پرش به محتوا

circa 800–400 BC

The Hebrew Prophets

God speaks through Isaiah, Jeremiah, and the minor prophets—calling Israel to repentance and foretelling the coming Messiah.

3,706 آیه · 14 کتاب پوشش‌داده‌شده

پالایش بر اساس کتاب
  1. ارمیا ۱۱:۴حدود ۵۹۸ پ.م.

    كه‌ آن‌ را به‌ پدران‌ شما در روزی‌ كه‌ ایشان‌ را از زمین‌ مصر از كوره‌ آهنین‌ بیرون‌ آوردم‌امر فرموده‌، گفتم‌ قول‌ مرا بشنوید و موافق‌ هر آنچه‌ به‌ شما امر بفرمایم‌ آن‌ را بجا بیاورید تا شما قوم‌ من‌ باشید و من‌ خدای‌ شما باشم‌.

  2. ارمیا ۱۱:۵حدود ۵۹۸ پ.م.

    و تا قَسَمی‌ را كه‌ برای‌ پدران‌ شما خوردم‌ وفا نمایم‌ كه‌ زمینی‌ را كه‌ به‌ شیر و عسل‌ جاری‌ است‌ چنانكه‌ امروز شده‌ است‌ به‌ ایشان‌ بدهم‌.» پس‌ من‌ در جواب‌ گفتم‌: «ای‌ خداوند آمین‌.»

  3. ارمیا ۱۱:۶حدود ۵۹۸ پ.م.

    پس‌ خداوند مرا گفت‌: «تمام‌ این‌ سخنان‌ را در شهرهای‌ یهودا و كوچه‌های‌ اورشلیم‌ ندا كرده‌، بگو كه‌ سخنان‌ این‌ عهد را بشنوید و آنها را بجا آورید.

  4. ارمیا ۱۱:۷حدود ۵۹۸ پ.م.

    زیرا از روزی‌ كه‌ پدران‌ شما را از زمین‌ مصر برآوردم‌ تا امروز ایشان‌ را تأكید سخت‌ نمودم‌ و صبح‌ زود برخاسته‌، تأكید نموده‌، گفتم‌ قول‌ مرا بشنوید.

  5. ارمیا ۱۱:۸حدود ۵۹۸ پ.م.

    اما نشنیدند و گوش‌ خود را فرا نداشتند بلكه‌ پیروی سركشی‌ دل‌ شریر خود را نمودند. پس‌ تمام‌ سخنان‌ این‌ عهد را بر ایشان‌ وارد آوردم‌ چونكه‌ امر فرموده‌ بودم‌ كه‌ آن‌ را وفا نمایند اما وفا ننمودند.»

  6. ارمیا ۱۱:۹حدود ۵۹۸ پ.م.

    و خداوند مرا گفت‌: «فتنه‌ای‌ در میان‌ مردان‌ یهودا و ساكنان‌ اورشلیم‌ پیدا شده‌ است‌.

  7. ارمیا ۱۱:۱۰حدود ۵۹۸ پ.م.

    به‌ خطایای‌ پدران‌ پیشین‌ خود كه‌ از شنیدن‌ این‌ سخنان‌ ابا نمودند برگشتند و ایشان‌ خدایان‌ غیر را پیروی‌ نموده‌، آنها را عبادت‌ نمودند. و خاندان‌ اسرائیل‌ و خاندان‌ یهودا عهدی‌ را كه‌ با پدران‌ ایشان‌ بسته‌ بودم‌ شكستند.»

  8. ارمیا ۱۱:۱۱حدود ۵۹۸ پ.م.

    بنابراین‌ خداوند چنین‌ می‌گوید: «اینك‌ من‌ بلایی‌ را كه‌ از آن‌ نتوانند رَست‌ بر ایشان‌ خواهم‌ آورد. و نزد من‌ استغاثه‌ خواهند كرد امّا ایشان‌ را اجابت‌ نخواهم‌ نمود.

  9. ارمیا ۱۱:۱۲حدود ۵۹۸ پ.م.

    و شهرهای‌ یهودا و ساكنان‌ اورشلیم‌ رفته‌، نزد خدایانی‌ كه‌ برای‌ آنها بخور می‌سوزانیدند فریاد خواهند كرد اما آنها در وقت‌ مصیبت‌ ایشان‌ هرگز ایشان‌ را نجات‌ نخواهند داد.

  10. ارمیا ۱۱:۱۳حدود ۵۹۸ پ.م.

    زیرا كه‌ ای‌ یهوداشماره‌ خدایان‌ تو بقدر شهرهای‌ تو می‌باشد و برحسب‌ شماره‌ كوچه‌های‌ اورشلیم‌ مذبح‌های‌ رسوایی‌ برپا داشتید یعنی‌ مذبح‌ها به‌ جهت‌ بخور سوزانیدن‌ برای‌ بعل‌.

  11. ارمیا ۱۱:۱۴حدود ۵۹۸ پ.م.

    پس‌ تو برای‌ این‌ قوم‌ دعا مكن‌ و به‌ جهت‌ ایشان‌ آواز تضرّع‌ و استغاثه‌ بلند منما زیرا كه‌ چون‌ در وقت‌ مصیبت‌ خویش‌ مرا بخوانند ایشان‌ را اجابت‌ نخواهم‌ نمود.

  12. ارمیا ۱۱:۱۵حدود ۵۹۸ پ.م.

