TRV
circa 800–400 BC
The Hebrew Prophets
God speaks through Isaiah, Jeremiah, and the minor prophets—calling Israel to repentance and foretelling the coming Messiah.
آیات این دوره
- ارمیا ۲۳:۲۱حدود ۶۰۵ پ.م.
من این انبیا را نفرستادم لیكن دویدند. به ایشان سخن نگفتم اما ایشان نبوّت نمودند.
- ارمیا ۲۳:۲۲حدود ۶۰۵ پ.م.
امّا اگر در مشورت من قایم میماندند، كلام مرا به قوم من بیان میكردند و ایشان را از راه بد و از اعمال شریر ایشان برمیگردانیدند.
- ارمیا ۲۳:۲۳حدود ۶۰۵ پ.م.
یهوه میگوید: آیا من خدای نزدیك هستم و خدای دور نی؟
- ارمیا ۲۳:۲۴حدود ۶۰۵ پ.م.
و خداوند میگوید: آیا كسی خویشتن را در جای مخفی پنهان تواند نمود كه من او را نبینم مگر من آسمان و زمین را مملّو نمیسازم؟ كلام خداوند این است.
- ارمیا ۲۳:۲۵حدود ۶۰۵ پ.م.
سخنان انبیا را كه به اسم من كاذبانه نبوّت كردند شنیدم كه گفتند خواب دیدم خواب دیدم.
- ارمیا ۲۳:۲۶حدود ۶۰۵ پ.م.
این تا به كی در دل انبیایی كه كاذبانه نبوّت میكنند خواهد بود كه انبیای فریب دل خودشان میباشند،
- ارمیا ۲۳:۲۷حدود ۶۰۵ پ.م.
كه به خوابهای خویش كه هر كدام از ایشان به همسایه خود باز میگویندخیال دارند كه اسم مرا از یاد قوم من ببرند، چنانكه پدران ایشان اسم مرا برای بعل فراموش كردند.
- ارمیا ۲۳:۲۸حدود ۶۰۵ پ.م.
آن نبیای كه خواب دیده است خواب را بیان كند و آن كه كلام مرا دارد كلام مرا براستی بیان نماید. خداوند میگوید كاه را با گندم چه كار است؟»
- ارمیا ۲۳:۲۹حدود ۶۰۵ پ.م.
و خداوند میگوید: «آیا كلام من مثل آتش نیست و مانند چكشی كه صخره را خرد میكند؟»
- ارمیا ۲۳:۳۰حدود ۶۰۵ پ.م.
لهذا خداوند میگوید: «اینك من به ضدّ این انبیایی كه كلام مرا از یكدیگر میدزدند هستم.»
- ارمیا ۲۳:۳۱حدود ۶۰۵ پ.م.
و خداوند میگوید: «اینك من به ضدّ این انبیا هستم كه زبان خویش را بكار برده، میگویند: او گفته است.»
- ارمیا ۲۳:۳۲حدود ۶۰۵ پ.م.
و خداوند میگوید: «اینك من به ضدّ اینان هستم كه به خوابهای دروغ نبوّت میكنند و آنها را بیان كرده، قوم مرا به دروغها و خیالهای خود گمراه مینمایند. و من ایشان را نفرستادم و مأمور نكردم پس خداوند میگوید كه به این قوم هیچ نفع نخواهند رسانید.
- ارمیا ۲۳:۳۳حدود ۶۰۵ پ.م.
و چون این قوم یا نبی یا كاهنی از تو سؤال نموده، گویند كه وحی خداوند چیست؟ پس به ایشان بگو: كدام وحی؟ قول خداوند این است كه شما را ترك خواهم نمود.
- ارمیا ۲۳:۳۴حدود ۶۰۵ پ.م.
و آن نبی یا كاهن یا قومی كه گویند وحی یهوه، همانا بر آن مرد و بر خانهاش عقوبت خواهم رسانید.
- ارمیا ۲۳:۳۵حدود ۶۰۵ پ.م.
و هر كدام از شما به همسایه خویش و هر كدام به برادر خود چنین گویید كه خداوند چه جواب داده است و خداوند چه گفته است؟
- ارمیا ۲۳:۳۶حدود ۶۰۵ پ.م.
لیكن وحی یهوه را دیگر ذكر منمایید زیرا كلام هر كس وحی او خواهد بود چونكه كلام خدای حی یعنی یهوه صبایوت خدای ما را منحرف ساختهاید.
- ارمیا ۲۳:۳۷حدود ۶۰۵ پ.م.
و بهنبی چنین بگو كه خداوند به تو چه جواب داده و خداوند به تو چه گفته است؟
- ارمیا ۲۳:۳۸حدود ۶۰۵ پ.م.
و اگر میگویید: وحی یهوه، پس یهوه چنین میفرماید چونكه این سخن یعنی وحی یهوه را گفتید با آنكه نزد شما فرستاده، فرمودم كه وحی یهوه را مگویید،
- ارمیا ۲۳:۳۹حدود ۶۰۵ پ.م.
لهذا اینك من شما را بالكّل فراموش خواهم كرد و شما را با آن شهری كه به شما و به پدران داده بودم از حضور خود دور خواهم انداخت.
- ارمیا ۲۳:۴۰حدود ۶۰۵ پ.م.
و عار ابدی و رسوایی جاودانی را كه فراموش نخواهد شد بر شما عارض خواهم گردانید.»
- ارمیا ۲۴:۱حدود ۵۹۸ پ.م.
و بعد از آنكه نَبوكدرصّر پادشاه بابلیكُنیا ابن یهویاقیم پادشاه یهودا را با رؤسای یهودا و صنعتگران و آهنگران از اورشلیم اسیر نموده، به بابل برد، خداوند دو سبد انجیر را كه پیش هیكل خداوند گذاشته شده بود به من نشان داد
- ارمیا ۲۴:۲حدود ۵۹۸ پ.م.
كه در سبد اول، انجیر بسیار نیكو مثل انجیر نوبر بود و در سبد دیگر انجیر بسیار بد بود كه چنان زشت بود كه نمیشود خورد.
- ارمیا ۲۴:۳حدود ۵۹۸ پ.م.
و خداوند مرا گفت: «ای ارمیا چه میبینی؟» گفتم: «انجیر. امّا انجیرهای نیكو، بسیار نیكو است و انجیرهای بد بسیار بد است كه از بدی آن را نمیتوان خورد.»
- ارمیا ۲۴:۴حدود ۵۹۸ پ.م.
و كلام خداوند به من نازل شده، گفت:
- ارمیا ۲۴:۵حدود ۵۹۸ پ.م.
«یهوه خدای اسرائیل چنین میگوید: مثل این انجیرهای خوب همچنان اسیران یهودا را كه ایشان را از اینجا به زمین كلدانیان برای نیكویی فرستادم منظور خواهم داشت.