۶حدود ۱۴۷۱ پ.م.

    و خداوند موسی‌ را خطاب‌ كرده‌، گفت‌:

  2. اعداد ۱۶:۳۷حدود ۱۴۷۱ پ.م.

    « به‌ العازار بن‌ هارون‌ كاهن‌ بگو كه‌ مِجْمَرها را از میان‌ آتش‌ بردار، و آتش‌ را به‌ آن‌ طرف‌ بپاش‌ زیراكه‌ آنها مقدس‌ است‌،

  3. اعداد ۱۶:۳۸حدود ۱۴۷۱ پ.م.

    یعنی‌ مِجْمَرهای‌ این‌ گناهكاران‌ را به‌ ضد جان‌ ایشان‌؛ و از آنها تختهای‌ پهن‌ برای‌ پوشش‌ مذبح‌ بسازند، زیرا چونكه‌ آنها را به‌ حضور خداوند گذرانیده‌اند، مقدس‌ شده‌ است‌، تا برای‌ بنی‌اسرائیل‌ آیتی‌ باشد.»

  4. اعداد ۱۶:۳۹حدود ۱۴۷۱ پ.م.

    پس‌ العازار كاهن‌ مِجْمَرهای‌ برنجین‌ را كه‌ سوخته‌ شدگان‌ گذرانیده‌ بودند گرفته‌، از آنها پوشش‌ مذبح‌ ساختند.

  5. اعداد ۱۶:۴۰حدود ۱۴۷۱ پ.م.

    تا برای‌ بنی‌اسرائیل‌ یادگار باشد تا هیچ‌ غریبی‌ كه‌ از اولاد هارون‌ نباشد بجهت‌ سوزانیدن‌ بخور به‌ حضور خداوند نزدیك‌ نیاید، مبادا مثل‌ قورح‌ و جمعیتش‌ بشود، چنانكه‌ خداوند به‌ واسطۀ موسی‌ او را امر فرموده‌ بود.

  6. اعداد ۱۶:۴۱حدود ۱۴۷۱ پ.م.

    و در فردای‌ آن‌ روز تمامی‌ جماعت‌ بنی‌اسرائیل‌ بر موسی‌ و هارون‌ همهمه‌ كرده‌، گفتند كه‌ شما قوم‌ خداوند را كشتید.

  7. اعداد ۱۶:۴۲حدود ۱۴۷۱ پ.م.

    و چون‌ جماعت‌ بر موسی‌ و هارون‌ جمع‌ شدند، به‌ سوی‌ خیمۀ اجتماع‌ نگریستند، و اینك‌ ابر آن‌ را پوشانید و جلال‌ خداوند ظاهر شد.

  8. اعداد ۱۶:۴۳حدود ۱۴۷۱ پ.م.

    و موسی‌ و هارون‌ پیش‌ خیمۀ اجتماع‌ آمدند.

  9. اعداد ۱۶:۴۴حدود ۱۴۷۱ پ.م.

    و خداوند موسی‌ را خطاب‌ كرده‌، گفت‌:

  10. اعداد ۱۶:۴۵حدود ۱۴۷۱ پ.م.

    « از میان‌ این‌ جماعت‌ دور شوید تا ایشان‌ را ناگهان‌ هلاك‌ سازم‌.» و ایشان‌ به‌ روی‌ خود درافتادند.

  11. اعداد ۱۶:۴۶حدود ۱۴۷۱ پ.م.

    و موسی‌ به‌ هارون‌ گفت‌: « مِجْمَر خود را گرفته‌، آتش‌ از روی‌ مذبح‌ در آن‌ بگذار، و بخور بر آن‌ بریز، و به‌ زودی‌ به‌ سوی‌ جماعت‌ رفته‌، برای‌ایشان‌ كفاره‌ كن‌، زیرا غضب‌ از حضور خداوند برآمده‌، و وبا شروع‌ شده‌ است‌.»

  12. اعداد ۱۶:۴۷حدود ۱۴۷۱ پ.م.

    پس‌ هارون‌ به‌ نحوی‌ كه‌ موسی‌ گفته‌ بود آن‌ را گرفته‌، در میان‌ جماعت‌ دوید و اینك‌ وبا در میان‌ قوم‌ شروع‌ شده‌ بود. پس‌ بخور را بریخت‌ و بجهت‌ قوم‌ كفاره‌ نمود.