    محبوبه‌ مرا در خانه‌ من‌ چه‌ كار است‌ چونكه‌ شرارت‌ ورزیده‌ است‌. آیا تضرّعات‌ و گوشت‌ مقدّس‌ می‌تواند گناه‌ تو را از تو دور بكند؟ آنگاه‌ می‌توانستی‌ وجد نمایی‌.»

  13. ارمیا ۱۱:۱۶حدود ۵۹۸ پ.م.

    خداوند تو را زیتون‌ شاداب‌ كه‌ به‌ میوه‌ نیكو خوشنما باشد مسمّی‌ نموده‌. اما به‌ آواز غوغای‌ عظیم‌ آتش‌ در آن‌ افروخته‌ است‌ كه‌ شاخه‌هایش‌ شكسته‌ گردید.

  14. ارمیا ۱۱:۱۷حدود ۵۹۸ پ.م.

    زیرا یهوه‌ صبایوت‌ كه‌ تو را غرس‌ نموده‌ بود بلایی‌ بر تو فرموده‌ است‌ به‌ سبب‌ شرارتی‌ كه‌ خاندان‌ اسرائیل‌ و خاندان‌ یهودا به‌ ضدّ خویشتن‌ كردند و برای‌ بعل‌ بخور سوزانیده‌، خشم‌ مرا به‌ هیجان‌ آوردند.

  15. ارمیا ۱۱:۱۸حدود ۵۹۸ پ.م.

    و خداوند مرا تعلیم‌ داد پس‌ دانستم‌. آنگاه‌ اعمال‌ ایشان‌ را به‌ من‌ نشان‌ دادی‌.

  16. ارمیا ۱۱:۱۹حدود ۵۹۸ پ.م.

    و من‌ مثل‌ بره‌ دست‌آموز كه‌ به‌ مذبح‌ برند بودم‌. و نمی‌دانستم‌ كه‌ تدبیرات‌ به‌ ضدّ من‌ نموده‌، می‌گفتند: «درخت‌ را با میوه‌اش‌ ضایع‌ سازیم‌ و آن‌ را از زمین‌ زندگان‌ قطع‌ نماییم‌ تا اسمش‌ دیگر مذكور نشود.»

  17. ارمیا ۱۱:۲۰حدود ۵۹۸ پ.م.

    امّا ای‌ یهوه‌ صبایوت‌ كه‌ داور عادل‌ و امتحان‌كننده‌ باطن‌ و دل‌ هستی‌، بشود كه‌ انتقام‌ كشیدن‌ تو را از ایشان‌ ببینم‌ زیرا كه‌ دعوی‌ خود را نزد تو ظاهر ساختم‌.

  18. ارمیا ۱۱:۲۱حدود ۵۹۸ پ.م.

    لهذا خداوند چنین‌ می‌گوید: «درباره‌ اهل‌ عناتوت‌ كه‌ قصد جان‌ تو دارند و می‌گویند به‌ نام‌یهوه‌ نبوّت‌ مكن‌ مبادا از دست‌ ما كشته‌ شوی‌.

  19. ارمیا ۱۱:۲۲حدود ۵۹۸ پ.م.

    از این‌ جهت‌ یهوه‌ صبایوت‌ چنین‌ می‌گوید: اینك‌ بر ایشان‌ عقوبت‌ خواهم‌ رسانید. و جوانان‌ ایشان‌ به‌ شمشیر خواهند مُرد و پسران‌ و دختران‌ ایشان‌ از گرسنگی‌ هلاك‌ خواهند شد.

  20. ارمیا ۱۱:۲۳حدود ۵۹۸ پ.م.

    و برای‌ ایشان‌ بقیه‌ای‌ نخواهد ماند زیرا كه‌ من‌ بر اهل‌ عناتوت‌ در سال‌ عقوبت‌ ایشان‌ بلایی‌ خواهم‌ رسانید.»

  21. ای‌ خداوند تو عادل ‌تر هستی‌ از اینكه ‌من‌ با تو محاجّه‌ نمایم‌. لیكن‌ درباره‌ احكامت‌ با تو سخن‌ خواهم‌ راند. چرا راه‌ شریران‌ برخوردار می‌شود و جمیع‌ خیانتكاران‌ ایمن‌ می‌باشند؟

  22. تو ایشان‌ را غرس‌ نمودی‌ پس‌ ریشه‌ زدند و نموّ كرده‌، میوه‌ نیز آوردند. تو به‌ دهان‌ ایشان‌ نزدیكی‌، امّا از قلب‌ ایشان‌ دور.

  23. اما تو ای‌ خداوند مرا می‌شناسی‌ و مرا دیده‌، دل‌ مرا نزد خود امتحان‌ كرده‌ای‌. ایشان‌ را مثل‌ گوسفندان‌ برای‌ ذبح‌ بیرون‌ كش‌ و ایشان‌ را به‌ جهت‌ روز قتل‌ تعیین‌ نما.

  24. زمین‌ تا به‌ كی‌ ماتم‌ خواهد نمود و گیاه‌ تمامی‌ صحرا خشك‌ خواهد ماند. حیوانات‌ و مرغان‌ به‌ سبب‌ شرارت‌ ساكنانش‌ تلف‌ شده‌اند زیرا می‌گویند كه‌ او آخرت‌ ما را نخواهد دید.

  25. اگر وقتی‌ كه‌ با پیادگان‌ دویدی‌، تو را خسته‌ كردند؟ پس‌ چگونه‌ با اسبان‌ می‌توانی‌ برابری‌ كنی‌؟ و هر چند در زمین‌ سالم‌، ایمن‌ هستی‌ در طغیان‌ اردنّ چه‌ خواهی‌ كرد؟