  13. اعداد ۱۶:۴۸حدود ۱۴۷۱ پ.م.

    و او در میان‌ مردگان‌ و زندگان‌ ایستاد و وبا بازداشته‌ شد.

  14. اعداد ۱۶:۴۹حدود ۱۴۷۱ پ.م.

    و عدد كسانی‌ كه‌ از وبا مردند چهارده‌ هزار و هفتصد بود، سوای‌ آنانی‌ كه‌ در حادثۀ قورح‌ هلاك‌ شدند.

  15. اعداد ۱۶:۵۰حدود ۱۴۷۱ پ.م.

    پس‌ هارون‌ نزد موسی‌ به‌ در خیمۀ اجتماع‌ برگشت‌ و وبا رفع‌ شد.

  16. اعداد ۱۷:۱حدود ۱۴۷۱ پ.م.

    و خداوند موسی‌ را خطاب‌ كرده‌، گفت‌:

  17. اعداد ۱۷:۲حدود ۱۴۷۱ پ.م.

    « به‌ بنی‌اسرائیل‌ سخن‌ بگو و از ایشان‌ عصاها بگیر، یك‌ عصا از هر خاندان‌ آبا، از جمیع‌ سروران‌ ایشان‌ دوازده‌ عصا برحسب‌ خاندان‌ آبای‌ ایشان‌، و نام‌ هركس‌ را بر عصای‌ او بنویس‌.

  18. اعداد ۱۷:۳حدود ۱۴۷۱ پ.م.

    و اسم‌ هارون‌ را بر عصای‌ لاوی‌ بنویس‌، زیراكه‌ برای‌ هر سرور خاندان‌ آبای‌ ایشان‌ یك‌ عصا خواهد بود.

  19. اعداد ۱۷:۴حدود ۱۴۷۱ پ.م.

    و آنها را در خیمۀ اجتماع‌ پیش‌ شهادت‌، جایی‌ كه‌ من‌ با شما ملاقات‌ می‌كنم‌ بگذار.

  20. اعداد ۱۷:۵حدود ۱۴۷۱ پ.م.

    و شخصی‌ را كه‌ من‌ اختیار می‌كنم‌، عصای‌ او شكوفه‌ خواهد آورد. پس‌ همهمۀ بنی‌اسرائیل‌ را كه‌ بر شما می‌كنند از خود ساكت‌ خواهم‌ نمود.»

  21. اعداد ۱۷:۶حدود ۱۴۷۱ پ.م.

    و موسی‌ این‌ را به‌ بنی‌اسرائیل‌ گفت‌، پس‌ جمیع‌ سروران‌ ایشان‌ او را عصاها دادند، یك‌ عصا برای‌ هر سرور، یعنی‌ دوازده‌ عصا برحسب‌ خاندان‌ آبای‌ ایشان‌، و عصای‌ هارون‌ در میان‌ عصاهای‌ آنها بود.

  22. اعداد ۱۷:۷حدود ۱۴۷۱ پ.م.

    و موسی‌ عصاها را به‌ حضور خداوند در خیمۀ شهادت‌ گذارد.

  23. اعداد ۱۷:۸حدود ۱۴۷۱ پ.م.

    و در فردای‌ آن‌ روز چون‌ موسی‌ به‌ خیمۀ شهادت‌ داخل‌ شد، اینك‌ عصای‌ هارون‌ كه‌ بجهت‌ خاندان‌ لاوی‌ بود شكفته‌ بود، و شكوفه‌ آورده‌ و گل‌ داده‌، و بادام‌ رسانیده‌ بود.

  24. اعداد ۱۷:۹حدود ۱۴۷۱ پ.م.

    و موسی‌ همۀ عصاها را از حضور خداوند نزد جمیع‌ بنی‌اسرائیل‌ بیرون‌ آورده‌، هر یك‌ نگاه‌ كرده‌، عصای‌ خود را گرفتند.

  25. اعداد ۱۷:۱۰حدود ۱۴۷۱ پ.م.

    و خداوند به‌ موسی‌ گفت‌: « عصای‌ هارون‌ را پیش‌ روی‌ شهادت‌ باز بگذار تا بجهت‌ علامت‌ برای‌ ابنای‌ تمرد نگاه‌ داشته‌ شود، و همهمۀ ایشان‌ را از من‌ رفع‌ نمایی‌ تا نمیرند.»